Εκπαίδευση, η γέφυρα της ελληνοτουρκικής φιλίας Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΠΟΥΡΗ...
Εκπαίδευση, η γέφυρα της ελληνοτουρκικής φιλίας
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΠΟΥΡΗ
Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, γη του Πόντου-της Ιωνίας-της Λυκίας- Ίμβρος-Τένεδος όπου κι αν βρέθηκα, όπου κι αν έζησα, όπου κι αν περπάτησα το αποτύπωμα ήταν η ζεστασιά, η φιλοξενία και η άδολη φιλία των αγνών ανθρώπων της άλλης πλευράς του Αιγαίου. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και εγώ συντάσσομαι με τα λόγια του Αριστοτέλη «Η φιλία είναι συνυφασμένη με την αρετή. Γι’ αυτό ακόμη και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη».
Αφορμή για τα παραπάνω στάθηκε η πρόσκληση για διαδικτυακή συζήτηση σε θέματα που αφορούν την παιδεία από φίλο εκπαιδευτικό της Τουρκίας. Τέθηκαν προβληματισμοί για το παρόν και το μέλλον της εκπαίδευσης, πώς αντιμετωπίζεται η κατάσταση εν μέσω πανδημίας, ποια θα είναι η κανονικότητα πλέον στη φυσική τάξη, πώς μπορεί να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών τα διαδικτυακά μαθήματα και ποια θα είναι η επόμενη μέσα στην καθημερινότητα της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Τόσο στο πρόσφατο παρελθόν με το φονικό σεισμό στην Τουρκία (Νικομείδια) το 1999 σε μια από τις πιο καταστροφικές στιγμές στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας, αλλά και την ίδια χρονιά με το σεισμό της Πάρνηθας στην Ελλάδα, όσο και η δωρεά μυελού των οστών από δύτη στην Κρήτη για το παιδί που νοσηλευόταν στα Άδανα της Τουρκίας μέσα στην κρίση του Κορονωϊού, αποδεικνύουν την αλληλεγγύη, το νοιάξιμο και τη φιλία των λαών που σε δύσκολες στιγμές οι άνθρωποι στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, με αμοιβαία αφοσίωση και κατανόηση γιατί η φιλία δεν καθορίζεται από τη φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα ή την ηλικία.
Ήταν 2009 στο πλαίσιο του «European Network of Educational Support» με πρωτεργάτες Έλληνες και Τούρκους φροντιστές αλλά και εκπροσώπους υποστηρικτικών μαθημάτων απ΄ όλα τα μήκη και πλάτη του Δυτικού κόσμου και όχι μόνο, όπου καλλιεργήθηκαν φιλίες, σμηλεύτηκαν χαρακτήρες που συνεχίζονται ως τις μέρες μας προτάσσοντας κοινά θέματα, εκφράζοντας τις ίδιες αγωνίες με επίκεντρο τη μόρφωση και κορύφωση τον άνθρωπο. Ο Enver, ο Ibrahim, o Farunk, o Ziya, Metin και τόσοι άλλοι είναι η μόνη κληρονομιά από αυτή την προσπάθεια.
«Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου» μέσω της Εκπαίδευσης θέλουμε να φωτίσουμε τις νέες γενιές πολιτών που θα διακονήσουν τις αρχές της αλληλεγγύης, της συναδέλφωσης της οικουμενικής συνύπαρξης. Ελλάδα και Τουρκία η ίδια αγωνία: το μέλλον της Παιδείας.
Εμείς πρεσβεύουμε πως η κοινή μοίρα των λαών και η συναρμογή των πολιτισμών που συνυπήρξαν τόσα χρόνια μπορούν να δώσουν τη λύση στην οξύτητα και τις ακρότητες σε ένα πνεύμα ειρήνης, αγάπης και ανεκτηκότητας.
*Καθηγητής-Διευθυντής Φροντιστηρίων Σύγχρονο
more...
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΠΟΥΡΗ
Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, γη του Πόντου-της Ιωνίας-της Λυκίας- Ίμβρος-Τένεδος όπου κι αν βρέθηκα, όπου κι αν έζησα, όπου κι αν περπάτησα το αποτύπωμα ήταν η ζεστασιά, η φιλοξενία και η άδολη φιλία των αγνών ανθρώπων της άλλης πλευράς του Αιγαίου. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και εγώ συντάσσομαι με τα λόγια του Αριστοτέλη «Η φιλία είναι συνυφασμένη με την αρετή. Γι’ αυτό ακόμη και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη».
Αφορμή για τα παραπάνω στάθηκε η πρόσκληση για διαδικτυακή συζήτηση σε θέματα που αφορούν την παιδεία από φίλο εκπαιδευτικό της Τουρκίας. Τέθηκαν προβληματισμοί για το παρόν και το μέλλον της εκπαίδευσης, πώς αντιμετωπίζεται η κατάσταση εν μέσω πανδημίας, ποια θα είναι η κανονικότητα πλέον στη φυσική τάξη, πώς μπορεί να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών τα διαδικτυακά μαθήματα και ποια θα είναι η επόμενη μέσα στην καθημερινότητα της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Τόσο στο πρόσφατο παρελθόν με το φονικό σεισμό στην Τουρκία (Νικομείδια) το 1999 σε μια από τις πιο καταστροφικές στιγμές στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας, αλλά και την ίδια χρονιά με το σεισμό της Πάρνηθας στην Ελλάδα, όσο και η δωρεά μυελού των οστών από δύτη στην Κρήτη για το παιδί που νοσηλευόταν στα Άδανα της Τουρκίας μέσα στην κρίση του Κορονωϊού, αποδεικνύουν την αλληλεγγύη, το νοιάξιμο και τη φιλία των λαών που σε δύσκολες στιγμές οι άνθρωποι στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, με αμοιβαία αφοσίωση και κατανόηση γιατί η φιλία δεν καθορίζεται από τη φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα ή την ηλικία.
Ήταν 2009 στο πλαίσιο του «European Network of Educational Support» με πρωτεργάτες Έλληνες και Τούρκους φροντιστές αλλά και εκπροσώπους υποστηρικτικών μαθημάτων απ΄ όλα τα μήκη και πλάτη του Δυτικού κόσμου και όχι μόνο, όπου καλλιεργήθηκαν φιλίες, σμηλεύτηκαν χαρακτήρες που συνεχίζονται ως τις μέρες μας προτάσσοντας κοινά θέματα, εκφράζοντας τις ίδιες αγωνίες με επίκεντρο τη μόρφωση και κορύφωση τον άνθρωπο. Ο Enver, ο Ibrahim, o Farunk, o Ziya, Metin και τόσοι άλλοι είναι η μόνη κληρονομιά από αυτή την προσπάθεια.
«Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου» μέσω της Εκπαίδευσης θέλουμε να φωτίσουμε τις νέες γενιές πολιτών που θα διακονήσουν τις αρχές της αλληλεγγύης, της συναδέλφωσης της οικουμενικής συνύπαρξης. Ελλάδα και Τουρκία η ίδια αγωνία: το μέλλον της Παιδείας.
Εμείς πρεσβεύουμε πως η κοινή μοίρα των λαών και η συναρμογή των πολιτισμών που συνυπήρξαν τόσα χρόνια μπορούν να δώσουν τη λύση στην οξύτητα και τις ακρότητες σε ένα πνεύμα ειρήνης, αγάπης και ανεκτηκότητας.
*Καθηγητής-Διευθυντής Φροντιστηρίων Σύγχρονο
more...