Με τα μάτια των παιδιών της Ενορίας Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ Π. ΜΑΡΓΕΤΗ...
Με τα μάτια των παιδιών της Ενορίας
Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ Π. ΜΑΡΓΕΤΗ
Πρόεδρου
του Πολιτιστικού Συλλόγου Ενορίας
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας, της Ενορίας Ευβοίας, σκοπό έχει να προάγει και να προβάλλει τόσο τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας όσο και την πολιτιστική μας κληρονομιά, έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Το νέο Δ.Σ. του Συλλόγου θα κάνει την προσπάθεια του στην οποία δεν περισσεύει κανείς, σας χρειάζεται όλους ως συνο- δοιπόρους, αρωγούς και συμπαραστάτες. Μέσα στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, έχουμε την τιμή και τη χαρά να σας παρουσιάσουμε το ημερολόγιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Ενορίας για το έτος 2024. Πολλοί εργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί αυτή η υπέροχη, όπως θα δείτε, δουλειά· όμως πρωταγωνιστές σ’αυτήν ήταν τα παιδιά, η νέα γενιά της Ενορίας μας.
Μικρά και μεγάλα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και κατέθεσαν ένα κομματάκι της ψυχής τους μιλώντας για τις αναμνήσεις τους, τις εμπειρίες τους, τη ζωή τους στο χωριό μας. Ευχαριστούμε πολύ για την εμπιστοσύνη τους και το χρόνο που διέθεσαν.
Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Τάσο Βενετσανό- πουλο και τον κ. Μάριο Μυλωνά για το εξαιρετικό και πλούσιο φωτογραφικό υλικό που δώρισαν στον Σύλλογο, την κ. Φωτεινή Στεφανίδη, ζωγράφο και συγγραφέα, καθώς και τη συνεργάτιδά της, γραφίστρια Βάνα Παναγιώτου, για την όλη την αγάπη και φροντίδα με τις οποίες επιμελήθηκαν το Ημερολόγιό μας.
Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να παραθέσω ένα απόσπασμα από το κεί- μενο του κ. Βενετσανόπουλου, κείμενο-ωδή στην Ενορία μας:
«Η γυναίκα μου, η Λάουρα, σχεδίαζε υφάσματα επιπλώσεων, τα οποία ύφαιναν γυναίκες σε αργαλειούς στην Βόρεια Εύβοια και αργότερα πιά- τα πορσελάνης. Εγώ δούλευα σε περιοδικά και τα τελευταία 13 χρόνια πριν σταματήσω, έγραφα και φωτογράφιζα για την ελληνική έκδοση του National Geographic, όπου εκδίδαμε και ταξιδιωτικούς οδηγούς. Έτσι είχα επισκεφτεί πολλά ωραία μέρη στην Ελλάδα. Είμαστε Αθηναίοι με καταγωγή από την ορεινή Πελοπόννησο, αλλά τώρα πια έχουμε πολιτογραφηθεί Ενοριάτες. Εξοχικό δεν είχαμε και θέλαμε να βρούμε ένα μέρος που να διατηρεί την ελληνικότητά του και να μην έχει αλλοιωθεί από τον υπερβολικό τουρισμό. Αν είχε και μοναστήρι, ακόμα καλύτερα. Λόγω της δουλειάς μου είχα διαλέξει διάφορα ωραία μέρη, όμως άλλα ήταν μακριά, σε άλλα οι άνθρωποι δεν ήταν και πολύ φιλόξενοι στους Αθηναίους και άλλα είχαν χαλάσει από τους τουρίστες, Έλληνες και ξένους. Η ιδεώδης τοποθεσία έπρεπε να είναι κοντά σε θάλασσα και κοντά σε βουνό, να είναι δροσερό μέρος και πράσινο με πολλή βλάστηση. Να έχει ωραία φύση, χωριά και κάποια μικρή πόλη σε κοντινή απόσταση. Νομίζω ότι μόλις περιέγραψα την Ενορία! Βέβαια σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι μας αντιμετώπισαν από την αρχή πολύ φιλικά. Ποτέ δε νοιώσαμε ξένοι».
Κι ένα απόσπασμα από το βιβλίο της αείμνηστης πανεπιστημιακού Ανθούλας Διαμάντη-Κηπιώτη με τίτλο «Ο παππούς καπετάν-Γιάννης»:
«Το όμορφο χωριό στην ανατολική Εύβοια, μπαλκονάκι στο Αιγαίο το λένε, ήταν το αραξοβόλι, το σπιτικό, η οικογένεια. Η θάλασσα ήταν ο ορίζοντας, το ταξίδι, ο καημός, ο έρωτας. Και η ζωή ανάμεσα. Απλή, νοικοκυρεμένη, δύσκολη, με πολέμους, καταστροφές, ναυάγια. Συγγενείς και συγχωριανοί τόσο δικοί, τόσο μακρινοί, με στερημένες, δύσκολες ή αδιάφορες ζωές. Άνθρωποι με διαφορετικές εμπειρίες, με δικά τους έθιμα και συνήθειες, με ξεχωριστή ντοπιολαλιά, όλοι τους αναστημένοι μ’ έναν έξοχο ορίζοντα, το Αιγαίο Πέλαγος. Ένας από αυτούς, ο παππούς Καπετάν Γιάννης, ξεχώριζε για πολλά με κυρίαρχα τη λεβεντιά και τα έντονα γαλάζια μάτια του. Στο πολύ γερασμένο, σκαμμένο πρόσωπο, το βλέμμα του φωτιζόταν λες από την αντανάκλαση του πελάγους. Το τιμόνι της ζωής το κράτησε γερά, ψήγματα από τη ζωή του και κάποιες σκέψεις του τις άφησε γραπτή κληρονομιά. Κομμάτια από τα γραπτά του διατηρήθηκαν αυτούσια και από άλλα αναδύθηκαν ιστορίες και γεγονότα, ψηφίδες μιας ζωής!»
Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου και εγώ προσωπικά, σας ευχόμα- στε ολόψυχα καλή, δημιουργική και ευλογημένη Χρονιά. Το 2024 να είναι γεμάτο υγεία, προκοπή, ευημερία και ηρεμία για εσάς και τις οικογένειές σας. Ας μην λησμονούμε ότι είναι πραγματικά σπουδαίο να δημιουργείς στα παιδιά αναμνήσεις, θύμησες στις οποίες να έχουν συμμετάσχει. Εξάλλου το παρελθόν πάντα θα αποτελεί τη βάση για να χτιστεί το μέλλον το δικό μας και κυρίως το δικό τους...
more...
Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ Π. ΜΑΡΓΕΤΗ
Πρόεδρου
του Πολιτιστικού Συλλόγου Ενορίας
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας, της Ενορίας Ευβοίας, σκοπό έχει να προάγει και να προβάλλει τόσο τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας όσο και την πολιτιστική μας κληρονομιά, έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Το νέο Δ.Σ. του Συλλόγου θα κάνει την προσπάθεια του στην οποία δεν περισσεύει κανείς, σας χρειάζεται όλους ως συνο- δοιπόρους, αρωγούς και συμπαραστάτες. Μέσα στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, έχουμε την τιμή και τη χαρά να σας παρουσιάσουμε το ημερολόγιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Ενορίας για το έτος 2024. Πολλοί εργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί αυτή η υπέροχη, όπως θα δείτε, δουλειά· όμως πρωταγωνιστές σ’αυτήν ήταν τα παιδιά, η νέα γενιά της Ενορίας μας.
Μικρά και μεγάλα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και κατέθεσαν ένα κομματάκι της ψυχής τους μιλώντας για τις αναμνήσεις τους, τις εμπειρίες τους, τη ζωή τους στο χωριό μας. Ευχαριστούμε πολύ για την εμπιστοσύνη τους και το χρόνο που διέθεσαν.
Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Τάσο Βενετσανό- πουλο και τον κ. Μάριο Μυλωνά για το εξαιρετικό και πλούσιο φωτογραφικό υλικό που δώρισαν στον Σύλλογο, την κ. Φωτεινή Στεφανίδη, ζωγράφο και συγγραφέα, καθώς και τη συνεργάτιδά της, γραφίστρια Βάνα Παναγιώτου, για την όλη την αγάπη και φροντίδα με τις οποίες επιμελήθηκαν το Ημερολόγιό μας.
Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να παραθέσω ένα απόσπασμα από το κεί- μενο του κ. Βενετσανόπουλου, κείμενο-ωδή στην Ενορία μας:
«Η γυναίκα μου, η Λάουρα, σχεδίαζε υφάσματα επιπλώσεων, τα οποία ύφαιναν γυναίκες σε αργαλειούς στην Βόρεια Εύβοια και αργότερα πιά- τα πορσελάνης. Εγώ δούλευα σε περιοδικά και τα τελευταία 13 χρόνια πριν σταματήσω, έγραφα και φωτογράφιζα για την ελληνική έκδοση του National Geographic, όπου εκδίδαμε και ταξιδιωτικούς οδηγούς. Έτσι είχα επισκεφτεί πολλά ωραία μέρη στην Ελλάδα. Είμαστε Αθηναίοι με καταγωγή από την ορεινή Πελοπόννησο, αλλά τώρα πια έχουμε πολιτογραφηθεί Ενοριάτες. Εξοχικό δεν είχαμε και θέλαμε να βρούμε ένα μέρος που να διατηρεί την ελληνικότητά του και να μην έχει αλλοιωθεί από τον υπερβολικό τουρισμό. Αν είχε και μοναστήρι, ακόμα καλύτερα. Λόγω της δουλειάς μου είχα διαλέξει διάφορα ωραία μέρη, όμως άλλα ήταν μακριά, σε άλλα οι άνθρωποι δεν ήταν και πολύ φιλόξενοι στους Αθηναίους και άλλα είχαν χαλάσει από τους τουρίστες, Έλληνες και ξένους. Η ιδεώδης τοποθεσία έπρεπε να είναι κοντά σε θάλασσα και κοντά σε βουνό, να είναι δροσερό μέρος και πράσινο με πολλή βλάστηση. Να έχει ωραία φύση, χωριά και κάποια μικρή πόλη σε κοντινή απόσταση. Νομίζω ότι μόλις περιέγραψα την Ενορία! Βέβαια σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι μας αντιμετώπισαν από την αρχή πολύ φιλικά. Ποτέ δε νοιώσαμε ξένοι».
Κι ένα απόσπασμα από το βιβλίο της αείμνηστης πανεπιστημιακού Ανθούλας Διαμάντη-Κηπιώτη με τίτλο «Ο παππούς καπετάν-Γιάννης»:
«Το όμορφο χωριό στην ανατολική Εύβοια, μπαλκονάκι στο Αιγαίο το λένε, ήταν το αραξοβόλι, το σπιτικό, η οικογένεια. Η θάλασσα ήταν ο ορίζοντας, το ταξίδι, ο καημός, ο έρωτας. Και η ζωή ανάμεσα. Απλή, νοικοκυρεμένη, δύσκολη, με πολέμους, καταστροφές, ναυάγια. Συγγενείς και συγχωριανοί τόσο δικοί, τόσο μακρινοί, με στερημένες, δύσκολες ή αδιάφορες ζωές. Άνθρωποι με διαφορετικές εμπειρίες, με δικά τους έθιμα και συνήθειες, με ξεχωριστή ντοπιολαλιά, όλοι τους αναστημένοι μ’ έναν έξοχο ορίζοντα, το Αιγαίο Πέλαγος. Ένας από αυτούς, ο παππούς Καπετάν Γιάννης, ξεχώριζε για πολλά με κυρίαρχα τη λεβεντιά και τα έντονα γαλάζια μάτια του. Στο πολύ γερασμένο, σκαμμένο πρόσωπο, το βλέμμα του φωτιζόταν λες από την αντανάκλαση του πελάγους. Το τιμόνι της ζωής το κράτησε γερά, ψήγματα από τη ζωή του και κάποιες σκέψεις του τις άφησε γραπτή κληρονομιά. Κομμάτια από τα γραπτά του διατηρήθηκαν αυτούσια και από άλλα αναδύθηκαν ιστορίες και γεγονότα, ψηφίδες μιας ζωής!»
Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου και εγώ προσωπικά, σας ευχόμα- στε ολόψυχα καλή, δημιουργική και ευλογημένη Χρονιά. Το 2024 να είναι γεμάτο υγεία, προκοπή, ευημερία και ηρεμία για εσάς και τις οικογένειές σας. Ας μην λησμονούμε ότι είναι πραγματικά σπουδαίο να δημιουργείς στα παιδιά αναμνήσεις, θύμησες στις οποίες να έχουν συμμετάσχει. Εξάλλου το παρελθόν πάντα θα αποτελεί τη βάση για να χτιστεί το μέλλον το δικό μας και κυρίως το δικό τους...
more...