Θρήνος στον ποντιακό Ελληνισμό

Ο ποντιακός ελληνισμός θρηνεί για το θάνατο του αγαπημένου του τραγουδιστή και ηθοποιού του ποντιακού θεάτρου Αχιλλέα Βασιλειάδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης 7 Ιανουαρίου 2025.

Με δημοσιεύσεις και αναρτήσεις τους σωματεία, και φίλοι που τον γνώρισαν στην πολυσχιδή ζωή του, εκφράζουν την θλίψη τους για την απώλεια του αγαπημένου τους αγνού τραγουδιστή, ο οποίος τους συμπαραστέκονταν σε κάθε πτυχή της ζωής τους και με το τραγούδι του, τους χάριζε άρωμα Πατρίδας.

Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης: Με μεγάλη θλίψη έχουμε πληροφορηθεί το θάνατο του Αχιλλέα Βασιλειάδη. Η απώλεια μεγάλη για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Ο Πρόεδρος, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς τους οικείους του.

Ένωση Ποντίων Ματσούκας: Έφυγε από την ζωή ο αγαπητός σε όλους Αχιλλέας Βασιλειάδης. Φίλος της Ένωσης μας, με συμμετοχή σε πολυάριθμες συναθροίσεις και εκδηλώσεις μας, ενας γνήσιος εκφραστής της Ποντιακής λαϊκής παράδοσης με πλούσια και πολύπλευρη προσφορά. Σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Ποντίων Ματσούκας εκφράζει τα συλλυπητήρια του στους συγγενείς και τους οικείους του. Καλό ταξίδι Αχιλλέα…

Ένωση Ποντίων Πανοράματος: Αχιλλέας Βασιλειάδης από διάφορες πλευρές υπηρέτησε τον ποντιακό ελληνισμό και κυρίως τον πολιτισμό του. Ως τραγουδιστής, ως ηθοποιός στο θέατρο, ως ιδιοκτήτης καταστήματος με ποντιακή μουσική και ποντιακή κουζίνα, ως παρουσιαστής φεστιβάλ ποντιακού πολιτισμού, αλλά και ως ξεναγός αμισθί σε κάποια από τα αμέτρητα ταξίδια του στον Πόντο σε άτομα που επισκέπτονταν για πρώτη φορά την ιστορική πατρίδα. Καλό ταξίδι να έχεις κ Αχιλλέα... Εις το επανιδείν.

Ένωση Ποντίων Αργυρούπολης Αττικής: Έφυγε ένας γνήσιος Αργυρουπολίτης, που αγκάλιασε όλο τον Πόντο, ο Αχιλλέας Βασιλειάδης. Όλοι εμείς που καταγόμαστε από την Αργυρούπολη του Ευξείνου Πόντου, πενθούμε για τον χαμό του δικού μας Αχιλλέα Βασιλειάδη και τον ευχαριστούμε για την γεναιοδωρία του για όσα προσέφερε στον ποντιακό ελληνισμό. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Φίλιππος Τσαουσέλης, σκηνοθέτης – ηθοποιός: Είχα την τύχη να γεννηθώ ανιψιός του. Ο Αχιλλέας για εμένα ήταν ο Πόντος ΜΟΥ. Αυτός με μύησε. Αυτός μου έμαθε να σέβομαι την παράδοση, να την αγαπώ, να την ψάχνω, να την μοιράζομαι, μου έμαθε την ταπεινότητα ως καλλιτέχνη, μου έμαθε τι σημαίνει να τραγουδάς με την ψυχή, με πήγε στον Πόντο, κολλούσα πάνω του σε όλα τα γλέντια που μπορούσα και δεν μου έλεγε ποτέ όχι, πάντα με έπαιρνε μαζι του. Πάντα με αγάπη. Τώρα, ξεριζώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου ψυχής βίαια. Όσα λόγια και να προσπαθήσω να γράψω, τίποτα, μα ΤΙΠΟΤΑ δεν θα είναι αρκετό. Καλό ταξίδι Αχιλλέα. Καλή αντάμωση. Σε ευχαριστώ.

Γιώργος Παρχαρίδης, ομότιμος καθηγητής ιατρικής ΑΠΘ, επίτιμος πρόεδρος της ΠΟΕ και ΔΙΣΥΠΕ: Μαύρη μέρα σήμερα για τον ποντιακό ελληνισμό γιατί έφυγε από κοντά του ο τραγουδιστής του που τραγούδισε από καρδιάς στην καρδιά μας ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ότι να πει κανένας για τον αγαπητό μας Αχιλλέα θα είναι λίγα. Για αυτό και εγώ θα γράψω λίγες λέξεις αληθινές και από καρδιάς. Άριστος καλλιτέχνης, αλλά και άριστος άνθρωπος, πατέρας και σύζυγος. Τον αγαπούσαν παθολογικά όλοι, αλλά και αυτός αγαπούσε όλους. Είχε μια πορεία γεμάτη αγάπη, χαρά, ικανοποίηση, αλλά και πόνου και θλίψης. Τώρα ένα είναι σίγουρο ότι δεν θα τον ξεχάσω όσο ζω βεβαια και του εύχομαι καλό παράδεισο και να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκέπασει.

Κώστας Παπουτσίδης, πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Πιερίας, λυράρης: Σήμερα, ο Ποντιακός Ελληνισμός θρηνεί την απώλεια ενός από τους τελευταίους γνήσιους και πηγαίους εκφραστές της παράδοσής μας, τον Αχιλλέα Βασιλειάδη. Είχα την τιμή και τη χαρά να τον γνωρίζω από την παιδική μου ηλικία και να συνεργαστώ πολλές φορές με έναν μοναδικό άνθρωπο γεμάτο με συναισθήματα, που υπηρέτησε από όλους τους τομείς τον Ποντιακό Ελληνισμό με ήθος και μεγαλείο ψυχής. Η φωνή του ήταν η φωνή της καρδιάς μας, και η απουσία του αφήνει ένα κενό που δύσκολα θα αναπληρωθεί. Όσα και να πω για τον Αχιλλέα θα είναι λίγα.

Θα σε έχω πάντα φυλαγμένο στην καρδιά μου. Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του μέσα από τα τραγούδια και τις μελωδίες που μας χάρισε. Οι σκέψεις μας είναι με την οικογένεια και τους αγαπημένους του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Καλό ταξίδι Αχιλλέα. Λαφρύν να εν΄ το χώμαν….

Δημήτρης Παπαδόπουλος, καλλιτέχνης: Adios Amigos.... θείο.....τα καράβια που μου έμαθες να ζωγραφίζω στην αγκαλιά σου θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στην καρδιά μου.... Σε ευχαριστώ για την δοτικότητα και την αγάπη που μου χάρισες στα παιδικά μου χρόνια.... Καλή αντάμωση στην αιωνιότητα, να μου τους φιλήσεις όλους...

Ποντιακός Στίχος: Σιωπή βαριά... Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης, ο άνθρωπος που για πολλές δεκαετίες υπήρξε η ζωντανή φωνή της ποντιακής ψυχής, έκλεισε τα μάτια του για τελευταία φορά, αφήνοντας πίσω του μια ανεξίτηλη κληρονομιά πολιτισμού και αγάπης. Η αγάπη του για τον Πόντο έγινε η πυξίδα της ζωής του.

Υπήρξε πολύ περισσότερο από ένας απλός τραγουδιστής. Ήταν ο φύλακας της παράδοσης, ο αφηγητής των ιστοριών μας, ο άνθρωπος που μετέτρεψε το «Παρακάθ'» σε ναό του ποντιακού πολιτισμού. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια, το μαγαζί του δεν ήταν απλά ένας χώρος διασκέδασης, αλλά ένα ζωντανό μουσείο της ποντιακής ψυχής, όπου κάθε βράδυ η παράδοση αναβίωνε μέσα από τη λύρα και το τραγούδι.

Το «Παρακάθ'» έγινε φυτώριο νέων ταλέντων, καθώς ο Αχιλλέας, με την απαράμιλλη γενναιοδωρία του, άνοιξε την πόρτα σε αμέτρητα νέα παιδιά, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναδείξουν το ταλέντο τους και να μεταλαμπαδεύσουν την ποντιακή μουσική παράδοση στις επόμενες γενιές. Μέσα από αυτή την πράξη, δεν διατήρησε απλώς την παράδοση, αλλά εξασφάλισε τη συνέχειά της.

Ως ραδιοφωνικός παραγωγός, ηθοποιός, επιχειρηματίας και πάνω απ' όλα ως άνθρωπος, ο Αχιλλέας υπηρέτησε με πάθος και αφοσίωση την ποντιακή κληρονομιά. Ακόμη και στα ταξίδια του στον Πόντο, προσέφερε αφιλοκερδώς τις γνώσεις του, οδηγώντας τους επισκέπτες στα μονοπάτια της ιστορίας μας.

Σήμερα, καθώς αποχαιρετούμε τον Αχιλλέα όλων των Ποντίων, δεν θρηνούμε μόνο έναν καλλιτέχνη. Θρηνούμε έναν άνθρωπο που έκανε τη διατήρηση της ποντιακής παράδοσης σκοπό ζωής. Που δεν δίστασε να πει "δεν βγάλαμε λεφτά, απλώς καταθέταμε την αγάπη μας", αποδεικνύοντας πως η αγάπη για τον πολιτισμό μας είναι πάνω από κάθε υλικό κέρδος.

Αγαπημένε μας Αχιλλέα, καλό σου ταξίδι. Η φωνή σου θα αντηχεί για πάντα στις καρδιές μας, και το παράδειγμά σου θα φωτίζει το δρόμο για τις επόμενες γενιές. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

Τα λόγια σου "ένα τέτοιο μαγαζί δεν πρόκειται να ξαναγίνει" ίσως να ήταν προφητικά. Γιατί άνθρωποι σαν εσένα, Αχιλλέα, δεν ξαναγίνονται. Αναπαύσου εν ειρήνη, αγαπημένε μας δάσκαλε της παράδοσης. Σιωπή βαριά...

Στάθης Κατσίδης, πρόεδρος ΣΠΟΣ Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας της ΠΟΕ: Πολυγαπημένε Αχιλλέα είναι τόσα πολλά που θα ήθελα να πω για σένα όλα αυτά τα χρόνια που σε γνωρίζω από το απίστευτο ταξίδι μαζί στον Πόντο καθώς και τις ατέλειωτες φορές που συναντηθήκαμε.... έτσι δεν μπορώ να βγάλω λέξη που μας άφησες έτσι ξαφνικά...

Γιώργος Αμαραντίδης, πρώην πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ: Η ζωή είναι ωραία αλλά πολύ σκληρή. Άλλοι γεννιούνται. Άλλοι μας αφήνουν. Φίλε Αχιλλέα αφήνεις όλους μας ορφανούς και λυπημένος. Εμείς και να θέλουμε δεν μπορούμε να σε ξεχάσουμε από τις προσφορές σου στο θέατρο στο τραγούδι στην παράδοση στο γέλιο στην χαρά και στην ανθρωπιά. Θα βρεις τους φίλους μας Γιάννηδες Ταϊγανίδη, Παπαδόπουλο Χρήστο. Ζωή στους αγαπημένους σου να σε θυμούνται. Εμείς σε έχουμε στην καρδιά μας μέχρι να σε συναντήσουμε.

Βασίλης Τοπαλίδης, τραγουδιστής: «Τοπαλιδάκο πουλάκι 'μϊ», φράση που δεν θα σε ακούσω να ξαναλές. Πίστεψες σε εμένα και μόλις επέστρεψα απο Γερμανία το 2007 με πήρες απο το χέρι και δουλέψαμε μαζί δυο χειμώνες στο «Παρακάθ» που τόσο αγαπούσες. Αναπαύσου εν ειρήνη. Μην ξεχνάς να δώσεις χαιρετισμούς. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστούμε για όλα.

Απόστολος Ασλανίδης, Γιαννιτσά: Αδελφέ μου... Αχιλλέα.. ο σήμερον... ώωω ο σήμερον... ο καιρόν ελίβωσεν (συνέφιασε μαύρισε)... η Ποντιακή Μούσα... η γνήσια... σωπαίνει... θ' αποθάνω σο ποδάρ... κανίνα ν’ να μή τυρανίζω έλεες... τραγουδόντας έφυγες... .... λίγοι τραγούδισαν με τόσο σεβασμό προς την Πατρίδα.... .... Αδελφέ μου... Αχιλλέα... μπορώ να γράφω ατέλειωτα γιατί ατέλειωτους ήσουν....

....τ' ομάτα μ' εδίσωσαν (βούρκοσαν)... ....τα δάκρυα έχουν αλμύρα... η γεύση τους είναι λύπης.... κι ιέυσεν (δεν σου ταιριάζει)... μόνον με χαρά θα σε θυμόμαστε... Μαύρο Θάλασσας ψυχή ήσουν.... καλό ταξίδι Αδελφέ Μου!!!

Φίλοι Μ.Π.Σ. «Αλέξανδρος Υψηλάντης» Νέα Τραπεζούντα Πιερίας: Δυστυχώς για εμάς ακόμα ένα κάστρο της ποντιακής μουσικής μας παράδοσης έφυγε αφήνοντάς ένα τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό... Καλό ταξίδι Αχιλλέα τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια σου , κύριος όμως στην ευρύτερη ποντιακή μας οικογένεια που δυστυχώς μετράει ακόμα μια σοβαρή απώλεια...

Mert Kaya: Συγγραφέας από την Τουρκία: Καλό ταξίδι Αχιλλέα... Mekanın cennet olsun Achilleas abi. Kıymetlisin. Hatiralarimizda yaşayacaksın. Καλό ταξίδι Αχιλλέα... Αναπαύσου εν ειρήνη αδερφέ Αχιλλέα. Είσαι πολύτιμος. Θα ζεις στις αναμνήσεις μας.

Έφη Κατσόγιαννου Τριανταφύλλου, Κοζάνη: Καλό ταξίδι σ’ έναν πατριώτη που υπηρετούσε τον Ποντιακό Ελληνισμό με ψυχή και πάθος… Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης έχει προσφέρει τα μέγιστα ως πατριώτης, τραγουδιστής, ηθοποιός, παρουσιαστής, ιδιοκτήτης καταστήματος με ποντιακή μουσική και κουζίνα που αποτελεσε σταθμός για όλους μας, ξεναγός στον Πόντο και φυσικά ένας καλός δάσκαλος για πολλούς νέους καλλιτέχνες.

Σημαντική η συμβολή του στον μεγάλο θεσμό του Ευξείνιος Κύκλος που πάντα βρίσκονταν δίπλα μας και κάθε φορά πριν ξεκινήσουμε απολαμβάναμε τα τραγούδια του που είχαν δύναμη ψυχής! Ας κρατήσουμε τα λόγια του: «Ο Πόντος είναι συναίσθημα. Είναι έρωτας, είναι η πατρίδα μας. Αξίζει όσο τίποτα να ασχολείσαι με τους προγόνους μας. Υπέφεραν τόσα πολλά, τόσο άγριες καταστάσεις και λίγα από αυτά βγήκαν στη φόρα. Αγαπώ τον Πόντο χωρίς τυμπανοκρουσίες». Καλό ταξίδι κύριε Αχιλλέα!

BASILEIADHS.AXILLEAS.KOZANH.EYXEINIOS.KYKLOS

(Φωτογραφία από τα παρασκήνια της συναυλίας του Ευξεινίου Κύκλου λίγο πριν ξεκινήσει η εκδήλωση).

Δημήτρης Ξενιτόπουλος, λυράρης: Καλό παράδεισο Αχιλλέα μας, ήσουν η ψυχή του Ποντιακού Ελληνισμού, εσύ ήσουν ο χρυσός που έλαμπε μέσα στον βούρκο, σου χρωστάμε πάρα πολλά η προσφορά σου στον πολιτισμό της χώρας είναι τεράστια, ήσουν η γνώση το βίωμα η έκφραση τα πάντα, όλες τις δυσκολίες που σου έφερε η ζωή τις αντιμετώπισες με θάρρος και παλικάρια, η παρηγοριά σου το τραγούδι μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής σου,δεν σου λέω αντίο αγαπημένε μου Αχιλλέα, καλή αντάμωση…

Αντωνία Καραγιαννίδου, εκπαιδευτικός - τραγουδίστρια:

«Σα θα σε βρούνε πάνω στο ξύλο του θανάτου σου

γύρω θα ’χει κοκκινίσει πέρα για πέρα ο ουρανός

μια υποψία θάλασσας θα υπάρχει

κι έν’ άσπρο πουλί, αποπάνω, θ’ απαγγέλλει μέσα

σ’ ένα τρομακτικό τώρα σκοτάδι, τα τραγούδια σου...»

Σπαρακτικός ο αποχωρισμός. Άσβεστη η νοσταλγία. Απροσμέτρητο το κενό.

Λεωνίδας Σαρβανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Λακώματος, πρώην πρόεδρος ΣΠΟΣ Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας της ΠΟΕ: Δυστυχώς η φόβοι μας η χθεσινή επαληθεύτηκαν σήμερα το πρωί... ..το αετόπουλο του Πόντου, ο γνήσιος εκφραστής μας, της ποντιακής μούσας, γλώσσας και του θεάτρου, που μας τραγουδούσε για πολλά χρόνια, στις χαρές αλλά και στις λύπες, ξεκίνησε το δικό του ταξίδι για την αιωνιότητα.. ...φτωχότερος όντως ο Ποντιακός ελληνισμός… μεγάλη απώλεια για την οικογένειά του αλλά και ευρύτερα για όλη την ποντιακή οικογένεια και όλους εμάς, που τον γνωρίσαμε από κοντά... δεν μπορείς σε τρεις σειρές να περιγράψεις των μεγαλείο και την προσφορά του Αχιλλέα Βασιλειάδη απο την Αργυρούπολη του Πόντου, αλλά και της Δράμας... καλό ταξίδι στην αιωνιότητα αδερφέ, φίλε και κουμπάρε (όπως με αποκαλούσες)… θερμά συλλυπητήρια από καρδιάς στην οικογένεια, ο θεός να αναπαύσει την ψυχούλα σου. Καλό παράδεισο....

Ευρώπη Παπαδοπούλου, εκπαιδευτικός: Πώς μας προλαβαίνει η ζωή! Μέρα γιορτής σήμερα, έγραψα το πρωί... Κι ήρθε η απώλεια, «η χαμονή»... Ο Αχιλλέας, ο δικός μας Αχιλλέας, ο φίλος, «ο αδελφός καρδιάς» έφυγε... Απρόσμενα, αναπάντεχα, «αναχάπαρα»...

Περιμέναμε να τον ακούσουμε χτες στο Μίθριο, αλλά... ο Αχιλλέας σήμερα το πρωί πήγε να τραγουδήσει αλλού, εκεί ψηλά, για να τον ακούμε όλοι μας εδώ κάτω...

Τελευταία Παρασκευή, προχτές 3 του Γενάρη στου Μελέτη, ο Αχιλλέας τραγουδάει με την ψυχή του, όπως πάντα! Αλλά «το θεριό» καιροφυλακτούσε... Τον νίκησε...

«Αέτς εθέλνα κι έπαθα, αέτς θέλω να είμαι, με τον φέγγον να λάσκουμαι, με τον ήλεν να κοί'μαι.»

Κι έτσι έφυγες, Αχιλλέα, όρθιος, τραγουδώντας μέχρι την τελευταία στιγμή... Καλό ταξίδι, Αχιλλέα...

«Κι ο δρόμος-ι-σ' ομάλ και μέλ' και γάλαν...».

Σύλλογος Ποντίων Γιαννιτσών: Σιωπή βαριά... Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης, ο άνθρωπος που για πολλές δεκαετίες υπήρξε η ζωντανή φωνή της ποντιακής ψυχής, έκλεισε τα μάτια του για τελευταία φορά, αφήνοντας πίσω του μια ανεξίτηλη κληρονομιά πολιτισμού και αγάπης. Η αγάπη του για τον Πόντο έγινε η πυξίδα της ζωής του.

Υπήρξε πολύ περισσότερο από ένας απλός τραγουδιστής. Ήταν ο φύλακας της παράδοσης, ο αφηγητής των ιστοριών μας, ο άνθρωπος που μετέτρεψε το «Παρακάθ'» σε ναό του ποντιακού πολιτισμού. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια, το μαγαζί του δεν ήταν απλά ένας χώρος διασκέδασης, αλλά ένα ζωντανό μουσείο της ποντιακής ψυχής, όπου κάθε βράδυ η παράδοση αναβίωνε μέσα από τη λύρα και το τραγούδι.

Το «Παρακάθ'» έγινε φυτώριο νέων ταλέντων, καθώς ο Αχιλλέας, με την απαράμιλλη γενναιοδωρία του, άνοιξε την πόρτα σε αμέτρητα νέα παιδιά, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναδείξουν το ταλέντο τους και να μεταλαμπαδεύσουν την ποντιακή μουσική παράδοση στις επόμενες γενιές. Μέσα από αυτή την πράξη, δεν διατήρησε απλώς την παράδοση, αλλά εξασφάλισε τη συνέχειά της.

Ως ραδιοφωνικός παραγωγός, ηθοποιός, επιχειρηματίας και πάνω απ' όλα ως άνθρωπος, ο Αχιλλέας υπηρέτησε με πάθος και αφοσίωση την ποντιακή κληρονομιά. Ακόμη και στα ταξίδια του στον Πόντο, προσέφερε αφιλοκερδώς τις γνώσεις του, οδηγώντας τους επισκέπτες στα μονοπάτια της ιστορίας μας.

Σήμερα, καθώς αποχαιρετούμε τον Αχιλλέα όλων των Ποντίων, δεν θρηνούμε μόνο έναν καλλιτέχνη. Θρηνούμε έναν άνθρωπο που έκανε τη διατήρηση της ποντιακής παράδοσης σκοπό ζωής. Που δεν δίστασε να πει "δεν βγάλαμε λεφτά, απλώς καταθέταμε την αγάπη μας", αποδεικνύοντας πως η αγάπη για τον πολιτισμό μας είναι πάνω από κάθε υλικό κέρδος.

Αγαπημένε μας Αχιλλέα, καλό σου ταξίδι. Η φωνή σου θα αντηχεί για πάντα στις καρδιές μας, και το παράδειγμά σου θα φωτίζει το δρόμο για τις επόμενες γενιές. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

Τα λόγια σου "ένα τέτοιο μαγαζί δεν πρόκειται να ξαναγίνει" ίσως να ήταν προφητικά. Γιατί άνθρωποι σαν εσένα, Αχιλλέα, δεν ξαναγίνονται. Αναπαύσου εν ειρήνη, αγαπημένε μας δάσκαλε της παράδοσης. Σιωπή βαριά...

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΚΙΛΚΙΣ «ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ»: Η Ένωση Ποντίων ν. Κιλκίς «Οι Αργοναύτες» εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την αιφνίδια απώλεια του Αχιλλέα Βασιλειάδη, ενός χαρισματικού Πόντιου καλλιτέχνη - τραγουδιστή, που υπηρέτησε με πάθος και συνέπεια την ποντιακή μουσική παράδοση. Η συνεργασία μας μαζί του, σε παλαιότερούς ετήσιους χορούς της Ένωσής μας, θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη μας, καθώς η φωνή και η ψυχή του έδωσαν ξεχωριστό χρώμα στις στιγμές αυτές.

Στους οικείους και στην οικογένειά του εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Η παρακαταθήκη που αφήνει στην ποντιακή κοινότητα και στον πολιτισμό μας θα είναι αιώνια. Με εκτίμηση και σεβασμό. Ο Πρόεδρος Παναγιώτης Δαμιανίδης. Ο Υπευθυνος Τύπου, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων Γιώργος Μιχαηλίδης.

Αντώνης Πιλαλίδης, τραγουδιστής: Αγαπημένε μου Αχιλλέα. Καμιά διατύπωση δε μπορεί να περιγράψει τη θλίψη όλων μας για το φευγιό σου από τον μάταιο αυτόν κόσμο. Εγώ, ο Αντωνάκης, όπως αγαπούσες να με αποκαλείς, θα σε θυμάμαι για πάντα. Για τον ψυχισμό και τη δοτικότητα σου.

Σ' εσένα που τον Οκτώβρη του 2003 μ' έβαλες στο χώρο του ποντιακού τραγουδιού (μαζί με τον Κώστα και τον Σωκράτη) αβίαστα και χωρίς καμιά δεύτερη σκέψη. Σ' εσένα που υποστήριζες με θερμή όλα τα νέα παιδιά, δίνοντας... και δημιουργώντας χώρο για το μέλλον μας, όπως μας έλεγες. Σ' εσένα που μ' έκανες να νιώσω ίσος με όλους στο μυσταγωγικό σου χώρο, το αγαπημένο σου Παρακάθ'. Σ' εσένα που με τις συμβουλές σου αλλά το αστείρευτο χιούμορ σου, μας έκανες να νιώθουμε δικοί σου άνθρωποι. Σ' εσένα σπουδαίε Πόντιε.

Σε χαιρετώ ως τη μέρα που θα συναντηθούμε ξανά, για να τραγουδήσουμε και πάλι παρέα, το "Ως που τα εν' ο θάνατον, που ήθελες ν' ακούς απ' τη φωνή μου όπως και τόσα άλλα... και είχες τόση χαρά όση είχα κι εγώ που τραγουδούσα στο πλάι σου.

Όχι, το τραγούδι αυτό δε μας χωρίζει... Μας ενώνει και θα είναι η "μνήμη χρέους" που αισθάνομαι για σένα. Καλή αντάμωση Αχιλλέα μου. Σ' αγαπώ, όπως σου έλεγα. Εγώ ο Αντωνάκης.