Φωτεινή Στεφανίδη: «Η Αυγουστιάτικη Παναγιά του Μάνου στην καρδιά...
Φωτεινή Στεφανίδη: «Η Αυγουστιάτικη Παναγιά του Μάνου στην καρδιά μας».
Ο Αύγουστος είναι ο όγδοος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, ονομάστηκε προς τιμήν του Οκταβιανού Αυγούστου και περιλαμβάνει επίσης, όπως και ο Ιούλιος, 31 ημέρες. Αρχικά ονομάζονταν Sextillis (έκτος μήνας). Οι λαϊκές, πάντως, ονομασίες του μήνα (όπως Συκολόγος, Τραπεζοφόρος και Διπλοχέστης) αναφέρονται κυρίως στην αφθονία των καρπών του: «Αύγουστε καλέ μου μήνα να ‘σουν δυο φορές το χρόνο». Στο Βυζαντινό, πάντως, ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και η 31η Αυγούστου γιορταζόταν ως η παραμονή της Πρωτοχρονιάς τους.
Τα τραγούδια αυτά τ΄ αγαπώ ιδιαίτερα, γιατί μου φτιάξανε μερικά χρόνια ζωής από τα πιο δικά μου», σημείωνε ο Χατζιδάκις στο οπισθόφυλλο της πρώτης έκδοσης. Και διευκρίνιζε: «Τους στίχους τους έγραψα ή σύγχρονα με τη μουσική ή πρώτα απ’ αυτήν, ακολουθώντας πιστά ή ψάχνοντας πολλές φορές μια φόρμα, ένα σχεδιάγραμμα που να περικλείει με λιτότητα ό,τι ήθελα να πω».
Μιλάμε με τη Φωτεινή για τον μήνα και θεό Αύγουστο, μια μέρα πριν τον υποδεχτούμε κι εφέτος.
-«Μια θλιμμένη αρχόντισσα είν’ η Παναγιά μου
που κεντάει τριαντάφυλλα πάνω στην καρδιά μου».
«Σύκο, καρπούζι μέσα στη θάλασσα, μέσα στο στόμα, μύγδαλο τσάγαλο, άγουρη η ελιά, φωτιά το κοράλλι, φωτιά κι ο αστερίας στο νερό μαζί και η ανεμώνα της θάλασσας. Γυαλίζει ο κολιός φρεσκοψημένος με δυο πιρουνιές βλίτα πλάι, γυαλίζουν τα σταφύλια στη ρίζα του βουνού, κέντημα τ’ αμπελόφυλλα επάνω στην κληματαριά –πόσο ελαφρύς ο ίσκιος τους– κι εκείνα τ’ άλλα που ξεραίνονται και πέφτουν στις πέτρες πώς τα σέρνει το μελτέμι και τραγουδάνε παρέα με τα τζιτζίκια που τώρα πια δεν έχουν σταματημό. Κι εκεί, στη μέση του Αυγούστου, στην πιο ώριμη στιγμή του καλοκαιριού κοιμάται στα μαύρα και τα χρυσά η Παναγιά».
-«Στα μαλλιά της μπλέκονται δυο μικρά πουλιά που τη νύχτα γίνονται άστρα και φιλιά».
Ολόκληρος ο Αύγουστος κι αυτοί οι στίχοι του Μάνου. Τα χελιδόνια σε τρελό χορό στο γαλανό ουρανό του Αυγούστου, γαλανό που δεν υπάρχει άλλο μήνα. Ξάστερος τις νύχτες ακόμα και στην πόλη, σημαδεύει όλη τη χρονιά με τις νύχτες του. Με τα ζεστά πρωινά του. Με τα δροσερά μερομήνια του. Ο ουρανός του πάντα πλούσιος. Και η γη. Παραέξω τα κρινάκια της άμμου, που και που ξεχασμένες παπαρούνες στα μπαμπακοχώραφα που ποτίζονται, η ακονιζιά κιτρινίζει τα λουλούδια της με την παράξενη μυρωδιά, κι αν ρίξει και καμμιά βροχούλα, ψηλά στο βουνό θα σκάσει μύτη το πρώτο κυκλάμινο, πλάι κι ο κίτρινος κρόκος για να ετοιμάσουν την έκρηξή τους τον Σεπτέμβρη. Τα ηλιοτρόπια στο μεγαλείο τους, αγωνίζονται να κοιτάξουν τον ήλιο που τα γέννησε, το βάρος του καρπού στην καρδιά του υπέροχου άνθους τους τα κάνει να σκύβουν.
-«Φίλησέ με αρχόντισσα, είσαι η Παναγιά μου, κέντησε τριαντάφυλλα πάνω στην καρδιά μου».
Έχει ιερές μνήμες και ανείπωτες ο Αύγουστος. Ένα μπουκέτο ηλιοτρόπια βρεγμένα στο αλμυρό νερό και όλα στο φως. Τα τριαντάφυλλα, τα κεντημένα στην καρδιά, ξανακεντιώνται. Δίνουν την ομορφιά τους και τον πόνο απ’ το βελόνι. Κι έρχονται κι άλλα. Το φούλι της μάνας, το μπλε το γιασεμί στην πίσω αυλή, ο υάκινθος ο φυτεμένος από αντρικό χέρι, οι καρποί με τα ρουμπίνια της μανόλιας.
Χίλιες ευχές για Αύγουστο ωραίο, ήρεμο, με τις μνήμες ήσυχες να χαϊδεύουν τις ψυχές, με ειρήνη, με ζωγραφιές, με μουσική αληθινή, με καθαρούς αγώνες και νίκες με πλατιά χαμόγελα.
Σημ.: Οι στίχοι του τραγουδιού Μια θλιμμένη αρχόντισσα, είναι του Μάνου Χατζιδάκι, καθώς και η μουσική, από τον κύκλο του CNS. Μόνο με τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη.
Η εικόνα, κήπος μυστικός Αυγούστου από τη Φωτεινή, αβγοτέμπερα.
more...
Ο Αύγουστος είναι ο όγδοος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, ονομάστηκε προς τιμήν του Οκταβιανού Αυγούστου και περιλαμβάνει επίσης, όπως και ο Ιούλιος, 31 ημέρες. Αρχικά ονομάζονταν Sextillis (έκτος μήνας). Οι λαϊκές, πάντως, ονομασίες του μήνα (όπως Συκολόγος, Τραπεζοφόρος και Διπλοχέστης) αναφέρονται κυρίως στην αφθονία των καρπών του: «Αύγουστε καλέ μου μήνα να ‘σουν δυο φορές το χρόνο». Στο Βυζαντινό, πάντως, ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και η 31η Αυγούστου γιορταζόταν ως η παραμονή της Πρωτοχρονιάς τους.
Τα τραγούδια αυτά τ΄ αγαπώ ιδιαίτερα, γιατί μου φτιάξανε μερικά χρόνια ζωής από τα πιο δικά μου», σημείωνε ο Χατζιδάκις στο οπισθόφυλλο της πρώτης έκδοσης. Και διευκρίνιζε: «Τους στίχους τους έγραψα ή σύγχρονα με τη μουσική ή πρώτα απ’ αυτήν, ακολουθώντας πιστά ή ψάχνοντας πολλές φορές μια φόρμα, ένα σχεδιάγραμμα που να περικλείει με λιτότητα ό,τι ήθελα να πω».
Μιλάμε με τη Φωτεινή για τον μήνα και θεό Αύγουστο, μια μέρα πριν τον υποδεχτούμε κι εφέτος.
-«Μια θλιμμένη αρχόντισσα είν’ η Παναγιά μου
που κεντάει τριαντάφυλλα πάνω στην καρδιά μου».
«Σύκο, καρπούζι μέσα στη θάλασσα, μέσα στο στόμα, μύγδαλο τσάγαλο, άγουρη η ελιά, φωτιά το κοράλλι, φωτιά κι ο αστερίας στο νερό μαζί και η ανεμώνα της θάλασσας. Γυαλίζει ο κολιός φρεσκοψημένος με δυο πιρουνιές βλίτα πλάι, γυαλίζουν τα σταφύλια στη ρίζα του βουνού, κέντημα τ’ αμπελόφυλλα επάνω στην κληματαριά –πόσο ελαφρύς ο ίσκιος τους– κι εκείνα τ’ άλλα που ξεραίνονται και πέφτουν στις πέτρες πώς τα σέρνει το μελτέμι και τραγουδάνε παρέα με τα τζιτζίκια που τώρα πια δεν έχουν σταματημό. Κι εκεί, στη μέση του Αυγούστου, στην πιο ώριμη στιγμή του καλοκαιριού κοιμάται στα μαύρα και τα χρυσά η Παναγιά».
-«Στα μαλλιά της μπλέκονται δυο μικρά πουλιά που τη νύχτα γίνονται άστρα και φιλιά».
Ολόκληρος ο Αύγουστος κι αυτοί οι στίχοι του Μάνου. Τα χελιδόνια σε τρελό χορό στο γαλανό ουρανό του Αυγούστου, γαλανό που δεν υπάρχει άλλο μήνα. Ξάστερος τις νύχτες ακόμα και στην πόλη, σημαδεύει όλη τη χρονιά με τις νύχτες του. Με τα ζεστά πρωινά του. Με τα δροσερά μερομήνια του. Ο ουρανός του πάντα πλούσιος. Και η γη. Παραέξω τα κρινάκια της άμμου, που και που ξεχασμένες παπαρούνες στα μπαμπακοχώραφα που ποτίζονται, η ακονιζιά κιτρινίζει τα λουλούδια της με την παράξενη μυρωδιά, κι αν ρίξει και καμμιά βροχούλα, ψηλά στο βουνό θα σκάσει μύτη το πρώτο κυκλάμινο, πλάι κι ο κίτρινος κρόκος για να ετοιμάσουν την έκρηξή τους τον Σεπτέμβρη. Τα ηλιοτρόπια στο μεγαλείο τους, αγωνίζονται να κοιτάξουν τον ήλιο που τα γέννησε, το βάρος του καρπού στην καρδιά του υπέροχου άνθους τους τα κάνει να σκύβουν.
-«Φίλησέ με αρχόντισσα, είσαι η Παναγιά μου, κέντησε τριαντάφυλλα πάνω στην καρδιά μου».
Έχει ιερές μνήμες και ανείπωτες ο Αύγουστος. Ένα μπουκέτο ηλιοτρόπια βρεγμένα στο αλμυρό νερό και όλα στο φως. Τα τριαντάφυλλα, τα κεντημένα στην καρδιά, ξανακεντιώνται. Δίνουν την ομορφιά τους και τον πόνο απ’ το βελόνι. Κι έρχονται κι άλλα. Το φούλι της μάνας, το μπλε το γιασεμί στην πίσω αυλή, ο υάκινθος ο φυτεμένος από αντρικό χέρι, οι καρποί με τα ρουμπίνια της μανόλιας.
Χίλιες ευχές για Αύγουστο ωραίο, ήρεμο, με τις μνήμες ήσυχες να χαϊδεύουν τις ψυχές, με ειρήνη, με ζωγραφιές, με μουσική αληθινή, με καθαρούς αγώνες και νίκες με πλατιά χαμόγελα.
Σημ.: Οι στίχοι του τραγουδιού Μια θλιμμένη αρχόντισσα, είναι του Μάνου Χατζιδάκι, καθώς και η μουσική, από τον κύκλο του CNS. Μόνο με τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη.
Η εικόνα, κήπος μυστικός Αυγούστου από τη Φωτεινή, αβγοτέμπερα.
more...