Ψάρια της Κέας από τον Αλέκο Φασιανό «Λίγοι βέβαια θάνε εκείνοι...
Ψάρια της Κέας από τον Αλέκο Φασιανό
«Λίγοι βέβαια θάνε εκείνοι που δε γνωρίζουνε το βουτηχτή. Είνε ο άνθρωπος που κατεβαίνει με μια βουτιά στο βυθό, αρπάζει ένα σφουγγάρι, ένα κοχύλι, μια φούχτα βότσαλα, λίγα χορτάρια, και ξαναβγαίνει γρήγορα στην επιφάνεια. Κάτι παρόμοιο γίνεται και τώρα μέσα σ' αυτό το βιβλίο. Είνε μια γρήγορη κατάδυση μέσα στον απέραντο, παραμυθένιο κόσμο του βυθού και μια μικρή δειγματοληψία».
«Εδώ βυθός» του Θέμου Ποταμιάνου και πιο κάτω στη «Μαγειρική των ψαράδων» προσθέτει: «Χρόνια τώρα ταξιδεύω στα νησιά και στ' ακρογιάλια και σχετίζομαι με ψαράδες και παρακολουθώ τη ζωή και τη δουλειά τους και βλέπω τι τρώνε και δοκιμάζω ψαράδικα φαγητά και άγνωστους θαλασσινούς μεζέδες. Νομίζω λοιπόν ότι είμαι σε θέσι να μιλήσω για τη μαγειρική των ψαράδων καθώς και να πραγματευθώ με επιτυχία όλα τα θέματα που έθιξα παραπάνω. Φυσικά, εφ' όσον θα κάμω λόγο περί μαγειρικής των διαφόρων ψαριών, θα αναφέρω, έστω και επεισοδιακώς και τους γνωστούς τρόπους με τους οποίους μαγειρεύουμε καθημερινώς τα ψάρια. Θα κάμω επίσης λόγο για τα παστά ψάρια, καθώς και για τα κατεψυγμένα. Δεν θα παραλείψω επίσης να αναφέρω και μερικές σαλάτες από χόρτα θαλασσινά, που ξέρουν και μαζεύουν οι ψαράδες».
Τα χρώματα και τους ασημένιους λαμπυρισμούς στο νερό τα έχει αποδώσει με τον μοναδικό του τρόπο ο ζωγράφος μας Αλέκος Φασιανός στο βιβλίο «Ψάρια Κέας», εκδόσεις Βουρκαριανή, λεύκωμα με φροντίδα του Νίκου Δαλαρέτου και υπέροχο εισαγωγικό σημείωμα του νησιολόγου Γεωργίου Γιαγκάκη.
«Δε ξέρω ποιά μαγεία με τράβηξε στη θάλασσα» σημειώνει ο Αλέκος Φασιανός. «Από μικρό όταν με πήγαινε η μητέρα μου με τον αδελφό μου στη Βούλα κολυμπάγαμε και ψαρεύαμε με αγκίστρι και δόλωμα ό,τι βρίσκαμε. Πηγαίναμε σε μια ξέρα με ένα αυτοσχέδιο γυαλί και από το μαγικό αυτό παρατηρητήριο κατόπτευσης τον βυθό και εκεί να στις ψάρια. Γύλοι, πέρκες, στήρες, σαργοί, χάνοι, μαρίδες, σαλούβαρδοι. Σαν να πηγαίνεις σε άλλο πλανήτη. Η Κέα συνδυάζει την αγριάδα των αναχωρητών, τη γαλήνη της ψυχής, ψαρεύαμε με τον Στεφάνου, τον Σπεράντζα, τον Μιγάδη, τον Μερκουράκη, τον Νίκο τον Δαλαρέτο, κάτω από τον υπέρλαμπρον ήλιο. Περνάγαμε τη μέρα μας καμαρώνοντας τα πολύχρωμα ψάρια. Σκέφτηκα ότι πρέπει να τα ζωγραφίσω να μείνουν στο χαρτί».
more...
«Λίγοι βέβαια θάνε εκείνοι που δε γνωρίζουνε το βουτηχτή. Είνε ο άνθρωπος που κατεβαίνει με μια βουτιά στο βυθό, αρπάζει ένα σφουγγάρι, ένα κοχύλι, μια φούχτα βότσαλα, λίγα χορτάρια, και ξαναβγαίνει γρήγορα στην επιφάνεια. Κάτι παρόμοιο γίνεται και τώρα μέσα σ' αυτό το βιβλίο. Είνε μια γρήγορη κατάδυση μέσα στον απέραντο, παραμυθένιο κόσμο του βυθού και μια μικρή δειγματοληψία».
«Εδώ βυθός» του Θέμου Ποταμιάνου και πιο κάτω στη «Μαγειρική των ψαράδων» προσθέτει: «Χρόνια τώρα ταξιδεύω στα νησιά και στ' ακρογιάλια και σχετίζομαι με ψαράδες και παρακολουθώ τη ζωή και τη δουλειά τους και βλέπω τι τρώνε και δοκιμάζω ψαράδικα φαγητά και άγνωστους θαλασσινούς μεζέδες. Νομίζω λοιπόν ότι είμαι σε θέσι να μιλήσω για τη μαγειρική των ψαράδων καθώς και να πραγματευθώ με επιτυχία όλα τα θέματα που έθιξα παραπάνω. Φυσικά, εφ' όσον θα κάμω λόγο περί μαγειρικής των διαφόρων ψαριών, θα αναφέρω, έστω και επεισοδιακώς και τους γνωστούς τρόπους με τους οποίους μαγειρεύουμε καθημερινώς τα ψάρια. Θα κάμω επίσης λόγο για τα παστά ψάρια, καθώς και για τα κατεψυγμένα. Δεν θα παραλείψω επίσης να αναφέρω και μερικές σαλάτες από χόρτα θαλασσινά, που ξέρουν και μαζεύουν οι ψαράδες».
Τα χρώματα και τους ασημένιους λαμπυρισμούς στο νερό τα έχει αποδώσει με τον μοναδικό του τρόπο ο ζωγράφος μας Αλέκος Φασιανός στο βιβλίο «Ψάρια Κέας», εκδόσεις Βουρκαριανή, λεύκωμα με φροντίδα του Νίκου Δαλαρέτου και υπέροχο εισαγωγικό σημείωμα του νησιολόγου Γεωργίου Γιαγκάκη.
«Δε ξέρω ποιά μαγεία με τράβηξε στη θάλασσα» σημειώνει ο Αλέκος Φασιανός. «Από μικρό όταν με πήγαινε η μητέρα μου με τον αδελφό μου στη Βούλα κολυμπάγαμε και ψαρεύαμε με αγκίστρι και δόλωμα ό,τι βρίσκαμε. Πηγαίναμε σε μια ξέρα με ένα αυτοσχέδιο γυαλί και από το μαγικό αυτό παρατηρητήριο κατόπτευσης τον βυθό και εκεί να στις ψάρια. Γύλοι, πέρκες, στήρες, σαργοί, χάνοι, μαρίδες, σαλούβαρδοι. Σαν να πηγαίνεις σε άλλο πλανήτη. Η Κέα συνδυάζει την αγριάδα των αναχωρητών, τη γαλήνη της ψυχής, ψαρεύαμε με τον Στεφάνου, τον Σπεράντζα, τον Μιγάδη, τον Μερκουράκη, τον Νίκο τον Δαλαρέτο, κάτω από τον υπέρλαμπρον ήλιο. Περνάγαμε τη μέρα μας καμαρώνοντας τα πολύχρωμα ψάρια. Σκέφτηκα ότι πρέπει να τα ζωγραφίσω να μείνουν στο χαρτί».
more...