Για τη Ζωή Γραμματόγλου Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ Ιατρού - ποιητή...

Για τη Ζωή Γραμματόγλου
Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Ιατρού - ποιητή

Είναι κάτι μέρες που ο γιατρός έδειχνε καλύτερα.
Λένε πως είχε φωτιστεί το πρόσωπό του.
Τον λόγο δε θα σας τον μαρτυρήσω αν και τον ξέρω.
Πάντως είναι μεσάνυχτα και ο γιατρός κολλημένος στην οθόνη, πληκτρολογεί. Πλησιάζω αθόρυβα και κρυφοκοιτάζω· γράφει...
Μια γυναικούλα, υπόλειμμα ανθρώπου ξεψύχισε στον θάλαμο 5. Καθώς έπεφτε βαρύ το βράδυ -πόσα βράδια φτάνουν ανάλαφρα στα νοσοκομεία;
Διωγμένη από άλλο γενικό νοσοκομείο -"να πάει να βρει ογκολόγο", της είπαν οι γιατροί εκεί.
Παρατημένη όμως και από τους δικούς της -ποιος ξέρει γιατί.
Ούτε να την πάρουν από τον νεκροθάλαμο δεν ήρθαν ..."να έρθουμε το πρωί, μην τρέχουμε βραδιάτικα".
Ποιος να τους κρίνει;
Ποιος μπορεί να ξέρει ποια έχθρα ή διεκδίκηση έκανε την ύπαρξη αυτή ανεπιθύμητη ή αδιάφορη στους όποιους οικείους;
Ποια προτεραιότητα μεροκάματου ή νυχτοκάματου επιβίωσης, ίσως, έσπρωξε το άψυχο αυτό σώμα στην αναμονή, ακόμα και για την ταφή.
Ζούσε στο Πέραμα -αν αυτό λέει κάτι σχετικά.
Όμως, το πρωί σήμερα αυτή η γυναικούλα φιλούσε τα χέρια των γιατρών που, την προηγουμένη, άδειασαν το υγρό που την έπνιγε -ας μην ήταν αυτό το κύριο πρόβλημα, ας μην άρκεσε να τη σώσει.
Έβαζε το χέρι στο στήθος που ανεβοκατέβαινε απεγνωσμένα· να δείξει ευγνωμοσύνη που οι γιατροί αποφάσισαν να δώσουν θεραπεία κόντρα στη στατιστική, μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα της αούτομπαν της λογικής -"πεταμένα λεφτά, σπατάλη ανεπίτρεπτη που θα στερήσει από άλλους τη δυνατότητα θεραπείας» και άλλα τέτοια λογιστικά και φιλάνθρωπα.
Πόσες μάχες χαμένες -έτσι κι αλλιώς...
Πολλή μαυρίλα κουβαλάς, αποφάνθηκε κάποια ευαίσθητη νεαρή, σήμερα το βράδυ. Χαμογέλα λίγο! Η ζωή δεν είναι μόνο καρκίνος.
Ημέρα του καρκίνου σήμερα.
Καμμιά παγκόσμια μέρα δεν βοήθησε σε τίποτε. Όμως χορηγεί δωρεάν το φως κι ας μην ξημερώνει.
#zoegrammatoglou
#αλέξανδροσαρδαβάνης
more...