Φωτεινή Στεφανίδη: «Φλεβάρης, φως αλλιώτικο» Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ...
Φωτεινή Στεφανίδη: «Φλεβάρης, φως αλλιώτικο»
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Το ίδιο ατάραχη και καρτερική η πλάση,
στου ήλιου τ’ αγκάλιασμα, στη μυροβόλο ανθοφορία,
στην προσμονή Ανθρώπου δικού, στο αραχνοΰφαντο πέπλο του χιονιού…»
Αγγελική Γιανέλλου
«Οι μυγδαλιές στο αποκορύφωμα. Χιόνι αληθινό και χιόνι από τα πέταλά τους. Το ίδιο και οι αγριαχλαδιές, γεμίζουν τον τόπο. Οι βρούβες ξεκινάνε δειλά μετά τη φοβερή παγωνιά. Οι μαργαρίτες μπουμπούκιασαν. Οι ανεμώνες, οι μαβιοί κρόκοι ατρόμητοι, στολίζουν το μυστικό σημείο στην Πεντέλη. Η θάλασσα αγέρωχη, τι να φοβηθεί. Το καρναβάλι έρχεται σιωπηλά, ίσως κι εκείνο νιώθει ότι ήρθε το τέλος της παγανιστικής του γιορτής. Και οι άλλες γιορτές, τυπικές, σημειωμένες στον ημεροδείκτη, κυλούν με στεγνά μηνύματα και λίγα τηλεφωνήματα. Ξεψυχίσματα. Του ανθρώπου τα σημάδια εξαφανίζονται. Της φύσης όμως αντέχουν και θα αντέχουν. Καλωσόρισες Φλεβάρη με της φλέβες σου, με τις λειψές σου μέρες, με τις μυρωδιές καλοκαιριού, με την Τσικνοπέμπτη σου, με τα τρυφερά σου Ψυχοσάββατα, τις αποκριάτικες Κυριακές σου». Υποδεχόμαστε Φλεβάρη με τη Φωτεινή κι εφέτος σε μια γωνίτσα του μυστικού της κήπου.
-Ήχοι, μυρωδιές;
Ασταμάτητο κάθε σούρουπο το τσκ τσκ τσκ του κότσυφα. Κι ετοιμάζει τις ανείπωτες μουσικές του από τα μέσα του Φλεβάρη, ξημερώματα θα τραβήξει την αυλαία της άνοιξης. Κι ακόμη ο καλογιάννος, όμορφος, φουσκωτός, λαλίστατος. Το άρωμα από τις ανθισμένες μυγδαλιές σαν καλοψημένο μύγδαλο, μεθυστικά ωραίο. Και η ομορφιά τους… Το χώμα, το γρασίδι, πώς ευωδιάζουν. Η θάλασσα που αναδεύει το βυθό της, που είναι έτοιμη ξανά να μας δοθεί ολοκάθαρη, σ’ εμάς που δεν την αγαπήσαμε όσο θα έπρεπε.
-Με χρώματα της πρώιμης άμοιξης;;
Πανχρωματικός. Καλέντουλα κίτρινη και πορτοκαλιά. Ανεμώνη μαβιά, κόκκινη, μπλε. Μούσκαρι, τσαμπάκι που το λένε, μαβί. Ασφόδελος λευκός με τις ωραίες κοκκινωπές γραμμές. Καυκαλήθρα, ρόκα, ανθισμένες. Βρούβα κατακίτρινη. Λεμόνια, πορτοκάλια στα δέντρα. Οι πρώτες φράουλες. Τα χρώματα των πουλιών· κόκκινα, γαλανά, κίτρινα, πρασινωπά, βελούδινα μαύρα. Αστράφτει από παντού, λάμπει η πρώιμη άνοιξή του, όλα φρέσκα, ούτε ένα μαραμένο λουλούδι.
-Και με το ποίημα ύμνος του αγαπημένου μας
Ο Άγιος Φεβρουάριος στο ποίημα του Μάνου Ελευθερίου που είναι μαζί και τραγούδι από τα λίγα:
«Στα εννιακόσια δεκαοχτώ / από την Μικράν Ασία / μου ’στειλες κάρτες με στρατό / και με την Αγιά Σοφία.
Κι αυτά συμβαίνουν στον καιρό. / Μα από τότε μέχρι εδώ / σπίτι μείναμε μόνο δυο, / ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ…»
Κάθε του λέξη στην καρδιά. Και πέρασε το ’18 και μπήκαμε στο ’22…
-Februum, καθαρμός, κάθαρση, εξαγνισμός, να είναι η ευχή μας;
Να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας, τη γη να προσέχουμε, τα παιδιά, τα ζωντανά όλα, να διώξουμε τον εγωισμό, να τον πετάξουμε, να αφουγκραζόμαστε τη φύση όσο πιο προσεχτικά γίνεται, να σεβόμαστε τους νόμους της και πώς, αλίμονο, να την προστατέψουμε από τους νόμους των ανθρώπων. Ο Φλεβάρης δεν κρατούσε τα καλούδια για την κυρά-Καλή και την τιμωρία για την κυρά-Κακή; Σίγουρα ο ίδιος θα αποδώσει ξανά δικαιοσύνη, τα παραμύθια μόνο αλήθειες λένε.
Σημ.: Η εικόνα είναι λεπτομέρεια από τον πίνακα της Φωτεινής «Μυστικός κήπος Ι»
-
more...
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Το ίδιο ατάραχη και καρτερική η πλάση,
στου ήλιου τ’ αγκάλιασμα, στη μυροβόλο ανθοφορία,
στην προσμονή Ανθρώπου δικού, στο αραχνοΰφαντο πέπλο του χιονιού…»
Αγγελική Γιανέλλου
«Οι μυγδαλιές στο αποκορύφωμα. Χιόνι αληθινό και χιόνι από τα πέταλά τους. Το ίδιο και οι αγριαχλαδιές, γεμίζουν τον τόπο. Οι βρούβες ξεκινάνε δειλά μετά τη φοβερή παγωνιά. Οι μαργαρίτες μπουμπούκιασαν. Οι ανεμώνες, οι μαβιοί κρόκοι ατρόμητοι, στολίζουν το μυστικό σημείο στην Πεντέλη. Η θάλασσα αγέρωχη, τι να φοβηθεί. Το καρναβάλι έρχεται σιωπηλά, ίσως κι εκείνο νιώθει ότι ήρθε το τέλος της παγανιστικής του γιορτής. Και οι άλλες γιορτές, τυπικές, σημειωμένες στον ημεροδείκτη, κυλούν με στεγνά μηνύματα και λίγα τηλεφωνήματα. Ξεψυχίσματα. Του ανθρώπου τα σημάδια εξαφανίζονται. Της φύσης όμως αντέχουν και θα αντέχουν. Καλωσόρισες Φλεβάρη με της φλέβες σου, με τις λειψές σου μέρες, με τις μυρωδιές καλοκαιριού, με την Τσικνοπέμπτη σου, με τα τρυφερά σου Ψυχοσάββατα, τις αποκριάτικες Κυριακές σου». Υποδεχόμαστε Φλεβάρη με τη Φωτεινή κι εφέτος σε μια γωνίτσα του μυστικού της κήπου.
-Ήχοι, μυρωδιές;
Ασταμάτητο κάθε σούρουπο το τσκ τσκ τσκ του κότσυφα. Κι ετοιμάζει τις ανείπωτες μουσικές του από τα μέσα του Φλεβάρη, ξημερώματα θα τραβήξει την αυλαία της άνοιξης. Κι ακόμη ο καλογιάννος, όμορφος, φουσκωτός, λαλίστατος. Το άρωμα από τις ανθισμένες μυγδαλιές σαν καλοψημένο μύγδαλο, μεθυστικά ωραίο. Και η ομορφιά τους… Το χώμα, το γρασίδι, πώς ευωδιάζουν. Η θάλασσα που αναδεύει το βυθό της, που είναι έτοιμη ξανά να μας δοθεί ολοκάθαρη, σ’ εμάς που δεν την αγαπήσαμε όσο θα έπρεπε.
-Με χρώματα της πρώιμης άμοιξης;;
Πανχρωματικός. Καλέντουλα κίτρινη και πορτοκαλιά. Ανεμώνη μαβιά, κόκκινη, μπλε. Μούσκαρι, τσαμπάκι που το λένε, μαβί. Ασφόδελος λευκός με τις ωραίες κοκκινωπές γραμμές. Καυκαλήθρα, ρόκα, ανθισμένες. Βρούβα κατακίτρινη. Λεμόνια, πορτοκάλια στα δέντρα. Οι πρώτες φράουλες. Τα χρώματα των πουλιών· κόκκινα, γαλανά, κίτρινα, πρασινωπά, βελούδινα μαύρα. Αστράφτει από παντού, λάμπει η πρώιμη άνοιξή του, όλα φρέσκα, ούτε ένα μαραμένο λουλούδι.
-Και με το ποίημα ύμνος του αγαπημένου μας
Ο Άγιος Φεβρουάριος στο ποίημα του Μάνου Ελευθερίου που είναι μαζί και τραγούδι από τα λίγα:
«Στα εννιακόσια δεκαοχτώ / από την Μικράν Ασία / μου ’στειλες κάρτες με στρατό / και με την Αγιά Σοφία.
Κι αυτά συμβαίνουν στον καιρό. / Μα από τότε μέχρι εδώ / σπίτι μείναμε μόνο δυο, / ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ…»
Κάθε του λέξη στην καρδιά. Και πέρασε το ’18 και μπήκαμε στο ’22…
-Februum, καθαρμός, κάθαρση, εξαγνισμός, να είναι η ευχή μας;
Να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας, τη γη να προσέχουμε, τα παιδιά, τα ζωντανά όλα, να διώξουμε τον εγωισμό, να τον πετάξουμε, να αφουγκραζόμαστε τη φύση όσο πιο προσεχτικά γίνεται, να σεβόμαστε τους νόμους της και πώς, αλίμονο, να την προστατέψουμε από τους νόμους των ανθρώπων. Ο Φλεβάρης δεν κρατούσε τα καλούδια για την κυρά-Καλή και την τιμωρία για την κυρά-Κακή; Σίγουρα ο ίδιος θα αποδώσει ξανά δικαιοσύνη, τα παραμύθια μόνο αλήθειες λένε.
Σημ.: Η εικόνα είναι λεπτομέρεια από τον πίνακα της Φωτεινής «Μυστικός κήπος Ι»
-
more...