Τα ναυτάκια του Αλέκου Φασιανού στο Ξενία Σάμου «Εκείνη την...
Τα ναυτάκια του Αλέκου Φασιανού στο Ξενία Σάμου
«Εκείνη την εποχή με την υποστήριξη της Βακαλό άρχισα να ακούγομαι. Μετά γνώρισα και τον αρχιτέκτονα τον Κωνσταντινίδη. Τον καταπληκτικό αρχιτέκτονα, ο οποίος με βοήθησε κι αυτός και με πήρε στη Σάμο, που κάναν το ξενοδοχείο το «Ξενία» και έκανα μια τοιχογραφία εκεί – το οποίο υπάρχει ακόμα και είναι εγκαταλελειμμένο. Πήγα ταξίδι όλη τη νύχτα, ζωγράφισα, αλλά μετά δεν του άρεσε, ήθελε να είναι αρχιτεκτονικό, δηλαδή με ευθείες, οριζόντιες και κάθετες.
Και φώναζε, μου έβαζε τις φωνές και ξαναπήγα και το έκανα πάλι. Το οποίο είναι πολύ ωραίο, κάτι ναυτάκια και καραβάκια. Μου έδωσε κι άλλες δουλειές.
Γνώρισα και τη γυναίκα του, τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, η οποία μου αγόρασε το πρώτο έργο…
Τότε ήταν το 1960 που τελείωνα τη Σχολή και είχα αναλάβει να κάνω την τοιχογραφία. Έδωσα και εξετάσεις. Δίναμε πρώτα ημίγυμνο, μια γυναίκα, η Έφη ήταν πάλι.
Μετά δίναμε και το γυμνό. Τελειωτικές εξετάσεις για να πάρουμε το δίπλωμα. Είχε τόσο πολλούς μέσα. Εγώ βιαζόμουν να φύγω, να πάω στη Σάμο να κάνω την τοιχογραφία του Ξενία. Δεν έβλεπα και καλά το μοντέλο και ήταν ο φίλος μου ο Ζουμπουλάκης απέναντί μου, στην ίδια τάξη ήμασταν και μ αυτόν. Κοίταζα το δικό του, ζωγράφιζε ωραία κι αυτός, είχε ωραία χρώματα. Αντέγραφα το σχέδιο απ αυτόν και άρχισαν όλοι να γελάν και να κοροϊδεύουν. Αλλά τι σημασία έχει αυτό; Εγώ έβαλα τα χρώματα τα δικά μου, πράσινο και ροζ φόντο και έφυγα και πήγα στη Σάμο.
Λέω ό,τι έγινε έγινε. Δεν με ένοιαζε και πολύ να πάρω τον τίτλο. Αφού λέω έχω γίνει ζωγράφος, ζωγραφίζω ελεύθερα, κάνω τοιχογραφίες. Μετά μου τηλεφωνούν και μου λένε «Πήρες έπαινο και στα δύο».
Λένε μετά «Πήρε έπαινο και αντέγραφε από τον άλλον». Αλλά δεν τον αντέγραφα, τον χρησιμοποιούσα ως μοντέλο.
Είχα διηγηθεί αυτό στον Τσαρούχη μια φορά. Ότι αντέγραφα τον φίλο μου γιατί δεν έβλεπα το μοντέλο.
«Κι εγώ όταν ήμουν στου Παρθένη» μου λέει, «αντέγραφα το διπλανό μου. Και περνάει ο Παρθένης και λέει στον άλλο που αντέγραφα.
«Αυτόν να κοιτάς». «Μα αυτός με αντιγράφει», λέει. Αυτός είδε τη φύση όμως» του είπε ο Παρθένης…
Έτσι τελείωσα τη Σχολή Καλών Τεχνών"
"Ο μύθος της γειτονιάς μου" (εκδ. Καστανιώτης 2002)
more...
«Εκείνη την εποχή με την υποστήριξη της Βακαλό άρχισα να ακούγομαι. Μετά γνώρισα και τον αρχιτέκτονα τον Κωνσταντινίδη. Τον καταπληκτικό αρχιτέκτονα, ο οποίος με βοήθησε κι αυτός και με πήρε στη Σάμο, που κάναν το ξενοδοχείο το «Ξενία» και έκανα μια τοιχογραφία εκεί – το οποίο υπάρχει ακόμα και είναι εγκαταλελειμμένο. Πήγα ταξίδι όλη τη νύχτα, ζωγράφισα, αλλά μετά δεν του άρεσε, ήθελε να είναι αρχιτεκτονικό, δηλαδή με ευθείες, οριζόντιες και κάθετες.
Και φώναζε, μου έβαζε τις φωνές και ξαναπήγα και το έκανα πάλι. Το οποίο είναι πολύ ωραίο, κάτι ναυτάκια και καραβάκια. Μου έδωσε κι άλλες δουλειές.
Γνώρισα και τη γυναίκα του, τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, η οποία μου αγόρασε το πρώτο έργο…
Τότε ήταν το 1960 που τελείωνα τη Σχολή και είχα αναλάβει να κάνω την τοιχογραφία. Έδωσα και εξετάσεις. Δίναμε πρώτα ημίγυμνο, μια γυναίκα, η Έφη ήταν πάλι.
Μετά δίναμε και το γυμνό. Τελειωτικές εξετάσεις για να πάρουμε το δίπλωμα. Είχε τόσο πολλούς μέσα. Εγώ βιαζόμουν να φύγω, να πάω στη Σάμο να κάνω την τοιχογραφία του Ξενία. Δεν έβλεπα και καλά το μοντέλο και ήταν ο φίλος μου ο Ζουμπουλάκης απέναντί μου, στην ίδια τάξη ήμασταν και μ αυτόν. Κοίταζα το δικό του, ζωγράφιζε ωραία κι αυτός, είχε ωραία χρώματα. Αντέγραφα το σχέδιο απ αυτόν και άρχισαν όλοι να γελάν και να κοροϊδεύουν. Αλλά τι σημασία έχει αυτό; Εγώ έβαλα τα χρώματα τα δικά μου, πράσινο και ροζ φόντο και έφυγα και πήγα στη Σάμο.
Λέω ό,τι έγινε έγινε. Δεν με ένοιαζε και πολύ να πάρω τον τίτλο. Αφού λέω έχω γίνει ζωγράφος, ζωγραφίζω ελεύθερα, κάνω τοιχογραφίες. Μετά μου τηλεφωνούν και μου λένε «Πήρες έπαινο και στα δύο».
Λένε μετά «Πήρε έπαινο και αντέγραφε από τον άλλον». Αλλά δεν τον αντέγραφα, τον χρησιμοποιούσα ως μοντέλο.
Είχα διηγηθεί αυτό στον Τσαρούχη μια φορά. Ότι αντέγραφα τον φίλο μου γιατί δεν έβλεπα το μοντέλο.
«Κι εγώ όταν ήμουν στου Παρθένη» μου λέει, «αντέγραφα το διπλανό μου. Και περνάει ο Παρθένης και λέει στον άλλο που αντέγραφα.
«Αυτόν να κοιτάς». «Μα αυτός με αντιγράφει», λέει. Αυτός είδε τη φύση όμως» του είπε ο Παρθένης…
Έτσι τελείωσα τη Σχολή Καλών Τεχνών"
"Ο μύθος της γειτονιάς μου" (εκδ. Καστανιώτης 2002)
more...