Θεόφιλος Σωτηριάδης: «Οραματίζομαι το Ωδείο Θεσσαλονίκης να κλείνει...
Θεόφιλος Σωτηριάδης: «Οραματίζομαι το Ωδείο Θεσσαλονίκης να κλείνει τις πόρτες του το ξημέρωμα».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
«Το αίτημά των δεκαέξι συμβασιούχων ΙΔΟΧ είναι η έμπρακτη και άμεση αναγνώριση από την Πολιτεία της κάλυψης παγίων και διαρκών αναγκών του ιδρύματος στα αντικείμενα που διδάσκουμε. Η νομοθεσία που διέπει το ΚΩΘ (και κατ’επέκταση όλα τα ωδεία της χώρας, ιδιωτικά και δημοτικά) είναι παλαιά και αναχρονιστική. Τα διατάγματα του Βασιλιά Παύλου του 1957 - μολονότι καινοτόμα για την εποχή τους - ανταποκρίνονταν σε μουσικές εκπαιδευτικές ανάγκες που πλέον καμιά σχέση δεν έχουν με το σήμερα».Μιλάμε με τον Θεόφιλο Σωτηριάδη, συμβασιούχο καθηγητή σαξοφώνου στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.
-Ποια η ιστορία του, η νομική του υπόσταση και ο ρόλος του στην διάρθρωση της ελληνικής μουσικής εκπαίδευσης;
Η ιστορία του Κρατικού́ Ωδείου Θεσσαλονίκης είναι πολύ σημαντική καθώς ιδρύθηκε το 1914 με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, με την επωνυμία “Ωδείο Θεσσαλονίκης”. Η ίδρυση του ωδείου αποτέλεσε προτεραιότητα του Ε. Βενιζέλου για την απευλευθερωμένη Θεσσαλονίκη, αναγνωρίζοντας την καθοριστική δύναμη της μουσικής εκπαίδευσης στη διαμόρφωση πολιτιστικής συνείδησης και πνευματικής διάπλασης των πολιτών του νεοσύστατου ελληνικού κράτους . Κοιτώντας “προς δυσμάς”, στόχος ήταν τη διδασκαλία της «Ευρωπαϊκής Μουσικής» καθώς και η υποστήριξη και προαγωγή της λόγιας ελληνικής μουσικής. Ο κανονισμός λειτουργίας του Κ.Ω.Θ. στηρίζεται σ’ ένα πλέγμα ετερόκλητων νομοθετημάτων μεταξύ των οποίων είναι τα εξής: Νομοθετικό Διάταγμα 1445/42, Νομοθετικό Διάταγμα 2010/42, Νόμος 2870/54 και Βασιλικό Διάταγμα του 1957, τα οποία καθορίζουν μέχρι και σήμερα το πλαίσιο της ωδειακής μουσικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Το ΚΩΘ αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, είναι εποπτευόμενος φορέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και επιχορηγείται ετησίως απ’ αυτό. Είναι το μοναδικό Κρατικό Ωδείο σε όλη την επικρά́τεια. Σε αυτό φοιτούν περίπου 500 σπουδαστές όλων των ειδικοτήτων. Η επιλογή των σπουδαστών γίνεται κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων, οι σπουδές παρέχονται δωρεάν, είναι υψηλού επιπέδου και ιδιαίτερα μακροχρόνιες: για τη λήψη πτυχίου ή διπλώματος απαιτούνται περίπου οκτώ χρόνια κατ’ ελάχιστο και δεκαέξι στο μέγιστο.Το παράδοξο είναι πως οι τίτλοι που χορηγούνται από το ίδρυμα είναι αδιαβάθμητοι και το εκπαιδευτικό προσωπικό ανήκει υποχρεωτικά στην κατηγορία της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ανεξαρτήτως κτήσης ακαδημαϊκών τίτλων).
-Το εκπαιδευτικό προσωπικό με τι είδους σχέση εργασίας απασχολείται;
Σήμερα στο ΚΩΘ διδάσκουν 15 μόνιμοι καθηγητές, 15 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ), 3 καθηγητές με σύμβαση έργου, 11 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ) με απασχόληση έως 8 ώρες εβδομαδιαίως και 16 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ) με πλήρες ή σχεδόν πλήρες ωράριο, οι περισσότεροι εξ αυτών με προϋπηρεσία πάνω από δέκα χρόνια.
-Ποιο είναι το πρόβλημα που σας αφορά και ποιος ο στόχος σας;
Το αίτημά των 16 συμβασιούχων ΙΔΟΧ είναι η έμπρακτη και άμεση αναγνώριση από την Πολιτεία της κάλυψης παγίων και διαρκών αναγκών του ιδρύματος στα αντικείμενα που διδάσκουμε. Όπως ήδη ανέφερα, η νομοθεσία που διέπει το ΚΩΘ (και κατ’επέκταση όλα τα ωδεία της χώρας, ιδιωτικά και δημοτικά) είναι παλαιά και αναχρονιστική. Τα διατάγματα του Βασιλιά Παύλου του 1957 - μολονότι καινοτόμα για την εποχή τους - ανταποκρίνονταν σε μουσικές εκπαιδευτικές ανάγκες που πλέον καμιά σχέση δεν έχουν με το σήμερα. Συνεπώς, οι όποιες προκηρύξεις μόνιμου προσωπικού εγκρίνονται, ικανοποιούν τις περιορισμένες ανάγκες ενός απαρχαιομένου συστήματος. Μιλώ για «σύστημα» και όχι για «οργανόγραμμα» καθώς αυτό δεν υφίσταται από σύστασης του ιδρύματος (είναι η απλοποιημένη σχηματική απεικόνιση της οργανικής δομής ή των λειτουργιών δημόσιου οργανισμού). Κατά συνέπεια, όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί που καλύπτουμε αντικείμενα που δεν προβλέπονται στον ιδρυτικό νόμο του ΚΩΘ (αλλά είναι αναγνωρισμένα από το ΥΠΠΟΑ) δεν έχουμε και δεν θα έχουμε ποτέ δικαίωμα «συμμετέχειν» στις διαδικασίες προσλήψεων πλήρωσης οργανικών θέσεων, γεγονός άδικο και βαθιά αντιδημοκρατικό. Η «υδροκέφαλη» αυτή πρακτική, σε συνδυασμό με την απαράδεκτη απουσία οργανογράμματος, επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα του ιδρύματος σε μια εποχή που όλα αξιολογούνται με δείκτες παραγωγικότητας.
Με αφορμή το επίκαιρο αίτημα του ωδειακού εκπαιδευτικού χώρου για τη διαβάθμιση των ωδειακών σπουδών, κρατώ την πρόσφατη ρήση ενός Έλληνα βιολιστή, από τους πιο διακεκριμένους παγκοσμίως: «για την Πολιτεία είμαστε μη υπαρκτοί».
Στην δική μας περίπτωση, δηλαδή των συμβασιούχων του ΚΩΘ , θα έλεγα πως έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε «μη υπαρκτοί»:
1. Δεν υπάρχει οργανόγραμμα που να περιγράφει το αντικείμενό μας.
2. Δεν υπάρχει νομοθεσία/καταστατικό λειτουργίας που να προβλέπει το αντικείμενό μας.
3. Δεν μοριοδοτείται η προϋπηρεσία μας στο συγκεκριμένο ίδρυμα.
4. Δεν αναγνωρίζονται (μισθολογικά) τυχόν ακαδημαϊκοί τίτλοι σπουδών, συνεπώς δεν προβλέπεται εργασιακή εξέλιξη.
5. Δεν απονέμουμε διαβαθμισμένους τίτλους σπουδών σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
6. Δεν διδάσκουμε σε αίθουσες που να πληρούν τους όρους και τις συνθήκες ενός σύγχρονου μουσικού ιδρύματος (ικανός χώρος, μόνωση, εξαερισμός κα)
Τέλος, είναι αυτονόητο πως η εργασιακή μας σχέση βρίσκεται μονίμως σε καθεστώς «ευθραυστότητας» παρότι διάγουμε εξειδικευμένο εκπαιδευτικό έργο «μακράς διάρκειας».
-Τί διαδικασίες διεκδίκησης έχετε κινήσει και με ποιο τρόπο;
Πρωτίστως, η ομάδα μας θεώρησε σημαντικό να ενημερώσει τη διεύθυνση και τη διοίκηση του ΚΩΘ για το αίτημά μας. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ωδείου, από κοινού, διοίκηση και εργαζόμενοι συμβασιούχοι ενημερώσαμε όλους τους βουλευτές και υπουργούς όλων των κομμάτων της πόλης με θετική ανταπόκριση. Η αναγνώριση από πλευράς διοίκησης του δίκαιου αιτήματός μας και η έμπρακτη στήριξή της αποτελεί αναμφισβήτητα μια πρώτη νίκη. Με την καθοδήγηση νομικού συμβούλου προτείναμε ποικίλες λύσεις και στείλαμε προτάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού ζητώντας απευθείας επικοινωνία.
Μέσω του προέδρου του ΔΣ του ωδείου ενημερωθήκαμε πως η επίσημη θέση του υπουργείου είναι πως το αίτημά μας θα διευθετηθεί μέσω της σύνταξης οργανογράμματος και της διαβάθμισης των σπουδών. Παράλληλα, υπήρξε εξαγγελία για επιχορήγηση του ιδρύματος για «αναβάθμιση των υποδομών» του. Ευελπιστούμε πως στην αναβάθμιση προτεραιότητα έχει το έμψυχο εκπαιδευτικό προσωπικό του ωδείου, το γρανάζι λειτουργίας του.
-Σε τι θα ωφελήσει το ίδρυμα η αποδοχή του αιτήματός σας από την Πολιτεία;
Αποδοχή σημαίνει έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς μας στο ίδρυμα όλα αυτά τα χρόνια. Η ανταμοιβή είναι σημαντικό κομμάτι της αξιολόγησης. Και η αξιολόγηση είναι εγγενές στοιχείο του εκπαιδευτικού γίγνεσθαι. Καθημερινά αξιολογούμαστε από τους αυστηρότερους κριτές: τους σπουδαστές μας. Παρακολουθήστε την εξέλιξή τους, τις διακρίσεις τους, την μετέπειτα πορεία τους. Είναι όλα μετρήσιμα μεγέθη. Αλήθεια, για να μιλήσουμε και με όρους πραγματικής – δημιουργικής - οικονομίας που συχνά επικαλείται η Πολιτεία, υπάρχει υγιής επιχειρηματικός νους που να απασχολεί παραγωγικούς και άξιους υπαλλήλους επί χρόνια και να προσλαμβάνει με διαγωνισμό άλλους και μάλιστα, για ένα περιορισμένο τμήμα των δραστηριοτήτων του;
-Θεωρείτε πως είναι η κατάλληλη χρονική συγκυρία για μια τέτοιου είδους διεκδίκηση;
Η συγκυρία δεν θα είναι ποτέ ιδανική για καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς. Πόσο μάλλον για το δίπτυχο : καλλιτέχνης - εκπαιδευτικός. Αν θεωρείτε πως δεν είναι, καταργείστε σήμερα τα μαθήματα, απαγορεύστε ρητώς τα θεάματα, τις παραστάσεις, τις συναυλίες. Η καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι ελπίδα ειρήνης για έναν καλύτερο κόσμο. Απασχολεί το νου, το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου. Είναι ο πλούτος που κανείς δεν μπορεί να μας αρπάξει.
-Πώς οραματίζεστε το ρόλο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης τον εικοστό πρώτο αιώνα;
Οραματίζομαι παράθυρα ανοιχτά στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια.
Δέντρα πολλά ριζωμένα στην μουσική μας παράδοση.
Εργαστήρια πυρηνικής μουσικής.
Πνευστά, πνοή, πνεύμα, έμπνευση.
Μελοποίηση παραμυθιών (μάθημα υποχρεωτικό).
Τον Πυθαγόρα να αναλύει online τις μαθηματικές του αναλογίες στη μουσική.
Τον Μάνο να μιλά για Τέχνη και Εξουσία.
Ονόματα ελλήνων ποιητών να αναγράφονται στις πόρτες.
Ανθρώπους «δεύτερης ευκαιρίας» να κοινωνούν το μεγαλείο της μουσικής - όχι μεγαλόσχημα. Σιωπηρά.
Οραματίζομαι το Ωδείο της πόλης μου να κλείνει τις πόρτες του το ξημέρωμα.
Ο Θεόφιλος Σωτηριάδης είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε σαξόφωνο με διακρίσεις και υποτροφίες στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, στη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (μεταπτυχιακές σπουδές).
Η ανάπτυξη και διάδοση του σύγχρονου ελληνικού σαξοφώνου αποτελεί κεντρικό άξονα της καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής του δράσης μέσω εκτενών αναθέσεων νέων έργων, ζωντανών εκτελέσεων και ηχογραφήσεων, επίσημων συμμετοχών σε διεθνή φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής και επιστημονικής έρευνας (είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας).
Διδάσκει σαξόφωνο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στο Δημοτικό Ωδείο Θέρμης.
https://www.theofilossotiriades.com/
more...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
«Το αίτημά των δεκαέξι συμβασιούχων ΙΔΟΧ είναι η έμπρακτη και άμεση αναγνώριση από την Πολιτεία της κάλυψης παγίων και διαρκών αναγκών του ιδρύματος στα αντικείμενα που διδάσκουμε. Η νομοθεσία που διέπει το ΚΩΘ (και κατ’επέκταση όλα τα ωδεία της χώρας, ιδιωτικά και δημοτικά) είναι παλαιά και αναχρονιστική. Τα διατάγματα του Βασιλιά Παύλου του 1957 - μολονότι καινοτόμα για την εποχή τους - ανταποκρίνονταν σε μουσικές εκπαιδευτικές ανάγκες που πλέον καμιά σχέση δεν έχουν με το σήμερα».Μιλάμε με τον Θεόφιλο Σωτηριάδη, συμβασιούχο καθηγητή σαξοφώνου στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.
-Ποια η ιστορία του, η νομική του υπόσταση και ο ρόλος του στην διάρθρωση της ελληνικής μουσικής εκπαίδευσης;
Η ιστορία του Κρατικού́ Ωδείου Θεσσαλονίκης είναι πολύ σημαντική καθώς ιδρύθηκε το 1914 με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, με την επωνυμία “Ωδείο Θεσσαλονίκης”. Η ίδρυση του ωδείου αποτέλεσε προτεραιότητα του Ε. Βενιζέλου για την απευλευθερωμένη Θεσσαλονίκη, αναγνωρίζοντας την καθοριστική δύναμη της μουσικής εκπαίδευσης στη διαμόρφωση πολιτιστικής συνείδησης και πνευματικής διάπλασης των πολιτών του νεοσύστατου ελληνικού κράτους . Κοιτώντας “προς δυσμάς”, στόχος ήταν τη διδασκαλία της «Ευρωπαϊκής Μουσικής» καθώς και η υποστήριξη και προαγωγή της λόγιας ελληνικής μουσικής. Ο κανονισμός λειτουργίας του Κ.Ω.Θ. στηρίζεται σ’ ένα πλέγμα ετερόκλητων νομοθετημάτων μεταξύ των οποίων είναι τα εξής: Νομοθετικό Διάταγμα 1445/42, Νομοθετικό Διάταγμα 2010/42, Νόμος 2870/54 και Βασιλικό Διάταγμα του 1957, τα οποία καθορίζουν μέχρι και σήμερα το πλαίσιο της ωδειακής μουσικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Το ΚΩΘ αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, είναι εποπτευόμενος φορέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και επιχορηγείται ετησίως απ’ αυτό. Είναι το μοναδικό Κρατικό Ωδείο σε όλη την επικρά́τεια. Σε αυτό φοιτούν περίπου 500 σπουδαστές όλων των ειδικοτήτων. Η επιλογή των σπουδαστών γίνεται κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων, οι σπουδές παρέχονται δωρεάν, είναι υψηλού επιπέδου και ιδιαίτερα μακροχρόνιες: για τη λήψη πτυχίου ή διπλώματος απαιτούνται περίπου οκτώ χρόνια κατ’ ελάχιστο και δεκαέξι στο μέγιστο.Το παράδοξο είναι πως οι τίτλοι που χορηγούνται από το ίδρυμα είναι αδιαβάθμητοι και το εκπαιδευτικό προσωπικό ανήκει υποχρεωτικά στην κατηγορία της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ανεξαρτήτως κτήσης ακαδημαϊκών τίτλων).
-Το εκπαιδευτικό προσωπικό με τι είδους σχέση εργασίας απασχολείται;
Σήμερα στο ΚΩΘ διδάσκουν 15 μόνιμοι καθηγητές, 15 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ), 3 καθηγητές με σύμβαση έργου, 11 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ) με απασχόληση έως 8 ώρες εβδομαδιαίως και 16 καθηγητές με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ) με πλήρες ή σχεδόν πλήρες ωράριο, οι περισσότεροι εξ αυτών με προϋπηρεσία πάνω από δέκα χρόνια.
-Ποιο είναι το πρόβλημα που σας αφορά και ποιος ο στόχος σας;
Το αίτημά των 16 συμβασιούχων ΙΔΟΧ είναι η έμπρακτη και άμεση αναγνώριση από την Πολιτεία της κάλυψης παγίων και διαρκών αναγκών του ιδρύματος στα αντικείμενα που διδάσκουμε. Όπως ήδη ανέφερα, η νομοθεσία που διέπει το ΚΩΘ (και κατ’επέκταση όλα τα ωδεία της χώρας, ιδιωτικά και δημοτικά) είναι παλαιά και αναχρονιστική. Τα διατάγματα του Βασιλιά Παύλου του 1957 - μολονότι καινοτόμα για την εποχή τους - ανταποκρίνονταν σε μουσικές εκπαιδευτικές ανάγκες που πλέον καμιά σχέση δεν έχουν με το σήμερα. Συνεπώς, οι όποιες προκηρύξεις μόνιμου προσωπικού εγκρίνονται, ικανοποιούν τις περιορισμένες ανάγκες ενός απαρχαιομένου συστήματος. Μιλώ για «σύστημα» και όχι για «οργανόγραμμα» καθώς αυτό δεν υφίσταται από σύστασης του ιδρύματος (είναι η απλοποιημένη σχηματική απεικόνιση της οργανικής δομής ή των λειτουργιών δημόσιου οργανισμού). Κατά συνέπεια, όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί που καλύπτουμε αντικείμενα που δεν προβλέπονται στον ιδρυτικό νόμο του ΚΩΘ (αλλά είναι αναγνωρισμένα από το ΥΠΠΟΑ) δεν έχουμε και δεν θα έχουμε ποτέ δικαίωμα «συμμετέχειν» στις διαδικασίες προσλήψεων πλήρωσης οργανικών θέσεων, γεγονός άδικο και βαθιά αντιδημοκρατικό. Η «υδροκέφαλη» αυτή πρακτική, σε συνδυασμό με την απαράδεκτη απουσία οργανογράμματος, επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα του ιδρύματος σε μια εποχή που όλα αξιολογούνται με δείκτες παραγωγικότητας.
Με αφορμή το επίκαιρο αίτημα του ωδειακού εκπαιδευτικού χώρου για τη διαβάθμιση των ωδειακών σπουδών, κρατώ την πρόσφατη ρήση ενός Έλληνα βιολιστή, από τους πιο διακεκριμένους παγκοσμίως: «για την Πολιτεία είμαστε μη υπαρκτοί».
Στην δική μας περίπτωση, δηλαδή των συμβασιούχων του ΚΩΘ , θα έλεγα πως έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε «μη υπαρκτοί»:
1. Δεν υπάρχει οργανόγραμμα που να περιγράφει το αντικείμενό μας.
2. Δεν υπάρχει νομοθεσία/καταστατικό λειτουργίας που να προβλέπει το αντικείμενό μας.
3. Δεν μοριοδοτείται η προϋπηρεσία μας στο συγκεκριμένο ίδρυμα.
4. Δεν αναγνωρίζονται (μισθολογικά) τυχόν ακαδημαϊκοί τίτλοι σπουδών, συνεπώς δεν προβλέπεται εργασιακή εξέλιξη.
5. Δεν απονέμουμε διαβαθμισμένους τίτλους σπουδών σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
6. Δεν διδάσκουμε σε αίθουσες που να πληρούν τους όρους και τις συνθήκες ενός σύγχρονου μουσικού ιδρύματος (ικανός χώρος, μόνωση, εξαερισμός κα)
Τέλος, είναι αυτονόητο πως η εργασιακή μας σχέση βρίσκεται μονίμως σε καθεστώς «ευθραυστότητας» παρότι διάγουμε εξειδικευμένο εκπαιδευτικό έργο «μακράς διάρκειας».
-Τί διαδικασίες διεκδίκησης έχετε κινήσει και με ποιο τρόπο;
Πρωτίστως, η ομάδα μας θεώρησε σημαντικό να ενημερώσει τη διεύθυνση και τη διοίκηση του ΚΩΘ για το αίτημά μας. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ωδείου, από κοινού, διοίκηση και εργαζόμενοι συμβασιούχοι ενημερώσαμε όλους τους βουλευτές και υπουργούς όλων των κομμάτων της πόλης με θετική ανταπόκριση. Η αναγνώριση από πλευράς διοίκησης του δίκαιου αιτήματός μας και η έμπρακτη στήριξή της αποτελεί αναμφισβήτητα μια πρώτη νίκη. Με την καθοδήγηση νομικού συμβούλου προτείναμε ποικίλες λύσεις και στείλαμε προτάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού ζητώντας απευθείας επικοινωνία.
Μέσω του προέδρου του ΔΣ του ωδείου ενημερωθήκαμε πως η επίσημη θέση του υπουργείου είναι πως το αίτημά μας θα διευθετηθεί μέσω της σύνταξης οργανογράμματος και της διαβάθμισης των σπουδών. Παράλληλα, υπήρξε εξαγγελία για επιχορήγηση του ιδρύματος για «αναβάθμιση των υποδομών» του. Ευελπιστούμε πως στην αναβάθμιση προτεραιότητα έχει το έμψυχο εκπαιδευτικό προσωπικό του ωδείου, το γρανάζι λειτουργίας του.
-Σε τι θα ωφελήσει το ίδρυμα η αποδοχή του αιτήματός σας από την Πολιτεία;
Αποδοχή σημαίνει έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς μας στο ίδρυμα όλα αυτά τα χρόνια. Η ανταμοιβή είναι σημαντικό κομμάτι της αξιολόγησης. Και η αξιολόγηση είναι εγγενές στοιχείο του εκπαιδευτικού γίγνεσθαι. Καθημερινά αξιολογούμαστε από τους αυστηρότερους κριτές: τους σπουδαστές μας. Παρακολουθήστε την εξέλιξή τους, τις διακρίσεις τους, την μετέπειτα πορεία τους. Είναι όλα μετρήσιμα μεγέθη. Αλήθεια, για να μιλήσουμε και με όρους πραγματικής – δημιουργικής - οικονομίας που συχνά επικαλείται η Πολιτεία, υπάρχει υγιής επιχειρηματικός νους που να απασχολεί παραγωγικούς και άξιους υπαλλήλους επί χρόνια και να προσλαμβάνει με διαγωνισμό άλλους και μάλιστα, για ένα περιορισμένο τμήμα των δραστηριοτήτων του;
-Θεωρείτε πως είναι η κατάλληλη χρονική συγκυρία για μια τέτοιου είδους διεκδίκηση;
Η συγκυρία δεν θα είναι ποτέ ιδανική για καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς. Πόσο μάλλον για το δίπτυχο : καλλιτέχνης - εκπαιδευτικός. Αν θεωρείτε πως δεν είναι, καταργείστε σήμερα τα μαθήματα, απαγορεύστε ρητώς τα θεάματα, τις παραστάσεις, τις συναυλίες. Η καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι ελπίδα ειρήνης για έναν καλύτερο κόσμο. Απασχολεί το νου, το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου. Είναι ο πλούτος που κανείς δεν μπορεί να μας αρπάξει.
-Πώς οραματίζεστε το ρόλο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης τον εικοστό πρώτο αιώνα;
Οραματίζομαι παράθυρα ανοιχτά στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια.
Δέντρα πολλά ριζωμένα στην μουσική μας παράδοση.
Εργαστήρια πυρηνικής μουσικής.
Πνευστά, πνοή, πνεύμα, έμπνευση.
Μελοποίηση παραμυθιών (μάθημα υποχρεωτικό).
Τον Πυθαγόρα να αναλύει online τις μαθηματικές του αναλογίες στη μουσική.
Τον Μάνο να μιλά για Τέχνη και Εξουσία.
Ονόματα ελλήνων ποιητών να αναγράφονται στις πόρτες.
Ανθρώπους «δεύτερης ευκαιρίας» να κοινωνούν το μεγαλείο της μουσικής - όχι μεγαλόσχημα. Σιωπηρά.
Οραματίζομαι το Ωδείο της πόλης μου να κλείνει τις πόρτες του το ξημέρωμα.
Ο Θεόφιλος Σωτηριάδης είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε σαξόφωνο με διακρίσεις και υποτροφίες στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, στη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (μεταπτυχιακές σπουδές).
Η ανάπτυξη και διάδοση του σύγχρονου ελληνικού σαξοφώνου αποτελεί κεντρικό άξονα της καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής του δράσης μέσω εκτενών αναθέσεων νέων έργων, ζωντανών εκτελέσεων και ηχογραφήσεων, επίσημων συμμετοχών σε διεθνή φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής και επιστημονικής έρευνας (είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας).
Διδάσκει σαξόφωνο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στο Δημοτικό Ωδείο Θέρμης.
https://www.theofilossotiriades.com/
more...