Θα την πληρώσει η πιο αθώα, σοβαρή και ευγενική γενιά;

Γράφει ο Κώστας Μπλιάτκας  

Σε όλη την Ευρώπη αυτοί που θα πληρώσουν το μάρμαρο είναι οι νέοι. Τα παιδιά μας...

Διαβάζω ερεβώδεις προβλέψεις στον Guardian. Αυτό το καλοκαίρι, μεγάλες ομάδες νέων θα πάνε από τα κλειστά σχολεία και τα κολέγιά τους σε έναν κόσμο χωρίς εργασία. Μέχρι το τέλος του χρόνου αρκετοί θα εγκαταλείψουν το πανεπιστήμιο ενώ άλλοι δεν θα έχουν την ευκαιρία για κατάρτιση λόγω περικοπών λιτότητας.

Πολλά παιδιά αυτής της σοβαρής και ευγενικής γενιάς με πτυχία και προσόντα, πριν από τον κορωνοϊό, είχαν καταφύγει αγόγγυστα σε δουλειές σαφώς κατώτερες των δυνατοτήτων τους. Τους έβλεπαν οι γονείς και στην πλειοψηφία τους, έκαναν πως δεν καταλάβαιναν.

Μπαρ, ντελίβερι, εστιατόρια, καταστήματα ένδυσης, καφετέριες που τώρα έχουν κλείσει.

Πρέπει πλέον οι κυβερνήσεις να θυμηθούν αυτά που διδάσκει ο πλούτος της έρευνας από προηγούμενες οικονομικές κρίσεις: Ότι μια μακρά περίοδος πρόωρης ανεργίας κινδυνεύει να σημαδέψει τη ζωή του νέου για όλη του τη ζωή.

Η κρίση απειλεί περισσότερο τους νέους κάτω των 25 ετών λένε τα στοιχεία και από αυτούς η πλειοψηφία εργαζόταν σε επιχειρήσεις που έχουν βάλει λουκέτο. Ήδη σε φιλελεύθερα, έγκυρα και διεθνούς εμβέλειας έντυπα γίνεται λόγος για Σοσιαλδημοκρατική στροφή. Για το οριστικό τέλος του «μονοδρόμου» των Ρίγκαν - Θάτσερ που είχε ρίξει στο πυρ το εξώτερον τις οποίες κρατικές παρεμβάσεις ακόμα και σε εποχές μεγάλης ύφεσης.