Φωτεινή Στεφανίδη: «Τώρα είναι Μάης και χαρά, τώρα είναι καλοκαίρι»...
Φωτεινή Στεφανίδη: «Τώρα είναι Μάης και χαρά, τώρα είναι καλοκαίρι»
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Ἦτο ἤδη δεκαεπταέτις, κ᾽ ἐφαίνετο νὰ εἶναι εἴκοσιν ἐτῶν, ἐν ὑπερακμῇ ρώμης καὶ καλλονῆς, ὁμοία μὲ τὴν Πρωτομαγιάν, τὸ κορύφωμα τοῦτο τῆς ἀνοίξεως, τὴν ἑτοίμην νὰ παραδώσῃ τὰ σκῆπτρα εἰς τὸ ἀδυσώπητον καὶ δρεπανοφόρον θέρος-ἔρος…»
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
«Όλα άχρωμα μέχρι πριν λίγες μέρες στις πρασιές, τους κήπους, τα παρτέρια, τα πεζοδρόμια, τ’ άδεια οικόπεδα. Τόσο αμίλητα που αναρωτιόσουν αν είναι Απρίλης ξανθός κι αν έρχεται Μάης μυρωδάτος. Και πριν λίγες μέρες, εκεί στο κρύο Μεγαλοβδόμαδο, τα μπουμπούκια της τριανταφυλλιάς άφησαν χαραμάδα στο χρώμα και το άρωμα, η μιμόζα κατακιτρίνισε ανθισμένη μέσα σε μια νύχτα, ο κρυφός κήπος της οδού Οδυσσέως γέμισε παπαρούνες, πασχαλιές και ίριδες άσπρες και μαβιές και οι συκιές του πετάγματα, τα παγωμένα πράσινα ανθάκια της γαζίας άνοιξαν χνουδωτά και μυρωδάτα, οι μαργαρίτες, το χαμομήλι, οι κλέφτες του αγριοράδικου γέμισαν τον τόπο. Όλα όψιμα. Και τ’ αποκορύφωμα στην πόλη, οι νεραντζιές των δρόμων. Τη μια μέρα σε παίρνει το άρωμα, την άλλη βλέπεις κάτω ελάχιστα ανθοπέταλα ριγμένα, την τρίτη γίνεται στρώση, την τέταρτη ανάγλυφο χαλί, κι ευωδιάζει τόσο που ευωδιάζουν και οι καρδιές. Μαζί δε και με του κότσυφα το ολοήμερο κελάηδισμα, νιώθεις μέσα στην αγκαλιά της φύσης που σε γέννησε, έστω και για λίγο, αλλά το νιώθεις». Υποδεχόμαστε τον Μάη μήνα με τη Φωτεινή, εδώ ξανά στο πράσινο εργαστήρι που αρχίζει πια να γεμίζει νερομπογιές.
-Πάλι με το βλέμμα στους ανθούς;
Ο αληθινός ημεροδείκτης. Η μεγάλη αλήθεια που μας αγκαλιάζει, που υπολογίζει σωστά και ενεργεί ακαριαία. Αυτοί μιλάνε με τον ήλιο, το φεγγάρι, ακολουθούν τις θεότητες στη χαρά και στον πόνο τους. Μυρώνουν Επιτάφιο στην ώρα τη σωστή πάντα, ψάλλουν Ανάσταση, υποδέχονται οι ίδιοι Άδωνη και Περσεφόνη, ανθίζουν στα πόδια του Προμηθέα και όταν πονά και όταν λύνονται τα δεσμά του. Πάντα ένα λουλούδι στις μεγάλες ώρες του κόσμου.
-Κι αυτές οι μεγάλες ώρες, επιλέγουν άνοιξη;
Πρωτομαγιά κύλησε το αίμα στο Σικάγο για πιο ανθρώπινη ζωή του δουλευτή, Πρωτομαγιά γεννήθηκε κι ο ποιητής μας ο μεγάλος, που ύμνησε ρωμιοσύνη, αλήθεια, δίκιο, έρωτα, τρυφεράδα κι αγώνα και ακμαίο ηθικό, ο Γιάννης Ρίτσος. Τον Μάη του ’68 διάλεξαν τα νιάτα στη Γαλλία να τραντάξουν το κατεστημένο. Πρωτομαγιά σκοτώθηκε από χέρια ελεϊνά ο Αλέκος Παναγούλης. Πρωτομαγιά η μέρα που ζυγίζεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσι, το σημείο της γνήσιας άνοιξης, της έκρηξής της, για τούτο και η έκρηξη για δίκιο και αλήθεια στους ανθρώπους γίνεται Μάη μήνα, για τούτο και Μάη γεννιούνται τέτοιοι ποιητές, πεθαίνουν τέτοιοι ήρωες. Και να, ο ανθός που ξεχάσαμε· το κόκκινο γαρύφαλλο με την πιπεράτη ευωδιά· στο χέρι πλάι στο χαμόγελο, στ’ αφτί πλάι στο τραγούδι, στη γλάστρα της αυλής πλάι στις ζεστές κουβέντες.
-Τραγούδι;
Πρωτομαγιά με το σουγιά χαράξαν το φεγγίτη (Ξαρχάκος-Γκάτσος), Πρώτη Μαΐου κι απ’ τη Βαστίλη (Λοΐζος), Κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη κάθε Μάη (Γλέζος-Τζεφρώνης), Άνοιξε το παράθυρο να μπει δροσιά να μπει του Μάη (Χατζηνάσιος-Θαλασσινός), Μέρα Μαγιού μου μίσεψες (Θεοδωράκης-Ρίτσος), Ήταν του Μάη το πρόσωπο και Παράξενη Πρωτομαγιά (Χατζιδάκις-Γκάτσος), Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε (Θεοδωράκης) κι άλλα, κι άλλα, ποιο να πρωτοπούμε. Να, να ψιθυρίσουμε μήπως και θυμηθούμε κι ύστερα δυνατά να τραγουδήσουμε το «Κόκκινο τριαντάφυλλο» που έγραψε για τον Αλέκο ο Μίκης; «Μέσα στο Μάη σκοτώθηκες, το αίμα σου μαβί, έβαψε μαύρο τον ουρανό, κόκκινο τον καιρό. Κόκκινο τριαντάφυλλο, κόκκινο το δειλινό…»
-Μετά από τόσα που είπαμε για τους ανθούς και τα χρώματα, τι έμεινε ν’ ανθίσει ο Μάης ακόμη;
Εκεί προς το τέλος, μας φέρνει το τρελό χιλιοκέντητο λουλούδι του αγριοκάροτου, που, θυμάσαι Γιώργο, σημαίνει και «φτου ξελευτερία», ευχή για όλο τον κόσμο πια μ’ αυτή την ανθισμένη σημαία.
-Τι σημειώνουμε από τώρα;
13 στα Εκπαιδευτήρια Γείτονα «Βιβλιοδρομίες», Μνήμη Μικρασίας φέτος, 19 στο Σύνταγμα το ποντιακό προσκύνημα αντάμωμα, στις 26 στο Ζάππειο «Το τζιέρι μου»…Με το καλό όλα
Σημ.: Η εικόνα, απριλιάτικη νερομπογιά για καλωσόρισμα του Μάη, και του καινούργιου μας κύκλου για τους μήνες. Μάη ξεκίνησαν κι αυτές οι κουβέντες πριν χρόνια.
more...
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Ἦτο ἤδη δεκαεπταέτις, κ᾽ ἐφαίνετο νὰ εἶναι εἴκοσιν ἐτῶν, ἐν ὑπερακμῇ ρώμης καὶ καλλονῆς, ὁμοία μὲ τὴν Πρωτομαγιάν, τὸ κορύφωμα τοῦτο τῆς ἀνοίξεως, τὴν ἑτοίμην νὰ παραδώσῃ τὰ σκῆπτρα εἰς τὸ ἀδυσώπητον καὶ δρεπανοφόρον θέρος-ἔρος…»
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
«Όλα άχρωμα μέχρι πριν λίγες μέρες στις πρασιές, τους κήπους, τα παρτέρια, τα πεζοδρόμια, τ’ άδεια οικόπεδα. Τόσο αμίλητα που αναρωτιόσουν αν είναι Απρίλης ξανθός κι αν έρχεται Μάης μυρωδάτος. Και πριν λίγες μέρες, εκεί στο κρύο Μεγαλοβδόμαδο, τα μπουμπούκια της τριανταφυλλιάς άφησαν χαραμάδα στο χρώμα και το άρωμα, η μιμόζα κατακιτρίνισε ανθισμένη μέσα σε μια νύχτα, ο κρυφός κήπος της οδού Οδυσσέως γέμισε παπαρούνες, πασχαλιές και ίριδες άσπρες και μαβιές και οι συκιές του πετάγματα, τα παγωμένα πράσινα ανθάκια της γαζίας άνοιξαν χνουδωτά και μυρωδάτα, οι μαργαρίτες, το χαμομήλι, οι κλέφτες του αγριοράδικου γέμισαν τον τόπο. Όλα όψιμα. Και τ’ αποκορύφωμα στην πόλη, οι νεραντζιές των δρόμων. Τη μια μέρα σε παίρνει το άρωμα, την άλλη βλέπεις κάτω ελάχιστα ανθοπέταλα ριγμένα, την τρίτη γίνεται στρώση, την τέταρτη ανάγλυφο χαλί, κι ευωδιάζει τόσο που ευωδιάζουν και οι καρδιές. Μαζί δε και με του κότσυφα το ολοήμερο κελάηδισμα, νιώθεις μέσα στην αγκαλιά της φύσης που σε γέννησε, έστω και για λίγο, αλλά το νιώθεις». Υποδεχόμαστε τον Μάη μήνα με τη Φωτεινή, εδώ ξανά στο πράσινο εργαστήρι που αρχίζει πια να γεμίζει νερομπογιές.
-Πάλι με το βλέμμα στους ανθούς;
Ο αληθινός ημεροδείκτης. Η μεγάλη αλήθεια που μας αγκαλιάζει, που υπολογίζει σωστά και ενεργεί ακαριαία. Αυτοί μιλάνε με τον ήλιο, το φεγγάρι, ακολουθούν τις θεότητες στη χαρά και στον πόνο τους. Μυρώνουν Επιτάφιο στην ώρα τη σωστή πάντα, ψάλλουν Ανάσταση, υποδέχονται οι ίδιοι Άδωνη και Περσεφόνη, ανθίζουν στα πόδια του Προμηθέα και όταν πονά και όταν λύνονται τα δεσμά του. Πάντα ένα λουλούδι στις μεγάλες ώρες του κόσμου.
-Κι αυτές οι μεγάλες ώρες, επιλέγουν άνοιξη;
Πρωτομαγιά κύλησε το αίμα στο Σικάγο για πιο ανθρώπινη ζωή του δουλευτή, Πρωτομαγιά γεννήθηκε κι ο ποιητής μας ο μεγάλος, που ύμνησε ρωμιοσύνη, αλήθεια, δίκιο, έρωτα, τρυφεράδα κι αγώνα και ακμαίο ηθικό, ο Γιάννης Ρίτσος. Τον Μάη του ’68 διάλεξαν τα νιάτα στη Γαλλία να τραντάξουν το κατεστημένο. Πρωτομαγιά σκοτώθηκε από χέρια ελεϊνά ο Αλέκος Παναγούλης. Πρωτομαγιά η μέρα που ζυγίζεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσι, το σημείο της γνήσιας άνοιξης, της έκρηξής της, για τούτο και η έκρηξη για δίκιο και αλήθεια στους ανθρώπους γίνεται Μάη μήνα, για τούτο και Μάη γεννιούνται τέτοιοι ποιητές, πεθαίνουν τέτοιοι ήρωες. Και να, ο ανθός που ξεχάσαμε· το κόκκινο γαρύφαλλο με την πιπεράτη ευωδιά· στο χέρι πλάι στο χαμόγελο, στ’ αφτί πλάι στο τραγούδι, στη γλάστρα της αυλής πλάι στις ζεστές κουβέντες.
-Τραγούδι;
Πρωτομαγιά με το σουγιά χαράξαν το φεγγίτη (Ξαρχάκος-Γκάτσος), Πρώτη Μαΐου κι απ’ τη Βαστίλη (Λοΐζος), Κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη κάθε Μάη (Γλέζος-Τζεφρώνης), Άνοιξε το παράθυρο να μπει δροσιά να μπει του Μάη (Χατζηνάσιος-Θαλασσινός), Μέρα Μαγιού μου μίσεψες (Θεοδωράκης-Ρίτσος), Ήταν του Μάη το πρόσωπο και Παράξενη Πρωτομαγιά (Χατζιδάκις-Γκάτσος), Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε (Θεοδωράκης) κι άλλα, κι άλλα, ποιο να πρωτοπούμε. Να, να ψιθυρίσουμε μήπως και θυμηθούμε κι ύστερα δυνατά να τραγουδήσουμε το «Κόκκινο τριαντάφυλλο» που έγραψε για τον Αλέκο ο Μίκης; «Μέσα στο Μάη σκοτώθηκες, το αίμα σου μαβί, έβαψε μαύρο τον ουρανό, κόκκινο τον καιρό. Κόκκινο τριαντάφυλλο, κόκκινο το δειλινό…»
-Μετά από τόσα που είπαμε για τους ανθούς και τα χρώματα, τι έμεινε ν’ ανθίσει ο Μάης ακόμη;
Εκεί προς το τέλος, μας φέρνει το τρελό χιλιοκέντητο λουλούδι του αγριοκάροτου, που, θυμάσαι Γιώργο, σημαίνει και «φτου ξελευτερία», ευχή για όλο τον κόσμο πια μ’ αυτή την ανθισμένη σημαία.
-Τι σημειώνουμε από τώρα;
13 στα Εκπαιδευτήρια Γείτονα «Βιβλιοδρομίες», Μνήμη Μικρασίας φέτος, 19 στο Σύνταγμα το ποντιακό προσκύνημα αντάμωμα, στις 26 στο Ζάππειο «Το τζιέρι μου»…Με το καλό όλα
Σημ.: Η εικόνα, απριλιάτικη νερομπογιά για καλωσόρισμα του Μάη, και του καινούργιου μας κύκλου για τους μήνες. Μάη ξεκίνησαν κι αυτές οι κουβέντες πριν χρόνια.
more...