Φωτεινή Στεφανίδη: Του Μαγιού και της Ανάστασης που πλησιάζει...
Φωτεινή Στεφανίδη: Του Μαγιού και της Ανάστασης που πλησιάζει
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Σύννεφα τριανταφυλλιά σαν τα τριαντάφυλλα γέμισε η λίμνη
μοιάζει με τριανταφυλλιά με τα τριαντάφυλλα η μικρή μας λίμνη…»
Γιάννης Νεγρεπόντης με την εξαίσια μουσική του Μάνου Λοΐζου
«Τώρα είναι Μάης κι άνοιξη, τώρα είναι καλοκαίρι», πόσο έρχονται αυτές τις μέρες τα τραγουδιστά λογάκια της μάνας. Κι έκοβε κλωνάρια απ’ τις μαγιάτικες τις τρελές τριανταφυλλιές με τα μαλακά αγκάθια και μας τα περνούσε στα μαλλιά όπως παίζαμε στην αυλή στο Ηράκλειο. Ευτυχία με το τίποτε. Κι ήρθαν τόσες Πρωτομαγιές από τότε, τόσες, να βλέπεις να λουλούδια και να μη θέλεις τίποτε, μόνο εκείνο το τριανταφυλλάκι του τότε ή το γαρύφαλλο που φορούσε ο πατέρας στην πρώτη κουμπότρυπα απ’ το λινό του πουκάμισο και να με κρατά απ’ το χέρι όπως πηγαίναμε από την πλατεία Βικτωρίας στο Πεδίο του Άρεως. Και να με βρίσκει αλλού η Πρωτομαγιά κάθε φορά, μα με τις ίδιες εικόνες, σαν εκείνο το τεράστιο στεφάνι από ατέλειωτες παπαρούνες να μαδά σαν τρελό και η ζωή να είναι μπροστά απλωμένη χωρίς να ξέρει κανείς μας το πώς και το γιατί και τι μας περίμενε». Μιλάμε με τη Φωτεινή για το μήνα που πιο πολύ απ’ όλους γεννά το καινούργιο. livemedianews
-Του Μαγιού ροδοφαίνεται η μέρα…
Ένα τρυφερό τρεχαλητό σε μαλακή πρασινάδα και σε κάθε βηματάκι να μοσχοβολάει μάραθο, πόσο μαγιάτικο μυρωδικό. Κι ένα γέλιο κελαριστό και μια «πεταλούδα που δαγκάνει».
-Ξέρεις το σχολικό ποιηματάκι; «Ένα πράσινο βιβλίο γράφει ο Μάης για παιδιά. Οι τελείες του είν’ κεράσια και οι λέξεις του κλαδιά….»
Τι ωραία τα λέει· Τι να πρωτοπούμε; Κεράσι, βερίκοκο, μούσμουλο, τριαντάφυλλο, χαμομηλάκι ευωδιαστό, πασχαλιά άγρια και ήμερη, αγγελικούλα γλυκόπικρη, μπούζι ροδαλό της παραλίας, καμπανούλα, αγριοβιολέτα, πρώτο μπάνιο, στραφταλιστό γαύρο και σαρδέλα, αμάραντο, αγριομολόχα, πικροδάφνη, τσαλαπετεινό, κορυδαλλό, αηδόνι και πιο πολύ απ’ όλα «του Μάη το χελιδόνι»; Και για τον καθένα μας, καλά φυλαγμένα στην καρδιά, άλλα δώρα πιο προσωπικά που κρατάνε για όλη τη ζωή. Κι ένα αστέρι μεγάλο κι ένα φεγγάρι ακόμα μεγαλύτερο, και μια θεά που διαφεντεύει τις μοίρες των ανθρώπων χιλιάδες χρόνια τώρα.
-Μεγαλοβδομαδιάτικο…
Εφέτος έρχεται αλλιώς, φέρνει σχεδόν ολόκληρο το Μεγαλοβδόμαδο, και κάνει ακόμα «υψηλότερη τη μορφή της άνοιξής του» το «γλυκύ του έαρ» της Μεγάλης Παρασκευής μαζί και το Αναστάσιμο.
-Πως γράφει ο Παπαδιαμάντης στο “Θέρος – έρος”;
“… Ήτο ήδη δεκαεπταέτις, κ’ εφαίνετο να είναι είκοσιν ετών, εν υπερακμή ρώμης και καλλονής, ομοία με την Πρωτομαγιάν, το κορύφωμα τούτο της ανοίξεως, την ετοίμην να παραδώση τα σκήπτρα εις το αδυσώπητον και δρεπανοφόρον θέρος-ερος.”
-Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι;
Άνοιξε το παράθυρο, Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, Πρώτη Μαΐου και στη Βαστίλη, κάθε Μάρτη κάθε Απρίλη κάθε Μάη, Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε - τραγούδια να θες κι αγγέλους που τα έγραψαν και τα είπαν.
-Η φλόγα η Αναστάσιμη;
Φέτος με θάμπωσαν στο φως τους τα τρία λούλουδα: Υπερικό, λαδανιά, παπαρούνα. Έτσι δροσερά στη γη που τα γεννάει θα είναι οι λαμπάδες οι χαρμόσυνες για μένα, χωρίς μανουάλι, με στέγη από ουρανό και μόνο.
-Τι να ευχηθούμε;
Να είναι καλά οι φίλοι και ο κόσμος όλος, να γραφτούν ποιήματα, τραγούδια και μουσικές, να γίνουν ζωγραφιές, να είναι οι καρδιές ζεστές και τα παιδιά παντού μ’ ένα λουλουδάκι στο χέρι και το γέλιο τους να κελαρύζει.
Σημ.: Η ζωγραφιά, νερομπογιά της Φωτεινής καθώς έμπαινε ο μήνας.
more...
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Σύννεφα τριανταφυλλιά σαν τα τριαντάφυλλα γέμισε η λίμνη
μοιάζει με τριανταφυλλιά με τα τριαντάφυλλα η μικρή μας λίμνη…»
Γιάννης Νεγρεπόντης με την εξαίσια μουσική του Μάνου Λοΐζου
«Τώρα είναι Μάης κι άνοιξη, τώρα είναι καλοκαίρι», πόσο έρχονται αυτές τις μέρες τα τραγουδιστά λογάκια της μάνας. Κι έκοβε κλωνάρια απ’ τις μαγιάτικες τις τρελές τριανταφυλλιές με τα μαλακά αγκάθια και μας τα περνούσε στα μαλλιά όπως παίζαμε στην αυλή στο Ηράκλειο. Ευτυχία με το τίποτε. Κι ήρθαν τόσες Πρωτομαγιές από τότε, τόσες, να βλέπεις να λουλούδια και να μη θέλεις τίποτε, μόνο εκείνο το τριανταφυλλάκι του τότε ή το γαρύφαλλο που φορούσε ο πατέρας στην πρώτη κουμπότρυπα απ’ το λινό του πουκάμισο και να με κρατά απ’ το χέρι όπως πηγαίναμε από την πλατεία Βικτωρίας στο Πεδίο του Άρεως. Και να με βρίσκει αλλού η Πρωτομαγιά κάθε φορά, μα με τις ίδιες εικόνες, σαν εκείνο το τεράστιο στεφάνι από ατέλειωτες παπαρούνες να μαδά σαν τρελό και η ζωή να είναι μπροστά απλωμένη χωρίς να ξέρει κανείς μας το πώς και το γιατί και τι μας περίμενε». Μιλάμε με τη Φωτεινή για το μήνα που πιο πολύ απ’ όλους γεννά το καινούργιο. livemedianews
-Του Μαγιού ροδοφαίνεται η μέρα…
Ένα τρυφερό τρεχαλητό σε μαλακή πρασινάδα και σε κάθε βηματάκι να μοσχοβολάει μάραθο, πόσο μαγιάτικο μυρωδικό. Κι ένα γέλιο κελαριστό και μια «πεταλούδα που δαγκάνει».
-Ξέρεις το σχολικό ποιηματάκι; «Ένα πράσινο βιβλίο γράφει ο Μάης για παιδιά. Οι τελείες του είν’ κεράσια και οι λέξεις του κλαδιά….»
Τι ωραία τα λέει· Τι να πρωτοπούμε; Κεράσι, βερίκοκο, μούσμουλο, τριαντάφυλλο, χαμομηλάκι ευωδιαστό, πασχαλιά άγρια και ήμερη, αγγελικούλα γλυκόπικρη, μπούζι ροδαλό της παραλίας, καμπανούλα, αγριοβιολέτα, πρώτο μπάνιο, στραφταλιστό γαύρο και σαρδέλα, αμάραντο, αγριομολόχα, πικροδάφνη, τσαλαπετεινό, κορυδαλλό, αηδόνι και πιο πολύ απ’ όλα «του Μάη το χελιδόνι»; Και για τον καθένα μας, καλά φυλαγμένα στην καρδιά, άλλα δώρα πιο προσωπικά που κρατάνε για όλη τη ζωή. Κι ένα αστέρι μεγάλο κι ένα φεγγάρι ακόμα μεγαλύτερο, και μια θεά που διαφεντεύει τις μοίρες των ανθρώπων χιλιάδες χρόνια τώρα.
-Μεγαλοβδομαδιάτικο…
Εφέτος έρχεται αλλιώς, φέρνει σχεδόν ολόκληρο το Μεγαλοβδόμαδο, και κάνει ακόμα «υψηλότερη τη μορφή της άνοιξής του» το «γλυκύ του έαρ» της Μεγάλης Παρασκευής μαζί και το Αναστάσιμο.
-Πως γράφει ο Παπαδιαμάντης στο “Θέρος – έρος”;
“… Ήτο ήδη δεκαεπταέτις, κ’ εφαίνετο να είναι είκοσιν ετών, εν υπερακμή ρώμης και καλλονής, ομοία με την Πρωτομαγιάν, το κορύφωμα τούτο της ανοίξεως, την ετοίμην να παραδώση τα σκήπτρα εις το αδυσώπητον και δρεπανοφόρον θέρος-ερος.”
-Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι;
Άνοιξε το παράθυρο, Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, Πρώτη Μαΐου και στη Βαστίλη, κάθε Μάρτη κάθε Απρίλη κάθε Μάη, Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε - τραγούδια να θες κι αγγέλους που τα έγραψαν και τα είπαν.
-Η φλόγα η Αναστάσιμη;
Φέτος με θάμπωσαν στο φως τους τα τρία λούλουδα: Υπερικό, λαδανιά, παπαρούνα. Έτσι δροσερά στη γη που τα γεννάει θα είναι οι λαμπάδες οι χαρμόσυνες για μένα, χωρίς μανουάλι, με στέγη από ουρανό και μόνο.
-Τι να ευχηθούμε;
Να είναι καλά οι φίλοι και ο κόσμος όλος, να γραφτούν ποιήματα, τραγούδια και μουσικές, να γίνουν ζωγραφιές, να είναι οι καρδιές ζεστές και τα παιδιά παντού μ’ ένα λουλουδάκι στο χέρι και το γέλιο τους να κελαρύζει.
Σημ.: Η ζωγραφιά, νερομπογιά της Φωτεινής καθώς έμπαινε ο μήνας.
more...