Γιώργος Παναγιωτάκης: "Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων. Βιβλίο 4. Το...
Γιώργος Παναγιωτάκης: "Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων. Βιβλίο 4. Το νέο αίμα"
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
Αυτή είναι η ιστορία της Έμιλι, που δεν το βάζει ποτέ κάτω, και του Ιλάι, που δεν ξέρει τι θα πει πόνος. Είναι ακόμη η ιστορία της σιωπηλής Λιγείας, αλλά και μερικών ακόμη παιδιών, το καθένα με τα δικά του όνειρα, τις δικές του δυνάμεις και αδυναμίες. Είναι οι καινούριοι μαθητές και μαθήτριες. Το νέο αίμα ενός παράξενου οργανισμού που, όπως λέει ο μυστηριώδης διευθυντής του, «έχει φτιαχτεί για τα παιδιά που κάποτε θα κυβερνούν τον κόσμο». Όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Και μέχρι πού πρέπει κανείς να φτάσει για να το πετύχει; Και αλήθεια… Τι είναι αυτό το πλάσμα που βρίσκεται κρυμμένο στα υπόγεια του σχολείου; Παλιά και νέα πρόσωπα, καινούριες φιλίες και έχθρες, πράξεις που ακροβατούν ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Και μια μεγάλη περιπέτεια, από εκείνες που αλλάζουν για πάντα τη ζωή όσων τολμούν να τη ζήσουν.
-Ήρθε λοιπόν η ώρα να μπει λίγο νέο αίμα στη Λέσχη…
Ναι. Με το Νέο Αίμα, ο κόσμος της Λέσχης Αλλόκοτων Πλασμάτων διευρύνεται. Καινούριοι δυναμικοί χαρακτήρες κάνουν την εμφάνισή τους, την ώρα που ορισμένοι από τους γνώριμους βασικούς ήρωες κάνουν για λίγο στην άκρη. Αλλάζει επίσης και το σκηνικό, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας δεν διαδραματίζεται στο οικείο περιβάλλον του Μυστικού Καταφυγίου της Μήδειας Κρακατόα, αλλά σε εκείνο του ανταγωνιστικού σχολείου, το οποίο διευθύνει ο όχι και τόσο συμπαθητικός αδερφός της, Μάγκνους Μανίφικο.
-Σε τι διαφέρουν αυτά τα δύο σχολεία;
Βασικά έχουν διαφορετική φιλοσοφία. Στο Μυστικό Καταφύγιο, η Μήδεια Κρακατόα και η ομάδα των παράξενων καθηγητών προσπαθούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αποδεχτούν τον εαυτό τους, να συμφιλιωθούν με τις αλλόκοτες δυνάμεις και αδυναμίες τους και να βαδίσουν στο μονοπάτι που θα τα οδηγήσει σε μια όσο γίνεται πιο ευτυχισμένη ενήλικη ζωή. Στο σχολείο του Μάγκνους Μανίφικο, αντίθετα, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την απόκτηση δύναμης και εξουσίας. Όσα παιδιά δεν είναι αρκετά ικανά ή φιλόδοξα, κινδυνεύουν να μπουν στο περιθώριο και να πάρουν τη στάμπα του αποτυχημένου η οποία θα τα ακολουθεί για μια ζωή.
-Εκεί λοιπόν θα έχουν την ατυχία να φοιτήσουν οι βασικοί ήρωες του βιβλίου… Ποιοι είναι αυτοί.
Θα γνωρίσουμε αρκετά καινούρια παιδιά. Η ιστορία, πάντως, επικεντρώνεται στις περιπέτειες της Έμιλι Καντίνσκι και του Ιλάι Μορέλ. Η πρώτη διαθέτει μικρές τηλεκινητικές ικανότητες αλλά πολύ μεγάλο πείσμα, καθώς και μια ιδιαίτερα θετική αντίληψη για τη ζωή. Είναι από τους ανθρώπους που δύσκολα το βάζουν κάτω. Ο Ιλάι, από την άλλη μεριά, είναι ένα μελαγχολικό παιδί που δεν βρίσκει ευχαρίστηση σχεδόν σε τίποτα. Ακόμη και στα πράγματα που του αρέσουν, διακρίνει στο βάθος κάτι το μελαγχολικό. Επιπλέον, έχοντας ζήσει ορισμένες τραυματικές καταστάσεις, έχει αποκτήσει την ιδιότητα να μην αισθάνεται τον πόνο –ούτε και το κρύο, τη ζέστη, την πείνα κλπ. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί αυτήν την ιδιότητα υπέροχη και την ζηλεύει. Όμως ο Ιλάι ξέρει δεν είναι έτσι.
-Και οι συμμαθητές τους;
Θα γνωρίσουμε ακόμη την αμίλητη Λιγεία που αγαπάει πολύ το νερό, την κάπως ενοχλητική Λισάντρα που δεν κοιμάται ποτέ (είναι ένα από τα τέσσερα ή πέντε άτομα στον κόσμο που έχουν αυτή την ιδιότητα) τον Χέρμαν Πανκέικ που μπορεί να τραφεί με χώμα, τον Σίλα Καλαζάρ και τον Ζοζέφ Χουντίνι που είναι κυριολεκτικά αχώριστοι, αφού ο ένας είναι «ξενιστής» του άλλου και ζει μέσα στο σώμα του… Θα ξανασυναντηθούμε επίσης με κάποιους από τους μαθητές και τις μαθήτριες που γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς –τη Δοκιμασία. Και βέβαια θα περιπλανηθούμε στις διάφορες πτυχές της παράξενης προσωπικότητας του Μάγκνους Μανίφικο η οποία είναι μαζί γοητευτική και απωθητική.
-Όλοι αυτοί λοιπόν θα εμπλακούν σε μια ακόμη αλλόκοτη περιπέτεια…
Ναι, σε μια περιπέτεια στην οποία κεντρικό ρόλο έχει το νέο αίμα (μεταφορικά και κυριολεκτικά). Είναι μια ιστορία που μιλάει για τη φιλία, για τη θυσία, για την αχόρταγη αναζήτηση της εξουσίας, για τους κύκλους που κλείνουν για να ανοίξουν κανούριοι, αλλά και για την ανάγκη να υπερασπιζόμαστε με κάθε τίμημα ορισμένους ηθικούς κανόνες. Κυρίως όμως, όπως σε όλα τα βιβλία της Λέσχης Αλλόκοτων Πλασμάτων, το βασικό ζητούμενο είναι η αναγνωστική απόλαυση. Ελπίζω λοιπόν οι αναγνώστες να βιώσουν την περιπέτεια το ίδιο έντονα με εμένα όταν την έγραφα. Ελπίζω επίσης να γελάσουν πολύ. Μην ξεχνάμε ότι το χιούμορ είναι ένα από τα βασικά συστατικά της σειράς.
-Σε κάθε περίπτωση προμηνύεται μια πολύ αλλόκοτη σχολική χρονιά...
Αυτό είναι το μόνο βέβαιο
Η σειρά του Γιώργου Κ. Παναγιωτάκη «Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, σε εικονογράφηση Μυρτώς Δεληβοριά. Το δεύτερο βιβλίο, με τίτλο «Όταν ήρθαν για εμένα», τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, με το βραβείο καλύτερου εφηβικού-νεανικού βιβλίου του περιοδικού Αναγνώστης, καθώς και με τη διάκριση White Ravens της Βιβλιοθήκης του Μονάχου ως ένα από τα καλύτερα βιβλία παγκοσμίως για το 2017.
more...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
Αυτή είναι η ιστορία της Έμιλι, που δεν το βάζει ποτέ κάτω, και του Ιλάι, που δεν ξέρει τι θα πει πόνος. Είναι ακόμη η ιστορία της σιωπηλής Λιγείας, αλλά και μερικών ακόμη παιδιών, το καθένα με τα δικά του όνειρα, τις δικές του δυνάμεις και αδυναμίες. Είναι οι καινούριοι μαθητές και μαθήτριες. Το νέο αίμα ενός παράξενου οργανισμού που, όπως λέει ο μυστηριώδης διευθυντής του, «έχει φτιαχτεί για τα παιδιά που κάποτε θα κυβερνούν τον κόσμο». Όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Και μέχρι πού πρέπει κανείς να φτάσει για να το πετύχει; Και αλήθεια… Τι είναι αυτό το πλάσμα που βρίσκεται κρυμμένο στα υπόγεια του σχολείου; Παλιά και νέα πρόσωπα, καινούριες φιλίες και έχθρες, πράξεις που ακροβατούν ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Και μια μεγάλη περιπέτεια, από εκείνες που αλλάζουν για πάντα τη ζωή όσων τολμούν να τη ζήσουν.
-Ήρθε λοιπόν η ώρα να μπει λίγο νέο αίμα στη Λέσχη…
Ναι. Με το Νέο Αίμα, ο κόσμος της Λέσχης Αλλόκοτων Πλασμάτων διευρύνεται. Καινούριοι δυναμικοί χαρακτήρες κάνουν την εμφάνισή τους, την ώρα που ορισμένοι από τους γνώριμους βασικούς ήρωες κάνουν για λίγο στην άκρη. Αλλάζει επίσης και το σκηνικό, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας δεν διαδραματίζεται στο οικείο περιβάλλον του Μυστικού Καταφυγίου της Μήδειας Κρακατόα, αλλά σε εκείνο του ανταγωνιστικού σχολείου, το οποίο διευθύνει ο όχι και τόσο συμπαθητικός αδερφός της, Μάγκνους Μανίφικο.
-Σε τι διαφέρουν αυτά τα δύο σχολεία;
Βασικά έχουν διαφορετική φιλοσοφία. Στο Μυστικό Καταφύγιο, η Μήδεια Κρακατόα και η ομάδα των παράξενων καθηγητών προσπαθούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αποδεχτούν τον εαυτό τους, να συμφιλιωθούν με τις αλλόκοτες δυνάμεις και αδυναμίες τους και να βαδίσουν στο μονοπάτι που θα τα οδηγήσει σε μια όσο γίνεται πιο ευτυχισμένη ενήλικη ζωή. Στο σχολείο του Μάγκνους Μανίφικο, αντίθετα, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την απόκτηση δύναμης και εξουσίας. Όσα παιδιά δεν είναι αρκετά ικανά ή φιλόδοξα, κινδυνεύουν να μπουν στο περιθώριο και να πάρουν τη στάμπα του αποτυχημένου η οποία θα τα ακολουθεί για μια ζωή.
-Εκεί λοιπόν θα έχουν την ατυχία να φοιτήσουν οι βασικοί ήρωες του βιβλίου… Ποιοι είναι αυτοί.
Θα γνωρίσουμε αρκετά καινούρια παιδιά. Η ιστορία, πάντως, επικεντρώνεται στις περιπέτειες της Έμιλι Καντίνσκι και του Ιλάι Μορέλ. Η πρώτη διαθέτει μικρές τηλεκινητικές ικανότητες αλλά πολύ μεγάλο πείσμα, καθώς και μια ιδιαίτερα θετική αντίληψη για τη ζωή. Είναι από τους ανθρώπους που δύσκολα το βάζουν κάτω. Ο Ιλάι, από την άλλη μεριά, είναι ένα μελαγχολικό παιδί που δεν βρίσκει ευχαρίστηση σχεδόν σε τίποτα. Ακόμη και στα πράγματα που του αρέσουν, διακρίνει στο βάθος κάτι το μελαγχολικό. Επιπλέον, έχοντας ζήσει ορισμένες τραυματικές καταστάσεις, έχει αποκτήσει την ιδιότητα να μην αισθάνεται τον πόνο –ούτε και το κρύο, τη ζέστη, την πείνα κλπ. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί αυτήν την ιδιότητα υπέροχη και την ζηλεύει. Όμως ο Ιλάι ξέρει δεν είναι έτσι.
-Και οι συμμαθητές τους;
Θα γνωρίσουμε ακόμη την αμίλητη Λιγεία που αγαπάει πολύ το νερό, την κάπως ενοχλητική Λισάντρα που δεν κοιμάται ποτέ (είναι ένα από τα τέσσερα ή πέντε άτομα στον κόσμο που έχουν αυτή την ιδιότητα) τον Χέρμαν Πανκέικ που μπορεί να τραφεί με χώμα, τον Σίλα Καλαζάρ και τον Ζοζέφ Χουντίνι που είναι κυριολεκτικά αχώριστοι, αφού ο ένας είναι «ξενιστής» του άλλου και ζει μέσα στο σώμα του… Θα ξανασυναντηθούμε επίσης με κάποιους από τους μαθητές και τις μαθήτριες που γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς –τη Δοκιμασία. Και βέβαια θα περιπλανηθούμε στις διάφορες πτυχές της παράξενης προσωπικότητας του Μάγκνους Μανίφικο η οποία είναι μαζί γοητευτική και απωθητική.
-Όλοι αυτοί λοιπόν θα εμπλακούν σε μια ακόμη αλλόκοτη περιπέτεια…
Ναι, σε μια περιπέτεια στην οποία κεντρικό ρόλο έχει το νέο αίμα (μεταφορικά και κυριολεκτικά). Είναι μια ιστορία που μιλάει για τη φιλία, για τη θυσία, για την αχόρταγη αναζήτηση της εξουσίας, για τους κύκλους που κλείνουν για να ανοίξουν κανούριοι, αλλά και για την ανάγκη να υπερασπιζόμαστε με κάθε τίμημα ορισμένους ηθικούς κανόνες. Κυρίως όμως, όπως σε όλα τα βιβλία της Λέσχης Αλλόκοτων Πλασμάτων, το βασικό ζητούμενο είναι η αναγνωστική απόλαυση. Ελπίζω λοιπόν οι αναγνώστες να βιώσουν την περιπέτεια το ίδιο έντονα με εμένα όταν την έγραφα. Ελπίζω επίσης να γελάσουν πολύ. Μην ξεχνάμε ότι το χιούμορ είναι ένα από τα βασικά συστατικά της σειράς.
-Σε κάθε περίπτωση προμηνύεται μια πολύ αλλόκοτη σχολική χρονιά...
Αυτό είναι το μόνο βέβαιο
Η σειρά του Γιώργου Κ. Παναγιωτάκη «Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, σε εικονογράφηση Μυρτώς Δεληβοριά. Το δεύτερο βιβλίο, με τίτλο «Όταν ήρθαν για εμένα», τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, με το βραβείο καλύτερου εφηβικού-νεανικού βιβλίου του περιοδικού Αναγνώστης, καθώς και με τη διάκριση White Ravens της Βιβλιοθήκης του Μονάχου ως ένα από τα καλύτερα βιβλία παγκοσμίως για το 2017.
more...