Συγκλονίζουν οι ανθρώπινες ιστορίες του δυστυχήματος στα Τέμπη
Συγκλονίζουν οι ιστορίες των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη.
Πήγε στο κυλικείο να πάρει ένα μπουκάλι νερό και δεν επέστρεψε ποτέ
Ο 22χρονος φοιτητής στο ΑΠΘ Γιώργος Παπάζογλου επέβαινε στο τρένο, μαζί με τη φίλη του. «Δεν τον αναζητώ, είμαι σίγουρος ότι είναι σε πτωματική κατάσταση, απλά περιμένω την ταυτοποίηση», δήλωσε στο OPEN ο πατέρας του, Καθηγητής Κτηνιατρικής του ΑΠΘ Λυσίμαχος Παπάζογλου.
«Ο γιος μου ήταν φοιτητής του τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ και πήγε ταξίδι με τη φίλη του στην Αθήνα, το τριήμερο. Στην επιστροφή από την Αθήνα μας πήρε τηλέφωνο από τη Λάρισα, είπε στη γυναίκα μου "μαμά σε λίγο θα φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη". Χωρίς να μας πει τίποτα άλλο, μετά από 1-1,5 ώρα περίπου μας πήρε έντρομη η φίλη του που μας είπε "το τρένο έπαθε ζημιά, τον Γιώργο δεν τον βλέπω, τον έχω χάσει". Ο γιος μου εκείνη την ώρα είχε πάει στο κυλικείο να πάρει ένα μπουκάλι νερό και δεν επέστρεψε ποτέ», πρόσθεσε ο κ. Παπάζογλου.
Τα τρία νεαρά κορίτσια από το Καστράκι
«Πάμε στο κυλικείο να κάτσουμε μέχρι να αδειάσει κάτι» γιατί, όπως είπε στον Alpha ο 28χρονος Νίκος που καθόταν στο τέταρτο βαγόνι του τρένου, δεν είχαν κάπου να κάτσουν.
«Θυμάμαι τα τρία κορίτσια που μπήκαν, άφησαν τις βαλίτσες τους δίπλα σε εμάς», πρόσθεσε.
Πήγε στην τουαλέτα και επέζησε αλλά η σύζυγός του όχι
Μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν τη σφοδρή σύγκρουση ο 31χρονος Νίκος Ζήσης σηκώθηκε από το κάθισμά του, δίπλα από την 34χρονη σύζυγό του Αθηνά Κατσάρα, για να πάει τουαλέτα σε άλλο βαγόνι, πιο πίσω στον συρμό. Η σύγκρουση τον βρήκε όρθιο, ενώ βάδιζε σε άλλο βαγόνι. Έσπασε δύο πλευρά και το ισχίο του. Η Αθηνά έχασε τη ζωή της.
Ο 54χρονος Βαγγέλης Μπουρνάζης έφυγε από την Αστυνομία πριν από περίπου έναν χρόνο. Ταξίδευε με τον 15χρονο γιο του σε κουκέτα. Πριν από δύο χρόνια έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο. Άνθρωποι που τον γνώριζαν μιλούν για έναν υποδειγματικό αστυνομικό και έναν άξιο οικογενειάρχη. Περιγράφουν με τα πιο θερμά λόγια τον αγώνα που έδωσε στο πλευρό της συζύγου του. Θαυμάζουν το πόσο περήφανος ήταν για τα παιδιά του και με πόση αγάπη τα μεγάλωσε.
Το «αντίο» της Ένωσης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης
Με ανάρτησή της στο Facebook, η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης τον αποχαιρετά:
«Καλό παράδεισο στον συνάδελφο μας (ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πριν λίγο καιρό) ΜΠΟΥΡΝΑΖΗ Ευάγγελο και στον 15 χρόνο υιό του οι οποίοι βρήκαν τραγικό θάνατο στο δυστύχημα των Τεμπών.
Ο Βαγγέλης υπήρξε ένας εξαιρετικός αστυνομικός, συνάδελφος, πατέρας.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του.
Θέλουμε να ευχηθούμε στα αλλά δυο παιδιά του (όπου ο υιός του μάλιστα σήμερα συγκλόνισε το πανελλήνιο με τις δηλώσεις του και την δύναμη ψυχής του) υπομονή και δύναμη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάνε και δεσμευόμαστε ότι η αστυνομική οικογένεια θα είναι δίπλα τους όποτε και αν απαιτηθεί».
Η 34χρονη Αθηνά από την Κατερίνη ανάμεσα στα θύματα
Η 34χρονη Αθηνά, μητέρα ενός αγοριού μόλις δύο ετών, ταξίδευε μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο, ο οποίος νοσηλεύεται τραυματισμένος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
Το ζευγάρι είχε γνωριστεί στην Κατερίνη και ήταν παντρεμένο από το 2019. Η Αθηνά ήταν αδελφή του ποδοσφαιριστή του ΣΦΚ Πιερικός, Βασίλη Κατσάρα.
Μέχρι νωρίς το απόγευμα ο αδελφός της αναζητούσε πληροφορίες για την 34χρονη κοπέλα από την Κατερίνη. Ο ίδιος ανακοίνωσε την απώλεια της αγαπημένης του αδελφής με μια συγκινητική ανάρτηση στο Facebook.
«Η αδερφούλα μου δεν ειναι πια κοντά μας...» έγραψε συγκλονισμένος ο νεαρός αθλητής.
Η 34χρονη βρισκόταν στο βαγόνι 3 την ώρα της σύγκρουσης και ήταν αγνοούμενη από το βράδυ της Τρίτης, όσο ο σύζυγός της ανάρρωνε στο νοσοκομείο.
Ο 34χρονος Βάιος Βλάχος, επέστρεφε από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη, μαζί με την σύντροφό του, η οποία νοσηλεύεται με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στην ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας. Το ζευγάρι με καταγωγή από την Καρδίτσα ζούσε στη Θεσσαλονίκη. Είχαν μεταβεί στην Αθήνα για το τριήμερο της αποκριάς.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι μόλις έγινε γνωστό το δυστύχημα η μητέρα του Βάιου προσπάθησε να επικοινωνήσει με το παιδί της, αλλά δεν απαντούσε και έτσι κάλεσε την σύντροφο του γιού της, η οποία απάντησε, αλλά όπως έλεγε “δεν βλέπω πουθενά το Βάιο…“.
"Δυστυχώς έχουμε άσχημα νέα για τον αδερφό μου. Σας ευχαριστούμε όλους και όλες για όλη τη βοήθεια και τη συμπαράσταση, και όλες τις πληροφορίες που μας δώσατε. Το μόνο που ζητάμε είναι να βρεθεί κάποιο από όλα τα παιδιά που ακόμη αγνοούνται", έγραψε ο αδερφός του Βάιου, Βαγγέλης, στο twitter.
Νεκρή είναι η 23χρονη Ιφιγένεια Μίτσκα, η οποία βρισκόταν μεταξύ των ανθρώπων που αγνοούνται έπειτα από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Όπως έκανε γνωστό ο διηγόρος της οικογένειας της χθες ταυτοποιήθηκε η σορός της μέσω ανάλυσης DNA. Υπενθυμίζεται ότι οι συγγενείς της 23χρονης την αναζητούσαν μέσω των social media.
«Δυστυχώς, η άτυχη 23χρονη Ιφιγένεια είναι νεκρή καθότι προ ολίγου ταυτοποιήθηκε η σορός της με τη μέθοδο του DNA. Καλό παράδεισο να έχει», ανέφερε χαρακτηριστικά ο δικηγόρος της οικογένειάς της.
Ταυτοποιήθηκε και η σορός του 23χρονου Νικήτα Καραθεοδώρου, υπαρχιπυροσβέστη από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος υπηρετούσε στο 2ο ΠΣ Αθηνών. Ο 23χρονος βρισκόταν στο βαγόνι-εστιατόριο του μοιραίου τρένου, μαζί με τη σύντροφό του, Καλλιόπη Πορφυρίδου όπως αναφέρει το Πρώτο Θέμα.
«Σε αυτή την ανείπωτη τραγωδία με τους πολυάριθμους νεκρούς και τραυματίες χάσαμε ένα μέλος της οικογένειάς μας, του 2ου Πυροσβεστικού Σταθμού Αθηνών. Ευελπιστούσαμε να είσαι ζωντανός, να σε ξαναδούμε σε μια επόμενη βάρδια ή ίσως να βγούμε να διασκεδάσουμε όπως στη φωτογραφία. Εύχομαι να είσαι το ίδιο χαμογελαστός και στη γειτονιά των Αγγέλων. Καλό ταξίδι Νικήτα μας», γράφει ανάρτηση στα social media.
«Σχόλαγες το μεσημέρι, είχες ρεπό, μου είπες βιάζεσαι να πας να ετοιμαστείς για να πάρεις το τρένο να πας να δεις την οικογένειά σου στη Θεσσαλονίκη, σε χτύπησα στον ώμο και σου είπα άντε δρόμο, τα λέμε με το καλό όταν γυρίσεις! Πού να φανταστώ ότι δεν θα τα λέγαμε ποτέ ξανά. Καλό σου ταξίδι μικρέ...», αναφέρεται σε άλλη ανάρτηση.
Ο 32χρονος Δημήτρης Μασσαλής είναι μεταξύ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Πρόκειται για τον μηχανοδηγό της αμαξοστοιχίας Intercity 62 ο οποίος έχασε ακαριαία τη ζωη του. Ο 32χρονος αφήνει πίσω του τους γονείς του, τον αδερφό του καθώς και τη σύντροφό του Κατερίνα.
«"Θα είσαι πάντα ο μηχανοδηγός της καρδιάς μου. Σ’ αγαπάω πολύ. Τόσο στοργικός, ο άντρας μου, ο σύντροφός μου, ο καλύτερος μου φίλος. Καλό ταξίδι Δημητράκη μου…», έγραψε στο προφίλ της στο Instagram.
«Σε περιμένω να γυρίσεις, να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα»
Συγκλονίζει η σύντροφος του 28χρονου μηχανοδηγού Νίκου Ναλμπάντη. Ο άτυχος άνδρας που επέβαινε στην αμαξοστοιχία έχασε ακαριαία τη ζωή του.
Η σύντροφός του είπε το τελευταίο αντίο με μία κοινή τους φωτογραφία την οποία συνοδεύεσε με την ακόλουθη λεζάντα: «Αχ ψυχή μου, σε περιμένω εδώ να γυρίσεις. Να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα. Είμαι εδώ και περιμένω..».
Όπως αναφέρει στο protothema.gr ο πρόεδρος των μηχανοδηγών Κώστας Γενηδουνιάς σε κάθε αμαξοστοιχία υπήρχαν από δυο μηχανοδηγοί: «Μιλάμε συνολικά για τέσσερις μηχανοδηγούς και έναν που επέβαινε ως επιβάτης γιατί πήγαινε ν' αναλάβει βάρδια. Επίσης στο επιβατικό τρένο υπήρχαν και τέσσερις συνοδοί. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τους συναδέλφους μας».
Από την άλλη, τον αγαπημένο τους φίλο από την Αμαλιάδα Γιώργο Κουτσούμπα, μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας 63503, έχουν αρχίσει να αποχαιρετούν μέσα από την σελίδα του στο Facebook φίλοι και συνάδελφοί του από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Ο 20χρονος Αναστάσιος Κουτσόπουλος από την Καρδίτσα επιβιβάστηκε από την Καρδίτσα στο μοιραίο τρένο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. «Δεν έχουμε κάποιο νέο του, περιμένουμε να μάθουμε νέα του. Ξέρουμε ότι δεν ήταν σίγουρα στο πρώτο βαγόνι» είπε στον ΑΝΤ1 η σύντροφός του Μαριέττα Αλεξανδρή.
Σύμφωνα με το Star ο 20χρονος ο οποίος ήταν φοιτητής της Γεωπονικής, επιβιβάστηκε στο τρένο στις 21:20 το βράδυ της Τρίτης. Το τελευταίο τηλεφώνημά του έγινε με τη μητέρα του στις 22:50 το ίδιο βράδυ στην οποία φέρεται να είπε «μητέρα κοιμήσου γιατί θα αργήσω».
Κατά τις ίδιες πληροφορίες ο 20χρονος είπε στη μητέρα του ότι το τρένο είχε πολύ κόσμο και ότι θα υπάρχει καθυστέρηση. Η μητέρα του, όμως, δεν κοιμήθηκε μετά το τηλεφώνημα αυτό και στις 12 τα μεσάνυχτα ξεκίνησε να προσπαθεί να τον βρεί στο τηλέφωνο κάτι που, όμως, δεν κατέστη δυνατό.
Η ιστορία του Ανδρέα
Όπως αναφέρει σε ανάρτησή της η γιατρός του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, ένας 20χρονος φοιτητής ξεχώρισε με την ηρωϊκή ενέργειά του όταν κατάφερε να σπάσει μόνος του το τζάμι και να σώσει τουλάχιστον δέκα νεαρούς, αγόρια και κορίτσια.
Ο λόγος για τον φοιτητή Ανδρέα Αλικανιώτη, ο οποίος βγήκε σχεδόν αλώβητος από το 2ο βαγόνι, και αψηφώντας τον κίνδυνο, την τεράστια φωτιά που έκαιγε δίπλα του, θέλησε να σώσει κόσμο.
Ακολουθεί αναλυτικά η σχετική ανάρτηση:
«Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο, πέρα από το ότι πρέπει να βοηθήσω τους συνανθρώπους μου», δήλωσε ο 18χρονος Άγγελος Τσιαμούρας ο οποίος βοήθησε τους διασώστες να εντοπίσουν συνεπιβάτες του στο μοιραίο επιβατικό τρένο που συγκρούστηκε με άλλο εμπορικό, το βράδυ της Τρίτης.
Την έσωσε το φοιτητικό της πάσο
Η 22χρονη Ελένη από τη Βέροια, βρέθηκε να ταξιδεύει στο έβδομο κι όχι στο δεύτερο βαγόνι του μοιραίου τρένου, καθώς η υπηρεσία έκδοσης εισιτηρίων του ΟΣΕ δεν έκανε δεκτό το φοιτητικό της πάσο.
Σύμφωνα με το verianet, η 22χρονη από τη Βέροια έφτασε στην Αθήνα από το Λονδίνο αεροπορικώς. Λόγω καθυστέρησης της πτήσης δεν πρόλαβε το απογευματινό τρένο για Θεσσαλονίκη. Έτσι επιβιβάστηκε στο βραδινό.
Αρχικά ζήτησε να ταξιδέψει σε καμπίνα στο δεύτερο βαγόνι αλλά τελικά βρέθηκε στο βαγόνι Νο7.
«Σταματήσαμε Παλαιοφάρσαλα. Μας είπαν ότι υπάρχει φόρτος στις γραμμές. Δεν ανησυχήσαμε. Απλά περιμέναμε. Μετά το τρένο ξεκίνησε. Φτάσαμε Λάρισα. Διάβαζα ένα βιβλίο. Ο νεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: "Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε «μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία"; Δεν το εκλάβαμε σαν κάτι ανησυχητικό. Θεωρήσαμε πως αφορούσε τη διαχείριση του πλήθους των επιβατών» είπε η 22χρονη.
Και πρόσθεσε: «Περίπου 10 λεπτά αργότερα νιώσαμε το πρώτο τράνταγμα… Και μετά ένα δεύτερο ακόμη πιο έντονο. Ένας νεαρός -δεν ξέρω πώς- βρέθηκε να κυλιέται στο πάτωμα… απ' τη μια άκρη του βαγονιού στην άλλη. Άλλοι χτυπήσανε στα τραπεζάκια, πάνω στα καθίσματα… Εμένα με κράτησε μια γυναίκα… Την ευχαριστώ»
«Ευτυχώς το βαγόνι είχε ηλεκτροδότηση. Άνοιξαν οι πόρτες…. κατεβήκαμε. Με τους φακούς των κινητών τηλεφώνων ψάχναμε να δούμε πού βρισκόμαστε. Σκαρφαλώναμε μέχρι να ανεβούμε στο δρόμο. Απ’ την αρχή του τρένου, ακούστηκαν εκρήξεις. Τα μπροστινά βαγόνια είχαν πάρει φωτιά» κατέληξε η κοπέλα.
«Ήταν να ταξιδέψω στο 2ο βαγόνι, ο φίλος μου είπε να μπω στο τελευταίο»
Η φοιτήτρια Αγνή Τιτέλη, αρχικά ήταν να επιβιβαστεί στο δεύτερο βαγόνι. Όμως ο φίλος της είπε «πήγαινε στο τελευταίο, λες και είχε το προαίσθημα», ενώ στο δεύτερο βαγόνι η κοπέλα είχε και ένα πρόβλημα με το πάσο.
«Συνήθως κάθομαι μπροστά-μπροστά και για πρώτη φορά έκατσα στο τέλος, νιώθω υπερβολικά τυχερή, όπως και τα παιδιά που σώθηκαν, είναι τύχη, δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς», πρόσθεσε.
«Στο σημαντικότερο ταξίδι δε με πήρες μαζί σου»
Μεταξύ των θυμάτων ήταν και η 24χρονη Αναστασία Αδαμίδου από την Κύπρο με τον σύντροφό της Δημήτρη Ξενιτόπουλο να την αποχαιρετά μαζί με μια συγκινητική ανάρτηση στα social media.
«Όμορφη μου, αγάπη μου, κουτσακοτήρα μου (όπως σε φώναζα και γελούσες)
Ήδη μου έλειψες όσο δε φαντάζεσαι. Δεν ξέρω τι θα κάνω χωρίς εσένα δίπλα μου γιατί ήσουν το στήριγμα μου, τα όνειρα μου, η ζωή μου. Σήμερα θα έπρεπε να ήμασταν μαζί όπως κάθε Σαββατοκύριακο από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα αλλά είμαι μόνος μου πλέον στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη που τόσο αγαπούσες ( ίσως την αγαπούσες και λίγο περισσότερο από εμένα ).
Ήρθα όπως κάθε Παρασκευή αλλά δεν είσαι εδώ. Λίγοι μήνες μέναμε μέχρι να γυρίσω από Αθήνα και να μείνουμε μαζί, να φέρω τα έπιπλα και να φτιάξουμε το σπίτι μας. Τον Σεπτέμβριο που έφευγα για Αθήνα έμοιαζε ακατόρθωτο αλλά με την αγάπη και τον έρωτα μας τα καταφέραμε και φτάσαμε ως εδώ, φτάσαμε σχεδόν στο καλοκαίρι που δε θα χρειαζόταν να αποχωριζόμαστε άλλο τις Δευτέρες και να συναντιόμαστε ξανά τις Παρασκευές, που με περίμενες στην πόρτα του σπιτιού σου να με πάρεις αγκαλιά ή εγώ στον σταθμό Λαρίσης να σε φιλήσω και να είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος που ήρθε άλλο ένα Σαββατοκύριακο που θα σε είχε κοντά μου και θα σε άγγιζα. Δεν ξέρω τι να περιμένω πλέον με τόση ανυπομονησία γιατί οι δυο μας ήμασταν ένα και όλα τα όνειρα και τα σχέδια ήταν κοινά. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση σου σε ένα τραίνο που έπαιρνα να έρθω να σε δω, όπως το χθεσινό γιατί ήταν η σειρά μου αυτό το Σαββατοκύριακο να έρθω. Μακάρι να μην ήσουν μόνη και να ήμουν εκεί μαζί σου να σε προστάτευα όπως πάντα ή αν δε μπορούσα να ήμασταν και σε αυτό μαζί, γιατί είχαμε πει όλα μαζί θα τα καταφέρουμε.
Πήγαμε τόσα ταξίδια και στο σημαντικότερο δε με πήρες μαζί σου, με άφησες μόνο μου και δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό. Είχαμε τόσα όνειρα, που είχαμε πει ο ένας στον άλλον, είχαμε πει το για πάντα και έμεινα εγώ και για τους δυο μας, να μας αποδείξω ότι το εννοούσαμε απόλυτα και όταν σε ξαναδώ να σου πω ότι τα καταφέραμε, να σου επιστρέψω το φιλί που σου έδωσα και το σ’αγαπώ που σου είπα, όταν σε άφησα στο βαγόνι. Ελπίζω να σε έκανα χαρούμενη, γιατί από τη δική σου χαρά έπαιρνα και εγώ.
Το μόνο, που χαίρομαι, είναι ότι δε σου έκρυψα ποτέ πόσο σε αγαπάω και σε νοιάζομαι, κάτι που καταλάβαινες, όπως και εγώ για εσένα. Δεν έχω κοιμηθεί ήρεμος και σχεδόν καθόλου από τη Δευτέρα, το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί, γιατί σε περιμένω και δεν έρχεσαι πλέον να σε πάρω αγκαλιά και να αποκοιμηθείς επάνω μου, όπως σου άρεσε, γιατί πάντα μου έλεγες ότι το να ξαπλώνεις έτσι ήταν όλη σου η ζωή. Μπορεί να μην στο έλεγα και εγώ εκείνη τη στιγμή, αλλά όταν ξάπλωνες και σε φιλούσα στο μέτωπο αυτό εννοούσα.
Πάντα θα είσαι το κορίτσι μου, το χαμόγελο μου, τα όνειρα μου. Πάντα θα ανυπομονώ να σε δω, όπως κάθε καθημερινή, που περιμέναμε το Σαββατοκύριακο, απλά τώρα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο περισσότερο. Ελπίζω να είσαι καλά, όπου και αν είσαι και κάποια στιγμή να έρθεις να μου το πεις, για να πάψω να ανησυχώ, γιατί πλέον δεν είναι στο χέρι μου να σε κάνω χαρούμενη και να σε προσέξω, όπως έκανα πάντα. Αντίο καρδιά μου. Σε φιλώ και σε περιμένω στην αγκαλιά μου κάθε βράδυ, δική σου είναι όπως σου απαντούσα, όταν με ρωτούσες. Σ’αγαπάω για πάντα!».
Ιορδάνης Αδαμάκης
Ο 22χρονος Ιωάννης Αδαμάκης ήταν ποδοσφαιριστής και επιβιβάστηκε στο τρένο από τον σταθμό της Θήβας με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τον παλιό ποδοσφαιριστή Σάκης Γκόγκας και φίλο της οικογένειας Αδαμάκη, οι γονείς του, πριν ταυτοποιηθεί η σορός του, αναζήτησαν το βιντεοσκοπημένο υλικό από τις κάμερες του σταθμού και μάλιστα εντόπισαν ένα πλάνο στο οποίο διακρίνεται το παιδί τους τη στιγμή που επιβιβάζεται στο τρένο, χωρίς όμως να φαίνεται σε ποιο συγκεκριμένο βαγόνι.
Σοφία Αδαμίδου
Η 24χρονη Αναστασία Αδαμίδου ήταν απόφοιτη της Οδοντιατρικής Σχολής του ΑΠΘ. Είχε κατέβει στην Αθήνα προκειμένου να περάσει το τριήμερο με τον σύντροφό της. Ταξίδευε μόνη της και θα επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη για το μεταπτυχιακό της. Ονειρό της ήταν να ανοίξει το δικό της οδοντιατρείο, κάτι που είχε σχεδιάσει να κάνει αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της.
Αναστάσιος Κουτσόπουλος: «Μάνα, κοιμήσου, θα αργήσω»
Άλλη μία συγκλονιστική ιστορία είναι αυτή του Αναστάσιου Κουτσόπουλου. Ο 20χρονος φοιτητή Γεωπονικής από την Καρδίτσα, επιβιβάστηκε στο τρένο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη στις 21.20. Βρισκόταν στο πρώτο βαγόνι, όπως είπε η σύντροφός του Μαριέττα Αλεξανδρή.
Η τελευταία επικοινωνία του ήταν με τη μητέρα του στις 22.50 το ίδιο βράδυ.
Στη σύντομη συνομιλία που είχαν, της είπε «μάνα, κοιμήσου, γιατί θα αργήσω».
Η νεαρή μητέρα, Αθηνά Κατσάρα
Η 34χρονη Αθηνά Κατσάρα ήταν μητέρα ενός αγοριού δύο ετών. Βρισκόταν στο μοιραίο δρομολόγιο μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο, ο οποίος νοσηλεύεται τραυματισμένος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
Ταυτοποιήθηκε η σορός του νεαρού πυροσβέστη Νικήτα Καραθεοδώρου
Ταυτοποιήθηκε η σορός του 23χρονου Νικήτα Καραθεοδώρου, υπαρχιπυροσβέστη από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος υπηρετούσε στο 2ο ΠΣ Αθηνών. Ο 23χρονος βρισκόταν στο βαγόνι-εστιατόριο του μοιραίου τρένου, μαζί με τη σύντροφό του, Καλλιόπη Πορφυρίδου.
Πώς η Κλαούντια έσωσε τον σύντροφό της
Η 20χρονη Κλαούντια – Αλεξάνδρα Λάτα έχασε τη ζωή της το μοιραίο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου.
Μιλώντας στον Alpha και στην Τατιάνα Στεφανίδου ο σύντροφος της 20χρονης περιέγραψε τις τραγικές στιγμές της σύγκρουσης των δύο τρένων, σημειώνοντας ότι το ζευγάρι ήταν μαζί στο βαγόνι του κυλικείου και η Κλαούντια λίγο πριν την μοιραία στιγμή τον προέτρεψε με έντονο μάλιστα ύφος, να πάει σε άλλα βαγόνια για να ψάξει να τους βρει θέση. Εν αγνοία της λοιπόν ουσιαστικά τον έσωσε καθώς δεν ήταν εκείνη τη στιγμή στο εν λόγω βαγόνι που συνετρίβη, ενώ εκείνος ενώ ήταν στον διάδρομο λιποθύμησε για περίπου δέκα λεπτά.
Η εργαζόμενη στο δεύτερο βαγόνι
Η 55χρονη Μαρία Μίαρη εργάζονταν στο δεύτερο βαγόνι. Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε ολοκληρώσει τη βάρδια της, αλλά επέστρεψε ξανά σε υπηρεσία, καθώς της ζητήθηκε να δουλέψει υπερωρία λόγω ελλείψεως προσωπικού. Σύμφωνα με συγγενικά της πρόσωπα αρχικά οι δικοί της δεν ανησύχησαν, καθώς ήξεραν ότι η βάρδια της είχε λήξει πολύ νωρίτερα.
Συγκλονίζει η σύντροφος του Δημήτρη Ασλανίδη
Η νεαρή Καλλιόπη, σύντροφος του Δημήτρη Ασλανίδη ο οποίος σκοτώθηκε στη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη, είπε στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι»:
«Ήξερα σε ποιο βαγόνι ήταν. Ήμουν η μόνη που ήξερε. Όλοι ρωτούσαν εμένα, μου έστελναν οι φίλοι του. Είχα πολλές ελπίδες, η αλήθεια είναι ότι το βαγόνι του ήταν διαλυμένο γιατί δεν το έβλεπα. Αλλά είχα πολλές ελπίδες γιατί ήταν πολύ δραστήριος. Έπαιζε ποδόσφαιρο, του άρεσε το κολύμπι, είχε αντοχές σαν άνθρωπος. Είχα ελπίδες, μου τις έσβησαν. Μου πήραν τα όνειρα. Έκανα πολλά όνειρα μαζί του».
«Θέλεις να σου πω πως ήμουν πριν ακούσω για το δυστύχημα; Του έστειλα μήνυμα και του είπα ότι δεν θέλω να κοιμηθώ μόνη μου και ότι δεν αισθάνομαι καλά. Ήμουν με τους γονείς μου, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, στριφογύρναγα. Ένιωθα φόβο, ανασφάλεια. Έλεγα ότι έφυγε και μέχρι να τον ξαναδώ θα περάσουν σίγουρα 10-15μέρες. Κατά τις 2, πήγα στο δωμάτιό μου με αυτή την ανασφάλεια και ξαφνικά, αυτή η ανασφάλεια μου πέρασε.
Λες και ήταν η στιγμή που πέθανε αυτή. Και απλά με πήρε ο ύπνος. Κατά τις 6 το πρωί, ακούω τον μπαμπά μου να κοπανάει τις πόρτες και να μου λέει ότι θέλει να είμαι ψύχραιμη αλλά έγινε ένα μοιραίο με το τρένο του Δημήτρη. Απλά έβαλα τα κλάματα και προσευχόμουν. Κι έλεγα ότι δεν θα με αφήσει γιατί έλεγε ότι ήθελε να είναι πάντα μαζί μου και δεν θα με αφήσει ποτέ», πρόσθεσε.
Η 28χρονη Ελπίδα Χούπα
Η 28χρονη Ελπίδα Χούπα είναι ένα από τα θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη. Τα δύο αδέρφια της Ελπίδας, επρόκειτο να είναι συνεπιβάτες στο ίδιο τρένο. Είχαν προγραμματίσει να ταξιδέψουν μαζί, αλλά ωστόσο μία βλάβη σε ηλεκτρονικό υπολογιστή τους ανάγκασε να παραμείνουν πίσω, και έτσι άλλαξαν τα εισιτήρια για την επόμενη μέρα.
"Ένα μόνο πράγμα θέλω. Να λάμψει η αλήθεια…" ζήτησε ο πατέρας της Χρήστος Χούπας.
Η 36χρονη στρατιωτικός Έλενας Δουρμίκα
«Η σύζυγος μου είχε ταξιδέψει στην Αθήνα για υπηρεσιακούς λόγους. Το μεσημέρι της Τρίτης (28.02.2023) είχε τελειώσει αργά τις δουλειές που είχε, έχασε το μεσημεριανό τρένο και πήρε το βραδινό για να επιστρέψει στα παιδιά της. Δεν μιλήσαμε όλο το απόγευμα. Με πήρε το βράδυ από τον σταθμό της Λάρισας και μου είπε ότι δεν ήταν καλά, ήταν λίγο άρρωστη και ήθελε να γυρίσει στο σπίτι της, στην αγκαλιά των παιδιών της και σε εμένα», θυμάται ο σύζυγος της Δημήτρης Σέπκας
«Στις 22:32 ήταν η τελευταία μας κλήση. Μου είχε πει πως ήταν πολύ ώρα σταματημένοι και πως η γραμμή δεν είχε ρεύμα και θα τους έβαζαν σε άλλη γραμμή. Μου είπε να πάω στις 23:20 να την πάρω από το Πλατύ που θα κατέβαινε για να πάμε στο σπίτι μας. Στις 23:15 που έφτασα εκεί άκουσα έναν άνθρωπο να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει είστε καλά, που είστε, έχει χωράφια, έχει σκοτάδι;»!
«Δεν ήξερα τι έγινε», συνεχίζει να περιγράφει τις πρώτες στιγμές της τραγωδίας ο Δημήτρης Σέπκας: «Δεν μου απαντούσε κανείς. Πήρα τηλέφωνο στην Hellenic Train και δεν λειτουργούσε. Άκουγα ανθρώπους να μιλάνε στο τηλέφωνο και να λένε ”έρχομαι να σε πάρω”. Και εγώ να έχω μείνει ”κόκκαλο” στον σταθμό και να καλώ τη γυναίκα μου και να μην απαντάει. Και μου έχει φύγει η γη κάτω από τα πόδια. Και ξαναμπαίνω στον σταθμάρχη και να λέω δώσε μου μια απάντηση. Δεν μου απαντούσε. Μπήκα στο αμάξι να γυρίσω στη Βέροια, τα είχα χάσει», λέει και προσθέτει:
«Ήξερα ότι τρένο δεν θα ερχόταν. Προφανώς εκτροχιάστηκε. Και άνοιξα να ψάξω στις ειδήσεις. Διάβασα τι έγινε, είδα και εικόνες και έχω τρελαθεί. Περιμένω τηλεφώνημα και το τηλέφωνο δεν χτυπάει. Πέρασε μισή ώρα, μία ώρα και τίποτα. Παρακαλούσα να της είχε πέσει το τηλέφωνο κάτω και μέσα στο πλήθος και τον χαμό να το έχει χάσει».
«Παίρνω την Hellenic Train και λέει λειτουργεί από τις 08.00 μέχρι 20.00 το βράδυ. Χτυπάει κι άλλο τηλέφωνο ενός κυρίου και λέει “ξάδελφε είσαι καλά; Έρχομαι”. Και εγώ να έχω μείνει κόκκαλο και να παίρνω τη γυναίκα μου και να μην απαντά».
«Τα μωρά ήταν σπίτι, περίμεναν τη μαμά. Ήταν ανήσυχα. Τα παιδιά μας περιμέναν στο σπίτι. Ήταν ανήσυχα. Ρωτούσαν για τη μητέρα τους. Τους έλεγα πως είχε βλάβη το τρένο.»
«Δεν παίρνεις έναν και τον "βαφτίζεις" σταθμάρχη σε μια νύχτα και αφήνεις ορφανά δύο μωρά να μπουσουλάνε και να ψάχνουν στο κρεβάτι τη μαμά τους» κατέληξε συγκινημένος.