«Γλυκιά πενικιλίνη» της Μαρίνας Παπαγεωργίου Δεκατέσσερις ιστορίες «γειτονεύου...
«Γλυκιά πενικιλίνη» της Μαρίνας Παπαγεωργίου
Δεκατέσσερις ιστορίες «γειτονεύουν» στη «Γλυκιά πενικιλίνη» της Μαρίνας Παπαγεωργίου, εκδόσεις Ιωλκός.
Η συγγραφέας, σύμφωνα με τον Δημήτρη Στεφανάκη: «με τη δύναμη της μνήμης και της νοσταλγίας βαλσαμώνει πρόσωπα και πράγματα στο τούνελ των δεκαετιών και καταφέρνει κάτι σπουδαίο: να ντύσει με το μαγνάδι της παρηγοριάς τα περασμένα με τρυφερές αναφορές και περίσσια ευαισθησία».
Ανάμεσα στους γείτονες, η Τασία του νεροχύτη, ο πολεμιστής του Κολωνού, η Αποστολική, ο Νικολάκης από τον Ψαρομαχαλά, οι νησιώτες του βουνού, ο Τάσος ο σινεματζής από το Μενίδι, οι χρυσοθήρες του Ακροκόρινθου, ένας επιστολολάτρης, τρεις μεταφραστές στον ημιώροφο, η αχώριστη παρέα του χολ και άλλοι· μεταξύ τους, κι εκείνοι που δεν «δικτυώνονται» ποτέ.
Στη συλλογή διηγημάτων Γλυκιά πενικιλίνη τα πρόσωπα ζουν στις αθηναϊκές συνοικίες, αλλά και σε τόπους και γειτονιές της επαρχίας. Οι αφηγήσεις εκτυλίσσονται σε διαφορετικό χρόνο, «ανεβοκατεβαίνοντας» δεκαετίες χωρίς γραμμική ροή, και μετατοπίζονται σε γνώριμες ελληνικές διαδρομές. Με πρώτο «σταθμό» τη Βικτώρια, η αφήγηση στέκεται στον Κολωνό του 1920 και στην κατοχική Κυψέλη, ιχνογραφεί την αθηναϊκή γειτονιά του 1980, περνά το κατώφλι δίπατου σπιτιού στον Άγιο Παντελεήμονα του ‘50, ανεβαίνει στην πολυκατοικία του ‘70, περνά αόριστα και από το σήμερα. Ξεφεύγοντας από το αθηναϊκό αστικό τοπίο, επεκτείνεται στα βουνά του λεκανοπεδίου, αλλά και σε κάστρα της Πελοποννήσου, παρακολουθώντας κι εκεί πρόσωπα και κοινότητες σε διαφορετικές εποχές.
more...
Δεκατέσσερις ιστορίες «γειτονεύουν» στη «Γλυκιά πενικιλίνη» της Μαρίνας Παπαγεωργίου, εκδόσεις Ιωλκός.
Η συγγραφέας, σύμφωνα με τον Δημήτρη Στεφανάκη: «με τη δύναμη της μνήμης και της νοσταλγίας βαλσαμώνει πρόσωπα και πράγματα στο τούνελ των δεκαετιών και καταφέρνει κάτι σπουδαίο: να ντύσει με το μαγνάδι της παρηγοριάς τα περασμένα με τρυφερές αναφορές και περίσσια ευαισθησία».
Ανάμεσα στους γείτονες, η Τασία του νεροχύτη, ο πολεμιστής του Κολωνού, η Αποστολική, ο Νικολάκης από τον Ψαρομαχαλά, οι νησιώτες του βουνού, ο Τάσος ο σινεματζής από το Μενίδι, οι χρυσοθήρες του Ακροκόρινθου, ένας επιστολολάτρης, τρεις μεταφραστές στον ημιώροφο, η αχώριστη παρέα του χολ και άλλοι· μεταξύ τους, κι εκείνοι που δεν «δικτυώνονται» ποτέ.
Στη συλλογή διηγημάτων Γλυκιά πενικιλίνη τα πρόσωπα ζουν στις αθηναϊκές συνοικίες, αλλά και σε τόπους και γειτονιές της επαρχίας. Οι αφηγήσεις εκτυλίσσονται σε διαφορετικό χρόνο, «ανεβοκατεβαίνοντας» δεκαετίες χωρίς γραμμική ροή, και μετατοπίζονται σε γνώριμες ελληνικές διαδρομές. Με πρώτο «σταθμό» τη Βικτώρια, η αφήγηση στέκεται στον Κολωνό του 1920 και στην κατοχική Κυψέλη, ιχνογραφεί την αθηναϊκή γειτονιά του 1980, περνά το κατώφλι δίπατου σπιτιού στον Άγιο Παντελεήμονα του ‘50, ανεβαίνει στην πολυκατοικία του ‘70, περνά αόριστα και από το σήμερα. Ξεφεύγοντας από το αθηναϊκό αστικό τοπίο, επεκτείνεται στα βουνά του λεκανοπεδίου, αλλά και σε κάστρα της Πελοποννήσου, παρακολουθώντας κι εκεί πρόσωπα και κοινότητες σε διαφορετικές εποχές.
more...