Κυψέλη πολιτισμού η Υδρία στον Ασώματο Η Υδρία από το 1998...
Κυψέλη πολιτισμού η Υδρία στον Ασώματο
Η Υδρία από το 1998 κοσμεί το χωριό Ασώματος έξω από το Ρέθυμνο δίπλα στο φαράγγι Κουρταλιώτης που καταλήγει Πρέβελη. Εκεί ο ρέκτης Σταύρος Καλλονάκης, διδάσκει σε μικρά παιδιά, γονείς και τουρίστες την παραδοσιακή τέχνη του πηλού. Στην είσοδο του μαγαζιού η σπείρα σε ασπρομπλέ είναι το φετινό του σχέδιο. Στο φιλόξενο στέκι του, πλημμυρισμένο από τουρίστες που αγαπούν την τέχνη, μαζί με τον Ηρακλειώτη τροχατζή του, τον Κώστα Μαλαφάκη μαθαίνουν στις νέες γενιές τα μυστικά της αγγειοπλαστικής.
-Γιατί έξω από την Υδρία ο τροχός;
Ο τροχός πέρασε από διάφορα σημεία στο μαγαζί, μέχρι που τον έβγαλα έξω και τον ανέβασα σε ένα βάθρο για να φεύγει η ματιά μου στη θάλασσα του Πρέβελη.
-Πότε ξεκινήσατε;
Είκοσι τεσσάρων χρόνων ξεκίνησα την αγγειοπλαστική μετά από τη σχολή του ΟΑΕΔ στο Κολυμπάρι Χανίων. Είκοσι ένα χρόνια μετά πάλι το χωριό Ασώματος θα επέλεγα σε σχέση με το Ρέθυμνο όπου έχουμε και δεύτερο μαγαζί με την αδερφή μου. Οι τουρίστες που φτάνουν εδώ, είναι διαφορετικοί από αυτούς στην πόλη, ενσωματώνονται με το περιβάλλον, γίνονται ένα με τη φύση, με τους λιγοστούς κατοίκους, κάθονται και μαζί με τα παιδιά τους παίζουν με τον πηλό. Εδώ στον Ασώματο είναι το δημιουργικό σχολείο. Ένας παράδεισος, μαζί με τις 8 γάτες μου, το σκυλί μου τη Βella, τη μουσική τζαζ που ακούνε. Έτσι βιώνουν την τέχνη της αγγειοπλαστικής.
-Έρχονται όλες οι ηλικίες εδώ;
Και οι γενιές. Πριν από λίγο καιρό ήρθε μια μητέρα Γερμανίδα με το παιδί της 6 χρόνων. Κάθισε και έπαιζε με το πηλό, έφτιαχνε σχέδια. Ό,τι έκανε και η ίδια πριν από χρόνια που την φέρει οι γονείς της εδώ.
-Τα χρώματά σας;
Παίζω με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, πράσινο η γη, πορτοκαλί η φωτιά, τιρκουάζ το νερό και μαύρο η άσπρο ο αέρας. Βλέπω τη θάλασσα, δημιουργώ με τον πηλό και βάζω ονόματα στο σμάλτο, το μαύρο μπλε που μοιάζει με την ίριδα μάτι, είναι η Πρέβελη, το κόκκινο πορτοκαλί η δύση του Πλακιά.
-Το μέλλον της αγγειοπλαστικής;
Ανησυχώ, κρίμα που δεν υπάρχει πια η σχολή αγγειοπλαστικής και είναι λυπηρό που παρά τη ζήτηση δεν έρχονται οι νέοι να μάθουν και να ασχοληθούν με τον τροχό. Οι τροχατζήδες ακριβοπληρώνονται όλη την περίοδο αλλά οι νέοι προτιμούν να γίνονται σερβιτόροι για λίγο διάστημα και με λίγα χρήματα.
more...
Η Υδρία από το 1998 κοσμεί το χωριό Ασώματος έξω από το Ρέθυμνο δίπλα στο φαράγγι Κουρταλιώτης που καταλήγει Πρέβελη. Εκεί ο ρέκτης Σταύρος Καλλονάκης, διδάσκει σε μικρά παιδιά, γονείς και τουρίστες την παραδοσιακή τέχνη του πηλού. Στην είσοδο του μαγαζιού η σπείρα σε ασπρομπλέ είναι το φετινό του σχέδιο. Στο φιλόξενο στέκι του, πλημμυρισμένο από τουρίστες που αγαπούν την τέχνη, μαζί με τον Ηρακλειώτη τροχατζή του, τον Κώστα Μαλαφάκη μαθαίνουν στις νέες γενιές τα μυστικά της αγγειοπλαστικής.
-Γιατί έξω από την Υδρία ο τροχός;
Ο τροχός πέρασε από διάφορα σημεία στο μαγαζί, μέχρι που τον έβγαλα έξω και τον ανέβασα σε ένα βάθρο για να φεύγει η ματιά μου στη θάλασσα του Πρέβελη.
-Πότε ξεκινήσατε;
Είκοσι τεσσάρων χρόνων ξεκίνησα την αγγειοπλαστική μετά από τη σχολή του ΟΑΕΔ στο Κολυμπάρι Χανίων. Είκοσι ένα χρόνια μετά πάλι το χωριό Ασώματος θα επέλεγα σε σχέση με το Ρέθυμνο όπου έχουμε και δεύτερο μαγαζί με την αδερφή μου. Οι τουρίστες που φτάνουν εδώ, είναι διαφορετικοί από αυτούς στην πόλη, ενσωματώνονται με το περιβάλλον, γίνονται ένα με τη φύση, με τους λιγοστούς κατοίκους, κάθονται και μαζί με τα παιδιά τους παίζουν με τον πηλό. Εδώ στον Ασώματο είναι το δημιουργικό σχολείο. Ένας παράδεισος, μαζί με τις 8 γάτες μου, το σκυλί μου τη Βella, τη μουσική τζαζ που ακούνε. Έτσι βιώνουν την τέχνη της αγγειοπλαστικής.
-Έρχονται όλες οι ηλικίες εδώ;
Και οι γενιές. Πριν από λίγο καιρό ήρθε μια μητέρα Γερμανίδα με το παιδί της 6 χρόνων. Κάθισε και έπαιζε με το πηλό, έφτιαχνε σχέδια. Ό,τι έκανε και η ίδια πριν από χρόνια που την φέρει οι γονείς της εδώ.
-Τα χρώματά σας;
Παίζω με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, πράσινο η γη, πορτοκαλί η φωτιά, τιρκουάζ το νερό και μαύρο η άσπρο ο αέρας. Βλέπω τη θάλασσα, δημιουργώ με τον πηλό και βάζω ονόματα στο σμάλτο, το μαύρο μπλε που μοιάζει με την ίριδα μάτι, είναι η Πρέβελη, το κόκκινο πορτοκαλί η δύση του Πλακιά.
-Το μέλλον της αγγειοπλαστικής;
Ανησυχώ, κρίμα που δεν υπάρχει πια η σχολή αγγειοπλαστικής και είναι λυπηρό που παρά τη ζήτηση δεν έρχονται οι νέοι να μάθουν και να ασχοληθούν με τον τροχό. Οι τροχατζήδες ακριβοπληρώνονται όλη την περίοδο αλλά οι νέοι προτιμούν να γίνονται σερβιτόροι για λίγο διάστημα και με λίγα χρήματα.
more...