Το κόμιστρο για την Ατλαντίδα της Υγείας Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ...
Το κόμιστρο για την Ατλαντίδα της Υγείας
Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Ιατρού - ποιητή
Η νεαρή ογκολόγος αναρωτιέται εις επήκοον του μεσηλίκου συναδέλφου της: μια ασθενής σας κάνει ανοσοθεραπεία σχεδόν τρία χρόνια και πάει καλά· γιατί να απαιτείται νέα έγκριση κάθε τρεις μήνες για να συνεχίσει;
Ανασύρουν τον φάκελο και κοιτούν: μια πενηντάρα γυναίκα, με εξαρχής μεταστατική προσβολή του εγκεφάλου, έχει λάβει από τρία χρόνια πριν όσα προέβλεπαν και προβλέπουν οι υπάρχουσες γνώση, εμπειρία και βιβλιογραφία, επικυρωμένες από τα Ευρωπαϊκά και Ελληνικά αρμόδια θεσμικά όργανα· σύμφωνα με τις ισχύουσες ενδείξεις η γυναίκα έχει δικαίωμα και ο γιατρός της υποχρέωση να συνεχιστεί η ευστοχούσα -δαπανηρή εν προκειμένω- θεραπεία μέχρι την επιδείνωση -until progression. Προς τι λοιπόν η ανάγκη επιπλέον γραφειοκρατικής φόρτισης του γιατρού για διαδοχικές επανεγκρίσεις;
Μάλιστα! Δαπανηρές θεραπείες μέχρι την επιδείνωση. Αυτές οι πέντε λέξεις θα αρκούσαν να απαντήσουν στη νεαρή γιατρό το γιατί.
Επειδή ίσως δεν αρκούν θα το κάνουμε πιο λιανά -όσο μας παίρνει.
Α. Από καταβολής φαρμακοβιομηχανίας -κάθε παραγωγής- κάθε καινοτόμο φάρμακο ή τεχνολογικό προϊόν είναι ακριβό, ενίοτε και παράλογα υπερκοστολογημένο -δεν χρειάζονται εξηγήσεις για αυτό.
Β. Στα «υπερηχητικά αεροσκάφη» της καινοτομίας συνωστιζόμαστε για επιβίβαση οι γιατροί ποικιλοτρόπως σπρωγμένοι από τους «πωλητές», περιφρονώντας «αερόστατα και διπλάνα» -αυτά που έδωσαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα στο σινάφι μας να ανέβει και να δει από ψηλά αυτά που μόνο με την παρατήρηση και τον στοχασμό είχε μαντέψει. Και βέβαια έτσι προχωρεί η ιατρική και κερδίζει μάχες, με την νίκη στον «Μεγάλο Πόλεμο» να μένει ζητούμενο.
Γ. Η βεβιασμένη είσοδος στην «καινοτομία» γεννά προβλήματα εμπεριέχει την άγνοια των κινδύνων: άγνωστες τοξικότητες και άγνοια του σε ποιους, πότε, πώς και για πόσο θα εφαρμόζεται αυτή· σε αυτό το «για πόσο» εντοπίζεται και ένα βασικό αδιέξοδο με πολλές καινοτόμες θεραπείες του καρκίνου, σήμερα· έτσι έχει προσωρινά συμφωνηθεί ότι χορηγούνται μέχρι την επιδείνωση -until progression.
Δ. Αυτό το until progression, πακέτο με τα τεράστια κόστη των καινοτόμων -σήμερα- φαρμάκων, σε συνδυασμό με την προτίμηση ασθενών και γιατρών σε αυτά, αυτό ακριβώς είναι το παρόν πρόβλημα· επειδή αυτό είναι κόκκινο πανί για τους μαινόμενους ταύρους των «πληρωτών προϊόντων και υπηρεσιών υγείας». Ταύρους που δεν έχουν σχέση με τα δύστυχα καταπονημένα και πολυτραυματισμένα ζώα στις αρένες της Ιβηρικής, αλλά με βιονικά όντα προγραμματισμένα να παράγουν «χρήμα από χρήμα».
Ε. Με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο, η επέλαση των «υπερηχητικών» της καινοτομίας πρέπει να αναχαιτιστεί από τους «ταύρους» του χρηματοπιστωτικού!
Παρανοϊκή αντιμαχία, έ; Ναι.
Απάντηση: ο αμήχανος τορεαντόρ-διαιτητής θα επιδιώξει ποσοστιαίο περιορισμό των απογειώσεων των «υπερηχητικών». Έτσι οι «ταύροι» θα μείνουν να φρουμάζουν χωρίς αντίπαλο στην αρένα και ο τορεαντόρ θα νίπτει ως Πιλάτος τας χείρας, καθαρές από αίματα· ενώ θα υπερίπτανται τα «υπερηχητικά» παίρνοντας για την Ατλαντίδα της Υγείας όσους διαθέτουν το κόμιστρο· και η άμμος της αρένας, η πλέμπα θα πίνει τα χνώτα των ταύρων ως «φυσικό γιατρικό» και ίσως σωτήριο -«θεία» εξισορρόπηση.
Κατάλαβες συναδέλφισσα;
Θα υπάρχουν πάντα πολιορκητές και αμυνόμενοι, καταπέλτες και τείχη.
Κάποιοι θα προελαύνουν και άλλοι θα αποτρέπουν την προέλαση.
Προτροπή και αποτροπή ο βίος· σπανίως και ανατροπή.
Λίγοι δρώντες και πολλοί θεατές.
Στρώσου λοιπόν και συμπλήρωσε ένα ακόμα ΣΗΠ και μόκο!
Ζωγραφική: Βαγγέλης Αποστολίδης
more...
Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Ιατρού - ποιητή
Η νεαρή ογκολόγος αναρωτιέται εις επήκοον του μεσηλίκου συναδέλφου της: μια ασθενής σας κάνει ανοσοθεραπεία σχεδόν τρία χρόνια και πάει καλά· γιατί να απαιτείται νέα έγκριση κάθε τρεις μήνες για να συνεχίσει;
Ανασύρουν τον φάκελο και κοιτούν: μια πενηντάρα γυναίκα, με εξαρχής μεταστατική προσβολή του εγκεφάλου, έχει λάβει από τρία χρόνια πριν όσα προέβλεπαν και προβλέπουν οι υπάρχουσες γνώση, εμπειρία και βιβλιογραφία, επικυρωμένες από τα Ευρωπαϊκά και Ελληνικά αρμόδια θεσμικά όργανα· σύμφωνα με τις ισχύουσες ενδείξεις η γυναίκα έχει δικαίωμα και ο γιατρός της υποχρέωση να συνεχιστεί η ευστοχούσα -δαπανηρή εν προκειμένω- θεραπεία μέχρι την επιδείνωση -until progression. Προς τι λοιπόν η ανάγκη επιπλέον γραφειοκρατικής φόρτισης του γιατρού για διαδοχικές επανεγκρίσεις;
Μάλιστα! Δαπανηρές θεραπείες μέχρι την επιδείνωση. Αυτές οι πέντε λέξεις θα αρκούσαν να απαντήσουν στη νεαρή γιατρό το γιατί.
Επειδή ίσως δεν αρκούν θα το κάνουμε πιο λιανά -όσο μας παίρνει.
Α. Από καταβολής φαρμακοβιομηχανίας -κάθε παραγωγής- κάθε καινοτόμο φάρμακο ή τεχνολογικό προϊόν είναι ακριβό, ενίοτε και παράλογα υπερκοστολογημένο -δεν χρειάζονται εξηγήσεις για αυτό.
Β. Στα «υπερηχητικά αεροσκάφη» της καινοτομίας συνωστιζόμαστε για επιβίβαση οι γιατροί ποικιλοτρόπως σπρωγμένοι από τους «πωλητές», περιφρονώντας «αερόστατα και διπλάνα» -αυτά που έδωσαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα στο σινάφι μας να ανέβει και να δει από ψηλά αυτά που μόνο με την παρατήρηση και τον στοχασμό είχε μαντέψει. Και βέβαια έτσι προχωρεί η ιατρική και κερδίζει μάχες, με την νίκη στον «Μεγάλο Πόλεμο» να μένει ζητούμενο.
Γ. Η βεβιασμένη είσοδος στην «καινοτομία» γεννά προβλήματα εμπεριέχει την άγνοια των κινδύνων: άγνωστες τοξικότητες και άγνοια του σε ποιους, πότε, πώς και για πόσο θα εφαρμόζεται αυτή· σε αυτό το «για πόσο» εντοπίζεται και ένα βασικό αδιέξοδο με πολλές καινοτόμες θεραπείες του καρκίνου, σήμερα· έτσι έχει προσωρινά συμφωνηθεί ότι χορηγούνται μέχρι την επιδείνωση -until progression.
Δ. Αυτό το until progression, πακέτο με τα τεράστια κόστη των καινοτόμων -σήμερα- φαρμάκων, σε συνδυασμό με την προτίμηση ασθενών και γιατρών σε αυτά, αυτό ακριβώς είναι το παρόν πρόβλημα· επειδή αυτό είναι κόκκινο πανί για τους μαινόμενους ταύρους των «πληρωτών προϊόντων και υπηρεσιών υγείας». Ταύρους που δεν έχουν σχέση με τα δύστυχα καταπονημένα και πολυτραυματισμένα ζώα στις αρένες της Ιβηρικής, αλλά με βιονικά όντα προγραμματισμένα να παράγουν «χρήμα από χρήμα».
Ε. Με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο, η επέλαση των «υπερηχητικών» της καινοτομίας πρέπει να αναχαιτιστεί από τους «ταύρους» του χρηματοπιστωτικού!
Παρανοϊκή αντιμαχία, έ; Ναι.
Απάντηση: ο αμήχανος τορεαντόρ-διαιτητής θα επιδιώξει ποσοστιαίο περιορισμό των απογειώσεων των «υπερηχητικών». Έτσι οι «ταύροι» θα μείνουν να φρουμάζουν χωρίς αντίπαλο στην αρένα και ο τορεαντόρ θα νίπτει ως Πιλάτος τας χείρας, καθαρές από αίματα· ενώ θα υπερίπτανται τα «υπερηχητικά» παίρνοντας για την Ατλαντίδα της Υγείας όσους διαθέτουν το κόμιστρο· και η άμμος της αρένας, η πλέμπα θα πίνει τα χνώτα των ταύρων ως «φυσικό γιατρικό» και ίσως σωτήριο -«θεία» εξισορρόπηση.
Κατάλαβες συναδέλφισσα;
Θα υπάρχουν πάντα πολιορκητές και αμυνόμενοι, καταπέλτες και τείχη.
Κάποιοι θα προελαύνουν και άλλοι θα αποτρέπουν την προέλαση.
Προτροπή και αποτροπή ο βίος· σπανίως και ανατροπή.
Λίγοι δρώντες και πολλοί θεατές.
Στρώσου λοιπόν και συμπλήρωσε ένα ακόμα ΣΗΠ και μόκο!
Ζωγραφική: Βαγγέλης Αποστολίδης
more...