Φωτεινή Στεφανίδη: «0 μικρούλης άγγελος να φέρει καλοσύνη, ειρήνη...
Φωτεινή Στεφανίδη: «0 μικρούλης άγγελος να φέρει καλοσύνη, ειρήνη και αγάπη»
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Εδώ το φώς εδώ ο γιαλός χρυσές γαλάζιες γλώσσες...»
Γιάννης Ρίτσος
«Πριν λίγες μέρες βάσταγε ακόμα ο καιρός, κάτσαμε λιγάκι έξω στο τελευταίο φθινόπωρο. Βρήκαμε στους γνώριμους πάγκους της λαϊκής ρόδια, κυδώνια, καρύδια, ώριμες ελιές, πήραμε απ' όλα, πήραμε και ζεστά λόγια από τους φίλους για το κρύο που έρχεται. Νάρκισσος της παγωνιάς φυτεμένος από τη μάνα εδώ και πενήντα χρόνια και βάλε, καλογιάννος στο παραθυράκι, με το τραγούδι εφέτος έντονο τα πρωινά και το σούρουπο.
Σποράκια χρυσοκόκκινα απ' την αγγελικούλα σου δεν έκοψα φέτος για το βάζο, μάνα, ήταν λιγοστά, δεν έβρεξε θες, δεν πρόλαβα, ίσως δεν κοίταξα αρκετά. Και την αγριοπασχαλιά την κλαδέψαμε νωρίς, ούτε τα χρυσά της μπαλάκια χόρτασαν τα πουλιά – τι μας έπιασε με τα κλαδέματα. Ευτυχώς φωτιά τα πυράγκαθα στη γειτονιά, στολίζονται με όλων των λογιών τα πουλιά – τι τα θέλουμε τα στολίσματα. Στο τραπέζι σκαλιστός ένας μικρούλης άγγελος· τι να σκέφτεται με κλειστά τα μάτια και το ένα του φτεράκι απλωμένο». Με τη Φωτεινή εδώ στο εργαστήρι της τυπώνοντας και χρωματίζοντας αγγέλους την τελευταία μέρα του Δεκέμβρη.
-Το φως;
Πιο δυνατό κι απ' του καλοκαιριού. Αστράφτει μέσα απ' τα σύννεφα που παραμερίζουν, σπαθάτες οι ακτίνες του, καίει τα νερά, τ' αγιάζει, φωτίζει τις σκοτεινές μας σκέψεις, κάνει τα ξινάκια ν' ανθίσουν – στ' αλήθεια αυτό το ζιζάνιο όπως το λένε, αυτό λαχταρώ στον κήπο μου και στο ψιλόλιγνο βαζάκι να ανθίζει δροσερό μέχρι το τελευταίο του μπουμπούκι.
-Η Πρωτοχρονιά;
Μνήμες από παλιά δώρα και χαρές, δεντράκι, κλαράκι αγριελιάς με πορτοκάλι δεμένο στην άκρη και από κόκκινη κλωστή κρεμασμένα τα παιχνίδια. Στη σοφίτα κρεμαστό το καραβάκι με τα λαμπιόνια, σαν αληθινό, πλέει στη θάλασσα που κοιμάται παγωμένη. Ο εχίνοπας μπουμπούκιασε, σε λίγο θα μοσχοβολήσει ο κόσμος. Τα κούμαρα κοκκίνησαν. Το κόκκινο κρασί στο ποτήρι. Το φρέσκο τσίπουρο σκορπά την ευωδιά του γλυκάνισου. Οι ελιές έγιναν. Το καρύδι, το μύγδαλο, οι σταφίδες, τα σύκα τα ξερά. Τι άλλο να θες.
-Πού μας βρίσκει ο Γενάρης φέτος;
Στη μικρούλα πίσω αυλή με ήλιο ή με συννεφιά, γεμάτο μικρά ζωντανά στολίδια. Βουκαμβίλια λευκή, μαβιά ή κόκκινη, νεράντζια ώριμα παντού μέσα στο πράσινο, άσπρο γιασεμί, και το κίτρινο μπουμπουκιασμένο. Βαστάνε ακόμα και δυο τριαντάφυλλα. Η γαζία ακόμα γονατισμένη απ' τα παλιότερα χιόνια, φουλ στο λουλούδι. Μα χάσαμε φέτος τη μουριά μας, λυπήθηκα, ελπίζω. Μπαίνοντας στο πατρικό, γλυκοκαίει η ξυλόσομπα, ας χρωματίζουμε δυο αγοράκια-αγγελάκια ακόμα, όλο και κάποιος φίλος θα φανεί, ας ετοιμάσουμε και λίγα για το ταχυδρομείο, για τους αγαπημένους που είναι μακριά.
-Ευχή;
Καλός, ζεστός γραπτός λόγος κι αυτό το μήνα όπως και τον προηγούμενο. Είναι από τους λίγους τρόπους που μας απόμειναν να επικοινωνήσουμε, να ζεσταθούν οι καρδιές, να μην ξεχαστούν τα λογάκια της καρδιάς όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Με το καλό η χρονιά, με τη μοναδική αρετή, την καλοσύνη παντού και πάντα!
Και με την ευχή Φωτεινούλα η υποψηφιότητα για το βραβείο Hans Christian Andersen 2026 να ευωδοθεί.
Στην εικόνα το τραπέζι της Φωτεινής, εκεί που γεννιούνται και οι κάρτες των ευχών
more...
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Εδώ το φώς εδώ ο γιαλός χρυσές γαλάζιες γλώσσες...»
Γιάννης Ρίτσος
«Πριν λίγες μέρες βάσταγε ακόμα ο καιρός, κάτσαμε λιγάκι έξω στο τελευταίο φθινόπωρο. Βρήκαμε στους γνώριμους πάγκους της λαϊκής ρόδια, κυδώνια, καρύδια, ώριμες ελιές, πήραμε απ' όλα, πήραμε και ζεστά λόγια από τους φίλους για το κρύο που έρχεται. Νάρκισσος της παγωνιάς φυτεμένος από τη μάνα εδώ και πενήντα χρόνια και βάλε, καλογιάννος στο παραθυράκι, με το τραγούδι εφέτος έντονο τα πρωινά και το σούρουπο.
Σποράκια χρυσοκόκκινα απ' την αγγελικούλα σου δεν έκοψα φέτος για το βάζο, μάνα, ήταν λιγοστά, δεν έβρεξε θες, δεν πρόλαβα, ίσως δεν κοίταξα αρκετά. Και την αγριοπασχαλιά την κλαδέψαμε νωρίς, ούτε τα χρυσά της μπαλάκια χόρτασαν τα πουλιά – τι μας έπιασε με τα κλαδέματα. Ευτυχώς φωτιά τα πυράγκαθα στη γειτονιά, στολίζονται με όλων των λογιών τα πουλιά – τι τα θέλουμε τα στολίσματα. Στο τραπέζι σκαλιστός ένας μικρούλης άγγελος· τι να σκέφτεται με κλειστά τα μάτια και το ένα του φτεράκι απλωμένο». Με τη Φωτεινή εδώ στο εργαστήρι της τυπώνοντας και χρωματίζοντας αγγέλους την τελευταία μέρα του Δεκέμβρη.
-Το φως;
Πιο δυνατό κι απ' του καλοκαιριού. Αστράφτει μέσα απ' τα σύννεφα που παραμερίζουν, σπαθάτες οι ακτίνες του, καίει τα νερά, τ' αγιάζει, φωτίζει τις σκοτεινές μας σκέψεις, κάνει τα ξινάκια ν' ανθίσουν – στ' αλήθεια αυτό το ζιζάνιο όπως το λένε, αυτό λαχταρώ στον κήπο μου και στο ψιλόλιγνο βαζάκι να ανθίζει δροσερό μέχρι το τελευταίο του μπουμπούκι.
-Η Πρωτοχρονιά;
Μνήμες από παλιά δώρα και χαρές, δεντράκι, κλαράκι αγριελιάς με πορτοκάλι δεμένο στην άκρη και από κόκκινη κλωστή κρεμασμένα τα παιχνίδια. Στη σοφίτα κρεμαστό το καραβάκι με τα λαμπιόνια, σαν αληθινό, πλέει στη θάλασσα που κοιμάται παγωμένη. Ο εχίνοπας μπουμπούκιασε, σε λίγο θα μοσχοβολήσει ο κόσμος. Τα κούμαρα κοκκίνησαν. Το κόκκινο κρασί στο ποτήρι. Το φρέσκο τσίπουρο σκορπά την ευωδιά του γλυκάνισου. Οι ελιές έγιναν. Το καρύδι, το μύγδαλο, οι σταφίδες, τα σύκα τα ξερά. Τι άλλο να θες.
-Πού μας βρίσκει ο Γενάρης φέτος;
Στη μικρούλα πίσω αυλή με ήλιο ή με συννεφιά, γεμάτο μικρά ζωντανά στολίδια. Βουκαμβίλια λευκή, μαβιά ή κόκκινη, νεράντζια ώριμα παντού μέσα στο πράσινο, άσπρο γιασεμί, και το κίτρινο μπουμπουκιασμένο. Βαστάνε ακόμα και δυο τριαντάφυλλα. Η γαζία ακόμα γονατισμένη απ' τα παλιότερα χιόνια, φουλ στο λουλούδι. Μα χάσαμε φέτος τη μουριά μας, λυπήθηκα, ελπίζω. Μπαίνοντας στο πατρικό, γλυκοκαίει η ξυλόσομπα, ας χρωματίζουμε δυο αγοράκια-αγγελάκια ακόμα, όλο και κάποιος φίλος θα φανεί, ας ετοιμάσουμε και λίγα για το ταχυδρομείο, για τους αγαπημένους που είναι μακριά.
-Ευχή;
Καλός, ζεστός γραπτός λόγος κι αυτό το μήνα όπως και τον προηγούμενο. Είναι από τους λίγους τρόπους που μας απόμειναν να επικοινωνήσουμε, να ζεσταθούν οι καρδιές, να μην ξεχαστούν τα λογάκια της καρδιάς όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Με το καλό η χρονιά, με τη μοναδική αρετή, την καλοσύνη παντού και πάντα!
Και με την ευχή Φωτεινούλα η υποψηφιότητα για το βραβείο Hans Christian Andersen 2026 να ευωδοθεί.
Στην εικόνα το τραπέζι της Φωτεινής, εκεί που γεννιούνται και οι κάρτες των ευχών
more...